| سوره 38 | سوره مبارکه ص | صفحه 458 |
|
| قَالَ فَالْحَقُّ وَالْحَقَّ أَقُولُ (84) |
| [خدا] گفت: سوگند به حق و فقط حق را مي گويم (84) |
| لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنْكَ وَمِمَّنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ أَجْمَعِينَ (85) |
| که بي ترديد دوزخ را از تو و آنان که از تو پيروي کنند، از همگي پر خواهم کرد (85) |
| قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِينَ (86) |
| بگو: من براي ابلاغ دين هيچ پاداشي از شما نمي خواهم و از کساني که چيزي را از نزد خود مي سازند [و ادعاي باطل مي کنند] نيستم. (86) |
| إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ (87) |
| آن [قرآن را که بر شما مي خوانم] جز مايه تذکر و پندي براي جهانيان نيست. (87) |
| وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حِينٍ (88) |
| و بي ترديد پس از مدتي خبر [صدق حقّانيّت و ظهور عيني آيات و وعده هاي] آن را خواهيد دانست. (88) |
|
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
|
|
به نام خداوند بخشنده مهربان
|
| تَنْزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ (1) |
| [اين] کتاب نازل شده از سوي خداي تواناي شکست ناپذير و حکيم است. (1) |
| إِنَّا أَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللَّهَ مُخْلِصًا لَهُ الدِّينَ (2) |
| بي ترديد ما اين کتاب را به حقّ و درستي به سوي تو نازل کرديم، پس خدا را در حالي که اعتقاد و ايمان را براي او [از هرگونه شرکي] خالص مي کني، بپرست. (2) |
| أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ ۚ وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءَ مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَىٰ إِنَّ اللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِي مَا هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي مَنْ هُوَ كَاذِبٌ كَفَّارٌ (3) |
| آگاه باشيد! که دين خالص ويژه خداست، و آنان که به جاي خدا سرپرستان و معبوداني برگزيده اند [و مي گويند:] ما آنان را جز براي اينکه ما را هر چه بيشتر به خدا نزديک کنند، نمي پرستيم. بي ترديد خدا ميان آنان [و مؤمنان] درباره آنچه که اختلاف مي کنند [و آن آيين توحيد و شرک است] داوري خواهد کرد؛ قطعاً خدا آن کس را که دروغگو و بسيار ناسپاس است، هدايت نمي کند. (3) |
| لَوْ أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَتَّخِذَ وَلَدًا لَاصْطَفَىٰ مِمَّا يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۚ سُبْحَانَهُ ۖ هُوَ اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ (4) |
| اگر [بر فرض محال] خدا مي خواست براي خود فرزندي بگيرد، همانا از ميان آفريده هايش آنچه را خودش مي خواست برمي گزيد [نه اينکه شما براي او انتخاب کنيد]؛ منزّه است او [از آنکه براي او فرزندي باشد] اوست خداي يگانه و قهّار. (4) |
| خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ ۖ يُكَوِّرُ اللَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى اللَّيْلِ ۖ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ ۖ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى ۗ أَلَا هُوَ الْعَزِيزُ الْغَفَّارُ (5) |
| آسمان ها و زمين را به حق آفريد. شب را به روز درمي پيچيد، و روز را به شب درمي پيچيد، و خورشيد و ماه را [براي بندگانش] مسخّر و رام کرد. هر کدام تا سرآمدي معين روانند. آگاه باشيد! او تواناي شکست ناپذير و بسيار آمرزنده است. (5) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |