| سوره 29 | سوره مبارکه العنكبوت | صفحه 403 |
|
| وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذَابِ ۚ وَلَوْلَا أَجَلٌ مُسَمًّى لَجَاءَهُمُ الْعَذَابُ وَلَيَأْتِيَنَّهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ (53) |
| آنان شتاب در آوردن عذاب را از تو مي خواهند، اگر مدتي معين [براي آنان] مقرّر نبود، قطعاً آن عذاب را [که خواهانش هستند] بر آنان مي آمد و حتماً ناگاه در حالي که بي خبرند، به سراغشان خواهد آمد. (53) |
| يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذَابِ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكَافِرِينَ (54) |
| [آنان] شتاب در آوردن عذاب را از تو مي خواهند، بدون ترديد هم اکنون دوزخ بر کافران حاطه دارد. (54) |
| يَوْمَ يَغْشَاهُمُ الْعَذَابُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ وَيَقُولُ ذُوقُوا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (55) |
| آنان را متوجه روزي کن که عذاب از بالاي سرشان و از زير پايشان آنان را فرو پوشاند و [خدا به آنان] مي گويد: آنچه را همواره انجام مي داديد [اکنون به صورت سخت ترين عذاب] بچشيد. (55) |
| يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِي وَاسِعَةٌ فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ (56) |
| اي بندگان من که ايمان آورده ايد! يقيناً زمين من وسيع و پهناور است؛ پس [با انتخاب سرزميني مناسب و شايسته که ارزش ها در آن حفظ شود] فقط مرا بپرستيد، (56) |
| كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ۖ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ (57) |
| هر جانداري چشنده مرگ خواهد بود، سپس به سوي ما بازگردانده مي شويد، (57) |
| وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِنَ الْجَنَّةِ غُرَفًا تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ نِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ (58) |
| و کساني که ايمان آورده و کارهاي شايسته انجام داده اند حتماً آنان را در قصرهايي رفيع و با ارزش از بهشت که از زيرِ [درختانِ] آن نهرها جاري است، جاي خواهيم داد، در آنجا جاودانه اند؛ چه نيکوست پاداش عمل کنندگان. (58) |
| الَّذِينَ صَبَرُوا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ (59) |
| همانان که [براي حفظ ايمان، اخلاق و عمل صالح] شکيبايي ورزيدند و همواره بر پروردگارشان توکل مي کنند. (59) |
| وَكَأَيِّنْ مِنْ دَابَّةٍ لَا تَحْمِلُ رِزْقَهَا اللَّهُ يَرْزُقُهَا وَإِيَّاكُمْ ۚ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ (60) |
| چه بسيارند جنبندگاني که قدرت ندارند [به دست آوردن] روزي خود را بر عهده بگيرند، خداست که به آنان و شما روزي مي دهد، و او شنوا و داناست. (60) |
| وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ ۖ فَأَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ (61) |
| اگر از آنان [که شرک مي ورزند] بپرسي: چه کسي آسمان ها و زمين را آفريده و خورشيد و ماه را رام و مسخّر کرده؟ بي ترديد خواهند گفت: خدا. پس چگونه [از حق به باطل] منحرف مي شوند؟! (61) |
| اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ لَهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ (62) |
| خدا روزي را براي هرکس از بندگانش که بخواهد وسعت مي دهد و يا تنگ مي گيرد؛ يقيناً خدا بر هر کاري تواناست، (62) |
| وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ نَزَّلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ مَوْتِهَا لَيَقُولُنَّ اللَّهُ ۚ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ (63) |
| و اگر از آنان بپرسي: چه کسي از آسمان آبي نازل کرد و به وسيله آن زمين را پس از مردگي اش زنده ساخت؟ بي ترديد خواهند گفت: خدا. بگو: همه ستايش ها ويژه خداست [و مشرکان دور از حقيقت اند]، بلکه بيشترشان تعقّل نمي کنند. (63) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |