| سوره 6 | سوره مبارکه الانعام | صفحه 150 |
|
| هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلَائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ ۗ يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لَا يَنْفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا ۗ قُلِ انْتَظِرُوا إِنَّا مُنْتَظِرُونَ (158) |
| آيا جز اين انتظار دارند که فرشتگانِ [عذاب] به سويشان آيند، يا [قيامت] پروردگارت [که روز جلوه کامل حق و ظهور وانکشاف تام توحيد است] بيايد، يا برخي از نشانه هاي پروردگارت [مانند مرگ و آثار پس از آن] تحقق يابد؟ روزي که برخي از نشانه هاي پروردگارت به ظهور آيد، ايمان آوردن کسي که پيش از اين ايمان نياورده يا در حال ايمانش عمل شايسته اي انجام نداده سودي نخواهد داشت. بگو: [شما با اين وضع ناروايي که داريد] منتظر [عذاب] باشيد. ما هم منتظريم [که عذاب خدا به شما برسد.] (158) |
| إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُوا دِينَهُمْ وَكَانُوا شِيَعًا لَسْتَ مِنْهُمْ فِي شَيْءٍ ۚ إِنَّمَا أَمْرُهُمْ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ يُنَبِّئُهُمْ بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ (159) |
| مسلماً کساني که دينشان را بخش بخش کردند، وگروه گروه شدند، تو را هيچ پيوندي با آنان نيست، کار آنان فقط با خداست، سپس به اعمالي که همواره انجام مي دادند، آگاهشان مي کند. (159) |
| مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا ۖ وَمَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَىٰ إِلَّا مِثْلَهَا وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ (160) |
| هر کس کار نيک بياورد، پاداشش ده برابر آن است، و آنان که کار بد بياورند، جز به مانند آن مجازات نيابند و ايشان مورد ستم قرار نمي گيرند. (160) |
| قُلْ إِنَّنِي هَدَانِي رَبِّي إِلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ دِينًا قِيَمًا مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا ۚ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ (161) |
| بگو: يقيناً پروردگارم مرا به راه راست هدايت کرد، به ديني پايدار و استوار، دين ابراهيم يکتاپرست حق گرا، و او از مشرکان نبود. (161) |
| قُلْ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ (162) |
| بگو: مسلماً نماز و عبادتم و زندگي کردن و مرگم براي خدا پروردگار جهانيان است. (162) |
| لَا شَرِيكَ لَهُ ۖ وَبِذَٰلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ (163) |
| او را شريکي نيست، و به اين [يگانه پرستي] مأمورم، و نخستين کسي هستم که [در اين آيين] تسليم [فرمان ها و احکام] اويم. (163) |
| قُلْ أَغَيْرَ اللَّهِ أَبْغِي رَبًّا وَهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ ۚ وَلَا تَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ إِلَّا عَلَيْهَا ۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ ۚ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ (164) |
| بگو: آيا جز خدا پروردگاري بجويم در حالي که او پروردگار هر چيزي است؟! و هيچ کس جز به زيان خود [عمل زشتي] مرتکب نمي شود، و هيچ سنگين باري بار گناه ديگري را بر نمي دارد؛ سپس بازگشت همه شما به سوي پروردگارتان خواهد بود، پس شما را به [حقّانيّت] آنچه درباره آن [با مردم مؤمن] اختلاف مي کرديد، آگاه مي کند. (164) |
| وَهُوَ الَّذِي جَعَلَكُمْ خَلَائِفَ الْأَرْضِ وَرَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَبْلُوَكُمْ فِي مَا آتَاكُمْ ۗ إِنَّ رَبَّكَ سَرِيعُ الْعِقَابِ وَإِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ (165) |
| اوست کسي که شما را در زمين، جانشينان [نسل هاي گذشته] قرار داد، و [پايه هاي مادي و معنوي] برخي از شما را بر برخي ديگر به درجاتي بالا برد تا شما را در آنچه به شما عطا کرده، بيازمايد؛ قطعاً پروردگارت زود کيفر است، و يقيناً بسيار آمرزنده و مهربان است. (165) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |