| سوره 23 | سوره مبارکه المؤمنون | صفحه 344 |
|
| فَإِذَا اسْتَوَيْتَ أَنْتَ وَمَنْ مَعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي نَجَّانَا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (28) |
| پس هنگامى که تو و کسانى که همراه تواَند بر کشتى نشستيد ، بگو : ستايش خداى را که ما را از اين مردم ستم پيشه رهايى بخشيد . (28) |
| وَقُلْ رَبِّ أَنْزِلْنِي مُنْزَلًا مُبَارَكًا وَأَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ (29) |
| و بگو : پروردگارا ، مرا از طوفان نجات ده و بر خشکى فرود آور ، فرودى که قرين خير و برکت باشد ، که تو بهترين نجات دهندگان و نيکوترين فرودآورندگانى . (29) |
| إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ وَإِنْ كُنَّا لَمُبْتَلِينَ (30) |
| به يقين در اين داستان نشانه هايى ] بر يکتايى خدا و ربوبيّت او [ است . و دعوت نوح و پيامدهاى آن آزمونى از جانب ما بود و ما قطعاً آزمايش کننده بوديم . (30) |
| ثُمَّ أَنْشَأْنَا مِنْ بَعْدِهِمْ قَرْنًا آخَرِينَ (31) |
| سپس از پى آنان نسلى ديگر ( قوم ثمود ) را پديد آورديم . (31) |
| فَأَرْسَلْنَا فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُ ۖ أَفَلَا تَتَّقُونَ (32) |
| و در ميانشان پيامبرى از خودشان به رسالت فرستاديم با اين پيام که : خداوند يکتا را بپرستيد که شما را جز او معبودى شايسته پرستش نيست; آيا از کيفر او پروا نمى کنيد که به يکتايى او کفر مىورزيد ؟ (32) |
| وَقَالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِلِقَاءِ الْآخِرَةِ وَأَتْرَفْنَاهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا مَا هَٰذَا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يَأْكُلُ مِمَّا تَأْكُلُونَ مِنْهُ وَيَشْرَبُ مِمَّا تَشْرَبُونَ (33) |
| و مهتران قومش که به خدا کافر شده و ديدار آخرت را دروغ شمرده بودند ، و ما در زندگى دنيا آنان را از نعمت فراوان برخوردار ساخته بوديم گفتند : اين مرد جز بشرى مانند شما نيست; از آنچه شما مى خوريد او نيز مى خورد و از آنچه شما مى آشاميد او نيز مى آشامد . اگر پيامى از غيب به او رسيده بود به شما نيز مى رسيد; (33) |
| وَلَئِنْ أَطَعْتُمْ بَشَرًا مِثْلَكُمْ إِنَّكُمْ إِذًا لَخَاسِرُونَ (34) |
| و سوگند ياد مى کنيم که اگر از بشرى مثل خودتان که هيچ امتيازى بر شما ندارد پيروى کنيد ، قطعاً در آن صورت زيانکار خواهيد بود . (34) |
| أَيَعِدُكُمْ أَنَّكُمْ إِذَا مِتُّمْ وَكُنْتُمْ تُرَابًا وَعِظَامًا أَنَّكُمْ مُخْرَجُونَ (35) |
| آيا او به شما وعده مى دهد که وقتى مرديد و خاک گشتيد و استخوانى چند شديد ، حياتى دوباره مى يابيد و از گورها براى حساب و جزا بيرون آورده مى شويد ؟ (35) |
| ۞ هَيْهَاتَ هَيْهَاتَ لِمَا تُوعَدُونَ (36) |
| دور است دور آنچه شما را به آن وعده مى دهند . (36) |
| إِنْ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ (37) |
| ] بدانيد که [ زندگى جز اين زندگى ما در دنيا نيست که پيوسته نسلى از ما مى ميرد و نسلى ديگر پديد مى آيد ، و ما برانگيخته نمى شويم . (37) |
| إِنْ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا وَمَا نَحْنُ لَهُ بِمُؤْمِنِينَ (38) |
| او از جانب خدا رسالتى ندارد بلکه مردى است که سخن دروغينى را که خود ساخته به خدا بسته است ، و $ما به او ايمان نخواهيم آورد . (38) |
| قَالَ رَبِّ انْصُرْنِي بِمَا كَذَّبُونِ (39) |
| پيامبرشان گفت : پروردگارا ، من مردم را به عذاب هشدار دادم و آنان عذاب را دروغ شمردند ، اينک تو مرا به وسيله همان عذابى که چون بدان انذارشان کردم دروغگويم پنداشتند ، يارى ده . (39) |
| قَالَ عَمَّا قَلِيلٍ لَيُصْبِحُنَّ نَادِمِينَ (40) |
| خدا در پاسخ او فرمود : قطعاً پس از اندک زمانى با مشاهده عذاب پشيمان خواهند شد . (40) |
| فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ فَجَعَلْنَاهُمْ غُثَاءً ۚ فَبُعْدًا لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (41) |
| آن گاه صيحه اى مهيب آنان را به حق فرو گرفت ، و آنها را همچون خاشاکِ سيلاب ها قرار داديم . پس دورى از رحمت خدا بر ستم پيشگان باد . (41) |
| ثُمَّ أَنْشَأْنَا مِنْ بَعْدِهِمْ قُرُونًا آخَرِينَ (42) |
| سپس از پى آنان نسل هاى ديگرى پديد آورديم . (42) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |