فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه المیزان

قرآن ترجمه المیزان

سوره 78

سوره مبارکه النبا

صفحه 583
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا (31)
به يقين براى تقواپيشگان کاميابى اى [بزرگ ]هست; (31)
حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا (32)
باغ ها و تاکستان ها، (32)
وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا (33)
و دخترانى نارپستان و هم سال، (33)
وَكَأْسًا دِهَاقًا (34)
و پيمانه هائى لبريز [از شراب]، (34)
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا (35)
در آن جا نه بيهوده اى مى شنوند و نه تکذيب سخنى، (35)
جَزَاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا (36)
جزايى است از پروردگار تو و عطايى است حساب شده. (36)
رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا (37)
[همان] خداوندگار آسمان ها و زمين و آنچه ميان آن دو است; خداى رحمان که [آفريدگان] در برابر او قدرت هيچ خطابى ندارند; (37)
يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا ۖ لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا (38)
در روزى که روح و فرشتگان به صف مى ايستند; در حالى که سخن نمى گويند مگر کسى که خداى رحمان به او اجازه دهد و سخن حق گويد. (38)
ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ مَآبًا (39)
اين است آن روز حق، پس هر که بخواهد، راه بازگشتى به سوى پروردگار خود در پيش گيرد. (39)
إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا (40)
همانا در مورد عذابى نزديک به شما اخطار کرديم، روزى که آدمى آنچه را با دو دستش پيش فرستاده است مى بيند و کافر مى گويد: اى کاش من خاک بودم! (40)
سوره 79

سوره مبارکه النازعات

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا (1)
سوگند به فرشتگانى که[جان کافران را] به شدّت برمى کشند، (1)
وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا (2)
و به فرشتگانى که [جان مؤمنان را] به آرامى برمى گيرند، (2)
وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا (3)
و به فرشتگانى که [براى انجام فرمان خدا ]به سرعت روان مى شوند، (3)
فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا (4)
پس چنانکه بايد بر يکديگر سبقت مى گيرند، (4)
فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا (5)
پس امور را تدبير مى کنند [سوگند به همه اينها که قيامت حقّ است]. (5)
يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ (6)
روزى که آن صيحه عظيم برآيد. (6)
تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ (7)
و به دنبال آن صيحه اى ديگر رخ دهد. (7)
قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ (8)
در آن روز قلب هايى ترسان است. (8)
أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ (9)
و چشمانشان فروافتاده است. (9)
يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ (10)
[در دنيا] مى گويند: آيا به راستى ما [پس از مرگ ]به صورت اوّل بازگردانده مى شويم، (10)
أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً (11)
آن گاه که استخوان هايى پوسيده شده باشيم؟ (11)
قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ (12)
[و به استهزا] مى گويند: در آن صورت اين بازگشتى زيانبار خواهد بود. (12)
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ (13)
[احياى اموات براى خداوند دشوار نيست] که آن فقط يک فرياد است. (13)
فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ (14)
پس بى درنگ آنان بر روى زمين [محشر ]حاضر مى شوند. (14)
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ (15)
آيا داستان موسى به تو رسيده است؟ (15)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 583صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی *
دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی **
ای که گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه ما کجاییم در این بحر تفکر تو کجایی ***
آن نه خالست و زنخدان و سر زلف پریشان که دل اهل نظر برد که سریست خدایی #
پرده بردار که بیگانه خود این روی نبیند ## تو بزرگی و در آیینه کوچک ننمایی
حلقه بر در نتوانم زدن از دست رقیبان این توانم که بیایم به محلت به گدایی ###
عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت همه سهلست تحمل نکنم بار جدایی *#
روز صحرا و سماعست و لب جوی و تماشا در همه شهر دلی نیست که دیگر بربایی *##
گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم #* چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی
شمع را باید از این خانه به دربردن و کشتن تا به همسایه نگوید که تو در خانه مایی #**
سعدی آن نیست که هرگز ز کمندت بگریزد که بدانست که دربند تو خوشتر که رهایی **##
خلق گویند برو دل به هوای دگری ده ##** نکنم خاصه در ایام اتابک دو هوایی

این شعر بسیار زیبا از سعدی به این علت انتخاب شده که به نقل از خود عرفا بیان شود که این همه زیبایی در سخن ایشان برای چه بوجود آمده و برای چه وجود زیباتری صرف شده
همچنین مشخص شود که هر بیت و مصرع و کلمه در سخن عرفا بی معنی و بی دلیل نیست چه اینکه در پشت هر بیت این شعر جاودانه دریایی از معرفت نهان است که گفتن و نگفتن از آن هر دو اشتباه است
اگر بگوییم حق مطلب ادا نمیشود و اگر نگوییم به حقیقت کوتاهی شده, باشد که جرعه ای از این دریا قسمت ما شود
* نخست اشاره مجدد به عهد ازل که همانطور که قبلا گفته شد از ارکان سخن عرفا بویژه ارکان شعر حافظ است
عرفا به این عهد از زوایای گوناگون اشاره میکنند و این داستان تک بعدی نیست و از صورت زیبای شعر عرفا باید به معنی زیباتر آن برسیم که این صورت زیبا دامیست برای بدست آوردن دل ما و بردن ما به آنجا که عارف میخواهد
و سخن ایشان لایه های بسیار برای افراد با درکهای متفاوت دارد مثلا در سطحی پند بیت اول این است که اگر قرار است به قولی وفا نکنی بهتر است قول ندهی
** اما در سطح بالاتری از مفهوم در بیت دوم وقتی که میگوید چنین خوب چرایی مشخص میکند نمیشود خوب باشی و بی مهر و وفا هم باشی پس اگر خداوند خوب است پس مهر و وفا هم دارد و اگر ما مهر و وفای او را احساس نمیکنیم برای این است که ما مناسب این مهر و وفا و به حق مهر و وفایی که میان من و توست عمل نکردیم
آن یار یگانه با بوجود آوردن ما از سر مهر و محبت ثابت کرده که مهربان است حال ما هم که عهد بستیم که او خدای ماست باید ثابت کنیم که ما آدمیم و خدا داریم ولی متاسفانه ما اکثرا طوری رفتار میکنیم که انگار خدا نداریم و این بی وفایی نخست از سوی ماست
از این منظر که نگاه کنیم شاید بیت اول را خدا در حق ما میگوید که وقتی او با آن همه محبت ما را آفرید پس چرا ما بی مهر و وفاییم؟!
(بحث درباره این شعر طولانی است به ادامه مطلب مراجعه نمایید)
662660مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2018/12/05-03:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی