فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه المیزان

قرآن ترجمه المیزان

سوره 87

سوره مبارکه الاعلى

صفحه 592
بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا (16)
[ولى شما اين گونه نيستيد] بلکه زندگى دنيا را ترجيح مى دهيد; (16)
وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ (17)
در حالى که آخرت بهتر و پايدارتر است. (17)
إِنَّ هَٰذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ (18)
همانا اين در صحيفه هاى پيشين [نيز ]هست; (18)
صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ (19)
صحيفه هاى ابراهيم و موسى. (19)
سوره 88

سوره مبارکه الغاشية

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ (1)
آيا داستان آن هنگامه فراگير (قيامت) به تو رسيده است؟ (1)
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌ (2)
چهره هايى در آن روز فروشکسته اند. (2)
عَامِلَةٌ نَاصِبَةٌ (3)
عمل کننده و رنج کشنده اند. (3)
تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةً (4)
به آتشى پر حرارت مى سوزند. (4)
تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ (5)
از چشمه اى در نهايتِ داغى نوشانده مى شوند. (5)
لَيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ (6)
براى آنان غذايى جز ضريع (خار شترِ خشک) نخواهد بود; (6)
لَا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِي مِنْ جُوعٍ (7)
که نه فربه مى کند و نه گرسنگى را برطرف مى سازد. (7)
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاعِمَةٌ (8)
و چهره هايى در آن روز شاداب اند. (8)
لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ (9)
از کوشش هاى خود [در دنيا] خشنودند. (9)
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ (10)
در بهشتى برين جاى دارند. (10)
لَا تَسْمَعُ فِيهَا لَاغِيَةً (11)
در آن جا هيچ سخن بيهوده اى نمى شنوند. (11)
فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ (12)
در آن جا چشمه هاى فراوانى روان است. (12)
فِيهَا سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ (13)
در آن جا تخت هايى است برافراشته، (13)
وَأَكْوَابٌ مَوْضُوعَةٌ (14)
و تنگ هايى نهاده شده، (14)
وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ (15)
و بالش هايى کنار هم چيده، (15)
وَزَرَابِيُّ مَبْثُوثَةٌ (16)
و فرش هايى اين جا و آن جا گسترده. (16)
أَفَلَا يَنْظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ (17)
پس آيا به شتر نظر نمى کنند که چگونه خلق شده است؟ (17)
وَإِلَى السَّمَاءِ كَيْفَ رُفِعَتْ (18)
و به آسمان که چگونه برافراشته شده است؟ (18)
وَإِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ (19)
و به کوه ها که چگونه نصب شده است؟ (19)
وَإِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ (20)
و به زمين که چگونه گسترده شده است؟ (20)
فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ (21)
پس تذکّر بده که تو فقط تذکّردهنده اى. (21)
لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ (22)
و بر آنان مسلّط نيستى. (22)
إِلَّا مَنْ تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ (23)
ليکن هر که روى بگرداند و کفر بورزد; (23)
فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الْأَكْبَرَ (24)
خداوند او را به بزرگ ترين عذاب معذّب مى کند. (24)
إِنَّ إِلَيْنَا إِيَابَهُمْ (25)
همانا بازگشت آنان فقط به سوى ما است. (25)
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُمْ (26)
سپس حسابشان نيز فقط برعهده ما است. (26)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 592صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی