| سوره 43 | سوره مبارکه الزخرف | صفحه 495 |
|
| إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي عَذَابِ جَهَنَّمَ خَالِدُونَ (74) |
| به يقين مجرمان در عذاب جهنّم جاودانه خواهند بود. (74) |
| لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ (75) |
| عذاب از آنان سبک نمى شود و آنها در آن نااميد هستند. (75) |
| وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَٰكِنْ كَانُوا هُمُ الظَّالِمِينَ (76) |
| و ما به آنان ظلم نکرديم وليکن آنها خود ظالم بودند. (76) |
| وَنَادَوْا يَا مَالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَ ۖ قَالَ إِنَّكُمْ مَاكِثُونَ (77) |
| و ندا مى کنند: اى مالک! [بگو:] پروردگارت به ما مرگ دهد، مى گويد: شما حتماً ماندنى هستيد. (77) |
| لَقَدْ جِئْنَاكُمْ بِالْحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كَارِهُونَ (78) |
| همانا ما حق را براى شما آورديم و ليکن بيشترتان از حقّ متنفّر بوديد. (78) |
| أَمْ أَبْرَمُوا أَمْرًا فَإِنَّا مُبْرِمُونَ (79) |
| آيا امرى را محکم کردند؟ [اگر چنين است] ما نيز قطعاً امرى را محکم مى کنيم [و کيدشان را بى اثر مى سازيم]. (79) |
| أَمْ يَحْسَبُونَ أَنَّا لَا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوَاهُمْ ۚ بَلَىٰ وَرُسُلُنَا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُونَ (80) |
| آيا مى پندارند که ما راز آنان و نجوايشان را نمى شنويم؟ چرا، و رسولانمان نزدشان حاضراند و [اسرارشان را] ثبت مى کنند. (80) |
| قُلْ إِنْ كَانَ لِلرَّحْمَٰنِ وَلَدٌ فَأَنَا أَوَّلُ الْعَابِدِينَ (81) |
| بگو: اگر خداى رحمان فرزندى مى داشت، من اوّلين پرستندگان [آن فرزند] بودم. (81) |
| سُبْحَانَ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ (82) |
| منزّه است خداوندگار آسمان ها و زمين که صاحب عرش است، از آنچه او را توصيف مى کنند. (82) |
| فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ (83) |
| حال [که به راه نمى آيند] آنان را رها کن تا در ياوه گويى فرو روند و به بازى سرگرم باشند، تا با روز [موعود] خود که به آن تهديد مى شوند برخورد کنند. (83) |
| وَهُوَ الَّذِي فِي السَّمَاءِ إِلَٰهٌ وَفِي الْأَرْضِ إِلَٰهٌ ۚ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ (84) |
| و او است که در آسمان معبود است و در زمين معبود است و او است حکيم و دانا. (84) |
| وَتَبَارَكَ الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَعِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ (85) |
| و متعالى و والا است آن که حاکميّت آسمان ها و زمين و آنچه ميان آنها هست مختصّ او است و علم قيامت تنها نزد او است و فقط به سوى او بازگردانده مى شويد. (85) |
| وَلَا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ (86) |
| و کسانى را که جز خدا مى خوانند اختيار شفاعت ندارند، مگر آنان که از روى آگاهى به حق شهادت دهند. (86) |
| وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ ۖ فَأَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ (87) |
| و اگر از آنان بپرسى: چه کسى خلقشان کرده است قطعاً خواهند گفت: خدا، پس چگونه [از حق ]گردانده مى شوند؟ (87) |
| وَقِيلِهِ يَا رَبِّ إِنَّ هَٰؤُلَاءِ قَوْمٌ لَا يُؤْمِنُونَ (88) |
| و [نزد خدا است علم به] سخن پيامبر که: اى پروردگار من! همانا اينان قومى هستند که ايمان نمى آورند. (88) |
| فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلَامٌ ۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ (89) |
| حالا [که از هدايتشان نااميدى] از آنان روى برگردان و بگو: سلام [بر شما] پس به زودى [نتيجه سرکشى خود را] خواهند دانست. (89) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |