| سوره 16 | سوره مبارکه النحل | صفحه 274 |
|
| وَاللَّهُ أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ (65) |
| و خدا از آسمان آبى نازل کرد و به وسيله آن، زمين را پس از مُردگى اش زنده ساخت، بى شک در اين[کار] نشانه اى است [از خداوندى خدا]براى مردمى که بشنوند. (65) |
| وَإِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعَامِ لَعِبْرَةً ۖ نُسْقِيكُمْ مِمَّا فِي بُطُونِهِ مِنْ بَيْنِ فَرْثٍ وَدَمٍ لَبَنًا خَالِصًا سَائِغًا لِلشَّارِبِينَ (66) |
| و همانا در دام ها براى شما عبرتى است که از آنچه در شکم هاى آنها است، از ميان سرگين و خون، شيرى خالص به شما مى نوشانيم که براى نوشندگان گوارا است. (66) |
| وَمِنْ ثَمَرَاتِ النَّخِيلِ وَالْأَعْنَابِ تَتَّخِذُونَ مِنْهُ سَكَرًا وَرِزْقًا حَسَنًا ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ (67) |
| و از ثمرات (فرآورده هاى) نخل ها و تاک ها [به شما داديم] که از آن نوشابه اى مست کننده و رزقى نيکو درست مى کنيد; بى شک در اينها نشانه اى است [از خداوندى خدا] براى مردمى که عقل را به کار مى اندازند. (67) |
| وَأَوْحَىٰ رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُونَ (68) |
| و پروردگارت به زنبور عسل الهام کرد که در کوه ها و درختان و آنچه [از داربست ها] برمى افرازند، خانه هايى بساز. (68) |
| ثُمَّ كُلِي مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا ۚ يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِهَا شَرَابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِيهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ (69) |
| آن گاه از همه ثمرات بخور، پس در راه هاى پروردگارت ـ که [به الهام او براى تو] هموار شده است ـ برو. از شکم آنها شربتى با رنگ هاى گوناگون بيرون مى آيد که در آن شفايى براى مردم است; بى شک در اين [کار زنبور عسل] نشانه اى است [از قدرت خدا ]براى مردمى که مى انديشند. (69) |
| وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ ثُمَّ يَتَوَفَّاكُمْ ۚ وَمِنْكُمْ مَنْ يُرَدُّ إِلَىٰ أَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْ لَا يَعْلَمَ بَعْدَ عِلْمٍ شَيْئًا ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ قَدِيرٌ (70) |
| و خدا شما را آفريد، سپس شما را مى ميراند [بعضى از شما پيش از فرتوتى مى ميرند] و بعضى از شما به سوى پست ترين مرحله عمر [فرتوتى]برگردانده مى شود که سرانجام بعد از علم [اندکى که داشت] هيچ نمى داند; بى شک خدا دانا و توانا است. (70) |
| وَاللَّهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ فِي الرِّزْقِ ۚ فَمَا الَّذِينَ فُضِّلُوا بِرَادِّي رِزْقِهِمْ عَلَىٰ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَهُمْ فِيهِ سَوَاءٌ ۚ أَفَبِنِعْمَةِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ (71) |
| و خدا بعضى از شما را بر بعضى در رزق (وسايل معيشت) فزونى داده است [تا آن جا که بعضى مالکند و بعضى مملوک]; پس آنان که فزونى يافته اند حاضر نيستند از رزقشان [به اندازه اى] به بردگان خود بدهند که با هم در آن برابر شوند;[پس چرا مملوک خدا را در پرستش با خدا برابر مى کنند؟!]با اين وضع آيا نعمت خدا را انکار مى کنند؟ [و قبول ندارند همه نعمت ها از او است]؟ (71) |
| وَاللَّهُ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا وَجَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ بَنِينَ وَحَفَدَةً وَرَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ ۚ أَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُونَ وَبِنِعْمَتِ اللَّهِ هُمْ يَكْفُرُونَ (72) |
| و خدا براى شما از جنس خودتان همسرانى قرار داد و از همسرانتان فرزندان و نوادگانى پديد آورد و از چيزهاى دلپذير به شما روزى داد; با اين وصف آيا به باطل (بتها) مى گروند و هم آنان نعمت خدا را ناسپاسى مى کنند؟! (72) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |