| سوره 7 | سوره مبارکه الاعراف | صفحه 159 |
|
| أُبَلِّغُكُمْ رِسَالَاتِ رَبِّي وَأَنَا لَكُمْ نَاصِحٌ أَمِينٌ (68) |
| پيام هاى پروردگارم را به شما مى رسانم، و من براى شما خيرخواهى امينم. (68) |
| أَوَعَجِبْتُمْ أَنْ جَاءَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَلَىٰ رَجُلٍ مِنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ ۚ وَاذْكُرُوا إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاءَ مِنْ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ وَزَادَكُمْ فِي الْخَلْقِ بَسْطَةً ۖ فَاذْكُرُوا آلَاءَ اللَّهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (69) |
| آيا [مرا تکذيب مى کنيد و ]درشگفتيد از اينکه توسّط مردى از شما پيامى بيدارکننده از جانب پروردگارتان برايتان آمده است تا شما را [از کيفر خدا ]بيم دهد؟ و ياد کنيد زمانى را که شما را پس از قوم نوح جانشين [آنان ]کرد و به تنومندى شما در خلقت افزود، پس نعمت هاى خدا را ياد کنيد، باشد که ظفرمند شويد. (69) |
| قَالُوا أَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُنَا ۖ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ (70) |
| گفتند: آيا به سوى ما آمده اى که تنها خدا را بپرستيم و آنچه را پدرانمان مى پرستيدند وا گذاريم؟ پس اگر از راستگويى عذابى را که ما را بدان تهديد مى کنى براى ما بياور. (70) |
| قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ رِجْسٌ وَغَضَبٌ ۖ أَتُجَادِلُونَنِي فِي أَسْمَاءٍ سَمَّيْتُمُوهَا أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمْ مَا نَزَّلَ اللَّهُ بِهَا مِنْ سُلْطَانٍ ۚ فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ (71) |
| گفت: قطعاً پليدى [کفر ]و خشمى از پروردگارتان بر شما واقع شده است. آيا درباره اسم هايى [بى مسمّى ]که شما و پدرانتان [براى بت ها ]نهاده ايد و خدا هيچ دليلى [بر حقانيّت ]آنها نازل نکرده است با من مجادله مى کنيد؟ پس منتظر [عذاب ]باشيد که من با شما از منتظرانم. (71) |
| فَأَنْجَيْنَاهُ وَالَّذِينَ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا ۖ وَمَا كَانُوا مُؤْمِنِينَ (72) |
| پس او و کسانى را که با او بودند به رحمتى از جانب خود نجات داديم، و دنباله کسانى را که آيات ما را تکذيب کردند و مؤمن نبودند قطع کرديم. (72) |
| وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا ۗ قَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَكُمْ مِنْ إِلَٰهٍ غَيْرُهُ ۖ قَدْ جَاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ ۖ هَٰذِهِ نَاقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آيَةً ۖ فَذَرُوهَا تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ ۖ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (73) |
| و به سوى قوم ثمود برادرشان صالح را [فرستاديم]; گفت: اى قوم من! خدا را بپرستيد، براى شما هيچ معبودى جز او نيست; همانا براى شما از جانب پروردگارتان دليلى روشن آمده است: اين ناقه خداست که معجزه اى براى شماست. پس بگذاريدش در زمين خدا بچرد، و هيچ گونه آزارى به آن نرسانيد که عذابى دردآور شما را فرا گيرد. (73) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |