| سوره 5 | سوره مبارکه المائدة | صفحه 123 |
|
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْأَنْصَابُ وَالْأَزْلَامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (90) |
| اى کسانى که ايمان آورده ايد! جز اين نيست که شرابخوارى و قماربازى و [پرستش ]بت ها و [تقسيم گوشت با ]تيرهاى قرعه پليد و از عمل شيطانند، پس از آنها دورى کنيد باشد که ظفرمند شويد. (90) |
| إِنَّمَا يُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ فِي الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَعَنِ الصَّلَاةِ ۖ فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ (91) |
| شيطان فقط مى خواهد به وسيله شراب و قمار ميان شما دشمنى و کينه پديد آورد و شما را از ياد خدا و از نماز باز دارد، پس آيا دست بر مى داريد؟ (91) |
| وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَاحْذَرُوا ۚ فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّمَا عَلَىٰ رَسُولِنَا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ (92) |
| و اطاعت خدا و اطاعت پيامبر کنيد و [از نافرمانى ]برحذر باشيد، پس اگر روى گردانديد بدانيد که بر عهده پيامبر ما جز ابلاغ آشکار نيست. (92) |
| لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا إِذَا مَا اتَّقَوْا وَآمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ ثُمَّ اتَّقَوْا وَآمَنُوا ثُمَّ اتَّقَوْا وَأَحْسَنُوا ۗ وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ (93) |
| بر کسانى که ايمان آورده و کارهاى شايسته کرده اند در مورد آنچه خورده اند گناهى نيست هر گاه تقوا پيشه سازند و ايمان بياورند و کارهاى شايسته انجام دهند، سپس تقوا پيشه سازند و ايمان بياورند، سپس تقوا پيشه سازند و نيکى کنند. و خدا نيکوکاران را دوست مى دارد. (93) |
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَيَبْلُوَنَّكُمُ اللَّهُ بِشَيْءٍ مِنَ الصَّيْدِ تَنَالُهُ أَيْدِيكُمْ وَرِمَاحُكُمْ لِيَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ يَخَافُهُ بِالْغَيْبِ ۚ فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ (94) |
| اى کسانى که ايمان آورده ايد! همانا خدا شما را به چيزى از صيد که دست ها و نيزه هايتان به آن مى رسد امتحان مى کند، تا خدا معلوم دارد چه کسى در پنهانى از او مى ترسد. پس هر که بعد از اين تجاوز کند عذابى دردآور دارد. (94) |
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَأَنْتُمْ حُرُمٌ ۚ وَمَنْ قَتَلَهُ مِنْكُمْ مُتَعَمِّدًا فَجَزَاءٌ مِثْلُ مَا قَتَلَ مِنَ النَّعَمِ يَحْكُمُ بِهِ ذَوَا عَدْلٍ مِنْكُمْ هَدْيًا بَالِغَ الْكَعْبَةِ أَوْ كَفَّارَةٌ طَعَامُ مَسَاكِينَ أَوْ عَدْلُ ذَٰلِكَ صِيَامًا لِيَذُوقَ وَبَالَ أَمْرِهِ ۗ عَفَا اللَّهُ عَمَّا سَلَفَ ۚ وَمَنْ عَادَ فَيَنْتَقِمُ اللَّهُ مِنْهُ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقَامٍ (95) |
| اى کسانى که ايمان آورده ايد! در حال احرام صيد را نکشيد، و هر کس از شما عمداً آن را بکشد کفّاره اى مثل آنچه کشته است از جنس دام ها [لازم است ]که بايد دو نفر عادل از شما به [مثل بودن ]آن حکم کنند و بايد به عنوان قربانى به [حريم ]کعبه برسد; يا [برابر قيمت آن ]به چند بينوا به عنوان کفّاره غذا دهد يا معادل آن (به تعداد نفراتى که با قيمت آن مى توان سير کرد) روزه بگيرد، اين براى آن است که مجازات کار خود را بچشد. خدا گذشته را بخشيده است، ولى هر کس [به کشتن صيد ]برگردد خدا از او انتقام مى گيرد، و خدا صاحب انتقام است. (95) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |