| سوره 13 | سوره مبارکه الرعد | صفحه 255 |
|
| وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا ۚ قُلْ كَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ (43) |
| اى پيامبر ، کسانى که قرآن را انکار کرده و کافر شده اند مى گويند : تو فرستاده خدا نيستى . بگو : براى روشن شدن حقيقت کافى است که خدا ميان من و شما گواه باشد ، و او به رسالت من گواهى داده است ، و نيز کافى است آن کسى که دانش اين کتاب ( قرآن ) نزد اوست به رسالت من گواهى دهد . (43) |
| سوره 14 | سوره مبارکه ابراهيم | |
|
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
|
|
به نام خداوند بخشنده مهربان
|
| الر ۚ كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلَىٰ صِرَاطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ (1) |
| الف . لام . را . اين قرآن کتابى است که ما آن را به سوى تو فرستاديم تا مردم را به اذن پروردگارشان از تاريکى هاى گمراهى بيرون آورى و به نور هدايت ، به راه آن مقتدر شکست ناپذير ستوده روانه کنى . (1) |
| اللَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ وَوَيْلٌ لِلْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ شَدِيدٍ (2) |
| خدايى که آنچه در آسمان ها و آنچه در زمين است از آنِ اوست ، و واى بر کافران از عذابى سخت که دامنگيرشان خواهد شد . (2) |
| الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا عَلَى الْآخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا ۚ أُولَٰئِكَ فِي ضَلَالٍ بَعِيدٍ (3) |
| همانان که زندگى دنيا را با شيفتگى برمى گزينند و آن را بر آخرت ترجيح مى دهند و از راه خدا ( آيينى که براى مردم مقرّر کرده است ) باز مى مانند و کج آن راه را مى طلبند . اينان در بيراهه اى هستند که با حق فاصله اى دور و دراز دارد . (3) |
| وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ ۖ فَيُضِلُّ اللَّهُ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي مَنْ يَشَاءُ ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (4) |
| و ما هيچ پيامبرى را جز به زبان قومش به رسالت نفرستاديم ، تا پيام الهى را براى آنان به روشنى بيان کند . پس از آن ، خداوند هر که را بخواهد به بيراهه مى افکند و هر کس را بخواهد هدايت مى کند و اوست مقتدرى شکست ناپذير که کارهايش همه از روى حکمت است . (4) |
| وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِآيَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ (5) |
| اى پيامبر ، ما تو را به رسالت فرستاده ايم ، چنان که يقيناً موسى را با نشانه هاى خود ( معجزاتى که به او داديم ) به رسالت فرستاديم و به او گفتيم : قوم خود را از تاريکى هاى گمراهى برون آور و به سوى نورِ هدايت روانه ساز و روزهاى الهى را که حاکميّت خدا بر همه اسباب و عوامل آشکار شد به آنان يادآورى کن . قطعاً در هر يک از آنها ، براى هر کسى که در بلاها بسيار شکيبا و در برابر نعمت هاى الهى بسيار سپاسگزار باشد ، نشانه هايى بر يکتايى خداست . (5) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |