فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید
صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> Deutsch Übersetzung des Koran

Deutsch Übersetzung des Koran

Chapter 86

سوره مبارکه الطارق
The Night-Star, Tariq

Page 591
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Im Namen Allahs (Gott), des Allerbarmers, des Barmherzigen!
وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ (1)
Bei dem Himmel und bei At-Tariq! (1)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الطَّارِقُ (2)
Und was lehrt dich wissen, was At-Tariq ist? (2)
النَّجْمُ الثَّاقِبُ (3)
(Es ist) ein Stern von durchdringender Helligkeit. (3)
إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ (4)
Wahrlich, jede Seele hat über sich einen Hüter. (4)
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ (5)
Darum soll der Mensch denn bedenken, woraus er erschaffen ist! (5)
خُلِقَ مِنْ مَاءٍ دَافِقٍ (6)
Erschaffen wurde er aus einer herausschießenden Flüssigkeit (6)
يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ (7)
das zwischen den Lenden und den Rippen hervorkommt. (7)
إِنَّهُ عَلَىٰ رَجْعِهِ لَقَادِرٌ (8)
Wahrlich, Er hat die Macht, ihn zurückzubringen (8)
يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ (9)
am Tage, wenn die Geheimnisse enthüllt werden (9)
فَمَا لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ (10)
dann wird er keine Kraft und keinen Helfer haben. (10)
وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِ (11)
Und beim Himmel mit seiner Wiederkehr (11)
وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ (12)
und bei der Erde, die sich spaltet! (12)
إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ (13)
Dies ist wahrlich ein entscheidendes, letztes Wort (13)
وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ (14)
und es ist nicht zum Scherzen. (14)
إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا (15)
Wahrlich, sie planen eine List. (15)
وَأَكِيدُ كَيْدًا (16)
Und Ich plane eine List. (16)
فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا (17)
Darum gewähre nun den Ungläubigen Aufschub, ein klein wenig Aufschub. (17)
Chapter 87

سوره مبارکه الاعلى
The Most High, Supreme

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Im Namen Allahs (Gott), des Allerbarmers, des Barmherzigen!
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى (1)
Preise den Namen deines Allerhöchsten Herrn (1)
الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ (2)
Der erschaffen und geformt hat (2)
وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ (3)
Der bestimmt und leitet (3)
وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَىٰ (4)
Der die Weide hervorbringt (4)
فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَىٰ (5)
und sie zu versengter Spreu macht. (5)
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَىٰ (6)
Wir werden dir (den Quran) verlesen lassen, und du sollst (ihn) nicht vergessen (6)
إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ (7)
es sei denn, was Allah will; denn Er kennt das Offenkundige und das Verborgene. (7)
وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ (8)
Und Wir werden es dir zum Heil leicht machen. (8)
فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرَىٰ (9)
So ermahne, wo die Ermahnung nützt! (9)
سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشَىٰ (10)
Mahnen lassen wird sich derjenige, der gottesfürchtig ist (10)
وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى (11)
Ermahnung meiden wird der Unselige (11)
الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَىٰ (12)
der im größten Feuer brennt (12)
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ (13)
und in ihm wird er weder sterben noch leben. (13)
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّىٰ (14)
Erfolgreich ist wahrlich derjenige, der sich rein hält (14)
وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّىٰ (15)
und des Namens seines Herrn gedenkt (und) alsdann betet. (15)
Last PageNext PagePage 591Previous PageFirst Page
(The words in brackets added by translator)


Select a TranslationSelect a ChapterGo to Page 

قرآن ترجمه المیزان

قرآن ترجمه راهنما

قرآن ترجمه انصاریان

قرآن ترجمه آیتی

قرآن ترجمه فولادوند

قرآن ترجمه مکارم شیرازی

English Translation of Quran

Deutsch Übersetzung des Koran

Traduction française du Coran

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

اندیشه پاک
با ما منشین اگر نه بدنام شوی
ما عاشق و رند و مست و عالم سوزیم با ما منشین اگر نه بدنام شوی (حافظ)

عیب می جمله چو گفتی، هنرش نیز بگو نفی حکمت مکن از بهر دلِ عامی چند (حافظ)

گر مرید راه عشقی ترک بدنامی مکن شیخ صنعان خرقه رهن خانه خمار داشت (حافظ)

عشق را بنیاد بر بد نامیست هرک ازین سر سرکشد از خامیست (عطار)

بدنامی در عشق و معرفت به هم گره خورده و این نیاز به توضیح دارد چراکه عوام از صورت واژه ی بدنامی که چیز بدی است فکر می کنند خدای نکرده عرفا به بدی توصیه کرده اند، در حالی که اتفاقا منظور همین است که کسی که سالک راه عشق و حقیقت است نباید به بدنامی در نظر عوام توجه کند که:
اولا همیشه عوام هستند و از سر خامی عمل دیگران را قضاوت می کنند در حالی که قضاوت تنها به عهده خداست
ثانیا حتی در بُعد اجتماعی اگر عاشق مثلا از ترس از دست دادن غرور و یا بدنامی در عشق کوتاهی کند چیزی جز پشیمانی بدست نمی آورد ولی متاسفانه تا پشیمانی را تجربه نکند این را نمی فهمد مگر به نصایح بزرگان تاریخ از جمله همین عطار و حافظ و سعدی ... گوش کند و با مواجه با ترس خود از پشیمانی دوری کند. حالا در بعد ماورای تصور انسان در اوج معرفت باید دید کوتاهی در عشق حق چه میزان حسرت و پشیمانی به دنبال خواهد داشت (که اصلا جهنم همین است که از درون ما را می سوزاند) و برای همین عرفا تاکید می کنند از بدنامی در نظر عوام نترسید و پای در وادی عاشقی و حقیقت بگذارید اگر مرد و زن این راهید وگرنه به عاقلی و بازی خود مشغول باشید که ای عقل تو کودکی برو بازی کن (مولانا)
ثالثا ما باید تکلیف خود را مشخص کنیم که ما چند خدا داریم اگر یک خدا داریم که از دل ما آگاه است باید به او پاسخگو باشیم و هر کاری که مطابق با دلداری و پرهیز از دل آزاری است انجام دهیم که تنها خود و خدا از دل خویش آگاهیم ولی از دل پر غرض عامی و برخی از مردم آگاه نیستیم که چه غرضی در سر می پرورد که باید بین دلداری خدای باطن بین و دلداری عوام ظاهر بین یکی را انتخاب کنیم و اتفاقا اگر حقیقتا عاقل باشیم و آینده نگر باید دل صاحب دل را بدست آوریم و نه هیچ چیز دیگر و در این راه اگر تمام روزهای عمر خود را هم بدهیم مولانا نسخه آنرا تجویز کرده که
روزها گر رفت گو: رو باک نیست، تو بمان، ای آن که چون تو پاک نیست
اما چهارم و از همه مهمتر در آیه 53 سوره زمر خداوند می فرماید
"مبادا از رحمت خدا نااميد شويد، چرا که خدا همه گناهان حتى شرک را در صورتى که توبه کنيد مى آمرزد"
آن مهربانی که اینگونه حتی شرک را می بخشد آیا واقعا می شود بدنامی در نظر عوام را به رضای او ترجیح داد که کدام بدنامی بالاتر از شرک؟! و خدا را شکر که او هست این قرآن هست که حقایق را بازگو کند و تنها حافظ حقیقی قرآن این نکته ها می دانسته که در سخن خود اینگونه حقایق را بازگو کرده
اگر شراب خوری جرعه‌ای فشان بر خاک، از آن گناه که نفعی رسد به غیر چه باک
خاک همین عوام هستند که حافظ شراب معرفت به آنها پیش کش کرده و آن گناه هم منظور همین بدنامی است که اگر بدور از خودخواهی و برای دیگران باشد قضاوتش باخداست و در طول تاریخ چه کسانی که در مقطعی بدنام شدند ولی گذر زمان حقایق را آشکار کرد و به خواست خدا به جاودانگان پیوستند از جمله منصور حلاج و شیخ اشراق
حتی تمامی پیامبران در ابتدای دعوت خود به نوعی از بدنامی در نظر عوام دچار شدند از تهمت دیوانگی تا دروغگویی و ... و همچنین امام حسین (ع) و امام علی (ع) هم به هنگام شهادت حکومت ظالم سعی در بدنام کردنشان داشت تا ظلم خود را توجیه کند و باید گفت تنها بدنامی و گناهی که خداوند هرگز نمی بخشد ظلم و ستم است چراکه حق الناس است و باید هشیار بود که دقیقا نقطه مقابل سخن حافظ است که می گوید "از آن گناه که نفعی رسد به غیر چه باک" و ظلم در حقیقت نفعی است که به ظالم می رسد در عوض ستمی که به مظلوم می شود برای بررسی بیشتر به گلچینی از آیات قرآن در مورد ظلم توجه نمایید
خلاصه اینکه عوام ظاهر بین اصلا نمی دانند گناه و صواب حقیقی چیست و گاه امثال حُر عمری در گناه و به باطل زندگی می کنند و به خیال خام خود فکر هم می کنند که بر حق هستند تا لطف خدا باز شامل حال کدام حر از ما شود که در بیابان عالم حکیمی سر راهش قرار دهد تا او را به شراب معرفتی نجات دهد و تازه به حق بازگرداند
609607مشاهده متن کاملگلچین (2018/02/22-03:00)

زیبایی ، حقیقت ، خوبی
زیبایی ، حقیقت ، خوبی