فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید
صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> Deutsch Übersetzung des Koran

Deutsch Übersetzung des Koran

Chapter 78

سوره مبارکه النبا
The Tiding, The news, Nab'e

Page 582
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
Im Namen Allahs (Gott), des Allerbarmers, des Barmherzigen!
عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ (1)
Wonach befragen sie einander? (1)
عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ (2)
Nach einer gewaltigen Ankündigung (2)
الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ (3)
über die sie uneinig sind. (3)
كَلَّا سَيَعْلَمُونَ (4)
Nein! Sie werden es bald erfahren. (4)
ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ (5)
Und abermals nein! Sie werden es bald erfahren. (5)
أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا (6)
Haben Wir nicht die Erde zu einem Lager gemacht (6)
وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا (7)
und die Berge zu Pflöcken? (7)
وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا (8)
Und Wir haben euch in Paaren erschaffen (8)
وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا (9)
und Wir haben euch den Schlaf zur Ruhe gemacht (9)
وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا (10)
und die Nacht zu einer Hülle (10)
وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا (11)
und den Tag zum Erwerb des Unterhalts (11)
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا (12)
und Wir haben über euch sieben starke (Himmel) erbaut (12)
وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا (13)
und Wir haben eine hellbrennende Leuchte gemacht (13)
وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا (14)
und Wir senden aus den Regenwolken Wasser in Strömen hernieder (14)
لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا (15)
auf daß Wir damit Korn und Kraut hervorbringen (15)
وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا (16)
sowie üppige Gärten. (16)
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا (17)
Wahrlich, der Tag der Entscheidung ist ein fester Termin (17)
يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا (18)
an jenem Tag, da in den Sur gestoßen wird und ihr in Scharen kommt (18)
وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا (19)
und der Himmel sich öffnet und zu Toren wird (19)
وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا (20)
und die Berge sich bewegen und zur Luftspiegelung werden. (20)
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا (21)
Wahrlich, Gahannam ist ein Hinterhalt (21)
لِلطَّاغِينَ مَآبًا (22)
- eine Heimstätte für die Widerspenstigen (22)
لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا (23)
die dort Epoche für Epoche bleiben (23)
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا (24)
sie werden dort weder Kühle noch Trank kosten (24)
إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا (25)
außer siedendem Wasser und Eiter. (25)
جَزَاءً وِفَاقًا (26)
(Dies ist) ein Lohn in angemessener Weise (26)
إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا (27)
(weil) sie mit keiner Rechenschaft gerechnet haben (27)
وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا (28)
und gänzlich Unsere Zeichen verleugneten. (28)
وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا (29)
Und alle Dinge haben Wir restlos niedergeschrieben. (29)
فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا (30)
"Kostet! Wir werden es euch nicht anders mehren als in der Pein." (30)
Last PageNext PagePage 582Previous PageFirst Page
(The words in brackets added by translator)


Select a TranslationSelect a ChapterGo to Page 

قرآن ترجمه المیزان

قرآن ترجمه راهنما

قرآن ترجمه انصاریان

قرآن ترجمه آیتی

قرآن ترجمه فولادوند

قرآن ترجمه مکارم شیرازی

English Translation of Quran

Deutsch Übersetzung des Koran

Traduction française du Coran

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

اندیشه پاک
با ما منشین اگر نه بدنام شوی
ما عاشق و رند و مست و عالم سوزیم با ما منشین اگر نه بدنام شوی (حافظ)

عیب می جمله چو گفتی، هنرش نیز بگو نفی حکمت مکن از بهر دلِ عامی چند (حافظ)

گر مرید راه عشقی ترک بدنامی مکن شیخ صنعان خرقه رهن خانه خمار داشت (حافظ)

عشق را بنیاد بر بد نامیست هرک ازین سر سرکشد از خامیست (عطار)

بدنامی در عشق و معرفت به هم گره خورده و این نیاز به توضیح دارد چراکه عوام از صورت واژه ی بدنامی که چیز بدی است فکر می کنند خدای نکرده عرفا به بدی توصیه کرده اند، در حالی که اتفاقا منظور همین است که کسی که سالک راه عشق و حقیقت است نباید به بدنامی در نظر عوام توجه کند که:
اولا همیشه عوام هستند و از سر خامی عمل دیگران را قضاوت می کنند در حالی که قضاوت تنها به عهده خداست
ثانیا حتی در بُعد اجتماعی اگر عاشق مثلا از ترس از دست دادن غرور و یا بدنامی در عشق کوتاهی کند چیزی جز پشیمانی بدست نمی آورد ولی متاسفانه تا پشیمانی را تجربه نکند این را نمی فهمد مگر به نصایح بزرگان تاریخ از جمله همین عطار و حافظ و سعدی ... گوش کند و با مواجه با ترس خود از پشیمانی دوری کند. حالا در بعد ماورای تصور انسان در اوج معرفت باید دید کوتاهی در عشق حق چه میزان حسرت و پشیمانی به دنبال خواهد داشت (که اصلا جهنم همین است که از درون ما را می سوزاند) و برای همین عرفا تاکید می کنند از بدنامی در نظر عوام نترسید و پای در وادی عاشقی و حقیقت بگذارید اگر مرد و زن این راهید وگرنه به عاقلی و بازی خود مشغول باشید که ای عقل تو کودکی برو بازی کن (مولانا)
ثالثا ما باید تکلیف خود را مشخص کنیم که ما چند خدا داریم اگر یک خدا داریم که از دل ما آگاه است باید به او پاسخگو باشیم و هر کاری که مطابق با دلداری و پرهیز از دل آزاری است انجام دهیم که تنها خود و خدا از دل خویش آگاهیم ولی از دل پر غرض عامی و برخی از مردم آگاه نیستیم که چه غرضی در سر می پرورد که باید بین دلداری خدای باطن بین و دلداری عوام ظاهر بین یکی را انتخاب کنیم و اتفاقا اگر حقیقتا عاقل باشیم و آینده نگر باید دل صاحب دل را بدست آوریم و نه هیچ چیز دیگر و در این راه اگر تمام روزهای عمر خود را هم بدهیم مولانا نسخه آنرا تجویز کرده که
روزها گر رفت گو: رو باک نیست، تو بمان، ای آن که چون تو پاک نیست
اما چهارم و از همه مهمتر در آیه 53 سوره زمر خداوند می فرماید
"مبادا از رحمت خدا نااميد شويد، چرا که خدا همه گناهان حتى شرک را در صورتى که توبه کنيد مى آمرزد"
آن مهربانی که اینگونه حتی شرک را می بخشد آیا واقعا می شود بدنامی در نظر عوام را به رضای او ترجیح داد که کدام بدنامی بالاتر از شرک؟! و خدا را شکر که او هست این قرآن هست که حقایق را بازگو کند و تنها حافظ حقیقی قرآن این نکته ها می دانسته که در سخن خود اینگونه حقایق را بازگو کرده
اگر شراب خوری جرعه‌ای فشان بر خاک، از آن گناه که نفعی رسد به غیر چه باک
خاک همین عوام هستند که حافظ شراب معرفت به آنها پیش کش کرده و آن گناه هم منظور همین بدنامی است که اگر بدور از خودخواهی و برای دیگران باشد قضاوتش باخداست و در طول تاریخ چه کسانی که در مقطعی بدنام شدند ولی گذر زمان حقایق را آشکار کرد و به خواست خدا به جاودانگان پیوستند از جمله منصور حلاج و شیخ اشراق
حتی تمامی پیامبران در ابتدای دعوت خود به نوعی از بدنامی در نظر عوام دچار شدند از تهمت دیوانگی تا دروغگویی و ... و همچنین امام حسین (ع) و امام علی (ع) هم به هنگام شهادت حکومت ظالم سعی در بدنام کردنشان داشت تا ظلم خود را توجیه کند و باید گفت تنها بدنامی و گناهی که خداوند هرگز نمی بخشد ظلم و ستم است چراکه حق الناس است و باید هشیار بود که دقیقا نقطه مقابل سخن حافظ است که می گوید "از آن گناه که نفعی رسد به غیر چه باک" و ظلم در حقیقت نفعی است که به ظالم می رسد در عوض ستمی که به مظلوم می شود برای بررسی بیشتر به گلچینی از آیات قرآن در مورد ظلم توجه نمایید
خلاصه اینکه عوام ظاهر بین اصلا نمی دانند گناه و صواب حقیقی چیست و گاه امثال حُر عمری در گناه و به باطل زندگی می کنند و به خیال خام خود فکر هم می کنند که بر حق هستند تا لطف خدا باز شامل حال کدام حر از ما شود که در بیابان عالم حکیمی سر راهش قرار دهد تا او را به شراب معرفتی نجات دهد و تازه به حق بازگرداند
609607مشاهده متن کاملگلچین (2018/02/22-03:00)

زیبایی ، حقیقت ، خوبی
زیبایی ، حقیقت ، خوبی