| سوره 37 | سوره مبارکه الصافات | صفحه 447 |
|
| مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ (25) |
| شما را چه شده که از هم ياري نميطلبيد؟! (25) |
| بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ (26) |
| ولي آنان در آن روز تسليم قدرت خداوندند! (26) |
| وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ (27) |
| (و در اين حال) رو به يکديگر کرده و از هم ميپرسند. (27) |
| قَالُوا إِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَمِينِ (28) |
| گروهي (ميگويند: (شما رهبران گمراهي بوديد که به ظاهر) از طريق خيرخواهي و نيکي وارد شديد اما جز فريب چيزي در کارتان نبود)!) (28) |
| قَالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ (29) |
| (آنها در جواب) ميگويند: (شما خودتان اهل ايمان نبوديد (تقصير ما چيست)؟! (29) |
| وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ ۖ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طَاغِينَ (30) |
| ما هيچ گونه سلطهاي بر شما نداشتيم، بلکه شما خود قومي طغيانگر بوديد! (30) |
| فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَا ۖ إِنَّا لَذَائِقُونَ (31) |
| اکنون فرمان پروردگارمان بر همه ما مسلم شده، و همگي از عذاب او ميچشيم! (31) |
| فَأَغْوَيْنَاكُمْ إِنَّا كُنَّا غَاوِينَ (32) |
| ما شما را گمراه کرديم، همان گونه که خود گمراه بوديم! (32) |
| فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ (33) |
| (آري) همه آنها [= پيشوايان و پيروان گمراه] در آن روز در عذاب الهي مشترکند! (33) |
| إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ (34) |
| ما اين گونه با مجرمان رفتار ميکنيم! (34) |
| إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ (35) |
| چرا که وقتي به آنها گفته ميشد: (معبودي جز خدا وجود ندارد)، تکبر و سرکشي ميکردند. (35) |
| وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُو آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَجْنُونٍ (36) |
| و پيوسته ميگفتند: (آيا ما معبودان خود را بخاطر شاعري ديوانه رها کنيم؟!) (36) |
| بَلْ جَاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ (37) |
| چنين نيست، او حق را آورده و پيامبران پيشين را تصديق کرده است! (37) |
| إِنَّكُمْ لَذَائِقُو الْعَذَابِ الْأَلِيمِ (38) |
| اما شما (مستکبران کوردل) بطور مسلم عذاب دردناک (الهي) را خواهيد چشيد! (38) |
| وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (39) |
| و جز به آنچه انجام ميداديد کيفر داده نميشويد، (39) |
| إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ (40) |
| جز بندگان مخلص خدا (که از اين کيفرها برکنارند)! (40) |
| أُولَٰئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ (41) |
| براي آنان [= بندگان مخلص] روزي معين و ويژهاي است، (41) |
| فَوَاكِهُ ۖ وَهُمْ مُكْرَمُونَ (42) |
| ميوه ها(ي گوناگون پر ارزش)، و آنها گرامي داشته ميشوند. (42) |
| فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ (43) |
| در باغهاي پر نعمت بهشت، (43) |
| عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ (44) |
| در حالي که بر تختها رو به روي يکديگر تکيه زده اند، (44) |
| يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ (45) |
| و گرداگردشان قدحهاي لبريز از شراب طهور را ميگردانند، (45) |
| بَيْضَاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ (46) |
| شرابي سفيد و درخشنده، و لذتبخش براي نوشندگان، (46) |
| لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُونَ (47) |
| شرابي که نه در آن مايه تباهي عقل است و نه از آن مست ميشوند! (47) |
| وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ (48) |
| و نزد آنها همسراني زيبا چشم است که جز به شوهران خود عشق نميورزند. (48) |
| كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ (49) |
| گويي از (لطافت و سفيدي) همچون تخممرغهايي هستند که (در زير بال و پر مرغ) پنهان مانده (و دست انساني هرگز آن را لمس نکرده است)! (49) |
| فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ (50) |
| (در حالي که آنها غرق گفتگو هستند) بعضي رو به بعضي ديگر کرده ميپرسند. (50) |
| قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ (51) |
| کسي از آنها ميگويد: (من همنشيني داشتم. (51) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |