| سوره 20 | سوره مبارکه طه | صفحه 316 |
|
| قَالُوا يَا مُوسَىٰ إِمَّا أَنْ تُلْقِيَ وَإِمَّا أَنْ نَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَلْقَىٰ (65) |
| (ساحران) گفتند: (اي موسي! آيا تو اول (عصاي خود را) ميافکني، يا ما کساني باشيم که اول بيفکنيم؟!) (65) |
| قَالَ بَلْ أَلْقُوا ۖ فَإِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ أَنَّهَا تَسْعَىٰ (66) |
| گفت: (شما اول بيفکنيد!) در اين هنگام طنابها و عصاهاي آنان بر اثر سحرشان چنان به نظر ميرسيد که حرکت ميکند! (66) |
| فَأَوْجَسَ فِي نَفْسِهِ خِيفَةً مُوسَىٰ (67) |
| موسي ترس خفيفي در دل احساس کرد (مبادا مردم گمراه شوند)! (67) |
| قُلْنَا لَا تَخَفْ إِنَّكَ أَنْتَ الْأَعْلَىٰ (68) |
| گفتيم: (نترس! تو مسلما (پيروز و) برتري! (68) |
| وَأَلْقِ مَا فِي يَمِينِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوا ۖ إِنَّمَا صَنَعُوا كَيْدُ سَاحِرٍ ۖ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ أَتَىٰ (69) |
| و آنچه را در دست راست داري بيفکن، تمام آنچه را ساختهاند ميبلعد! آنچه ساختهاند تنها مکر ساحر است، و ساحر هر جا رود رستگار نخواهد شد!) (69) |
| فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ هَارُونَ وَمُوسَىٰ (70) |
| (موسي عصاي خود را افکند، و آنچه را که آنها ساخته بودند بلعيد. ) ساحران همگي به سجده افتادند و گفتند: (ما به پروردگار هارون و موسي ايمان آورديم!) (70) |
| قَالَ آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ ۖ فَلَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلَافٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ فِي جُذُوعِ النَّخْلِ وَلَتَعْلَمُنَّ أَيُّنَا أَشَدُّ عَذَابًا وَأَبْقَىٰ (71) |
| (فرعون) گفت: (آيا پيش از آنکه به شما اذن دهم به او ايمان آورديد؟! مسلما او بزرگ شماست که به شما سحر آموخته است! به يقين دستها و پاهايتان را بطور مخالف قطع ميکنم، و شما را از تنه هاي نخل به دار مي آويزم، و خواهيد دانست مجازات کدام يک از ما دردناکتر و پايدارتر است!) (71) |
| قَالُوا لَنْ نُؤْثِرَكَ عَلَىٰ مَا جَاءَنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالَّذِي فَطَرَنَا ۖ فَاقْضِ مَا أَنْتَ قَاضٍ ۖ إِنَّمَا تَقْضِي هَٰذِهِ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا (72) |
| گفتند: (سوگند به آن کسي که ما را آفريده، هرگز تو را بر دلايل روشني که براي ما آمده، مقدم نخواهيم داشت! هر حکمي ميخواهي بکن، تو تنها در اين زندگي دنيا ميتواني حکم کني! (72) |
| إِنَّا آمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطَايَانَا وَمَا أَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِ ۗ وَاللَّهُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ (73) |
| ما به پروردگارمان ايمان آورديم تا گناهانمان و آنچه را از سحر بر ما تحميل کردي ببخشايد، و خدا بهتر و پايدارتر است!) (73) |
| إِنَّهُ مَنْ يَأْتِ رَبَّهُ مُجْرِمًا فَإِنَّ لَهُ جَهَنَّمَ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ (74) |
| هر کس در محضر پروردگارش خطاکار حاضر شود، آتش دوزخ براي اوست، در آن جا، نه ميميرد و نه زندگي ميکند! (74) |
| وَمَنْ يَأْتِهِ مُؤْمِنًا قَدْ عَمِلَ الصَّالِحَاتِ فَأُولَٰئِكَ لَهُمُ الدَّرَجَاتُ الْعُلَىٰ (75) |
| و هر کس با ايمان نزد او آيد، و اعمال صالح انجام داده باشد، چنين کساني درجات عالي دارند. (75) |
| جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ وَذَٰلِكَ جَزَاءُ مَنْ تَزَكَّىٰ (76) |
| باغهاي جاويدان بهشت، که نهرها از زير درختانش جاري است، در حالي که هميشه در آن خواهند بود، اين است پاداش کسي که خود را پاک نمايد! (76) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |