فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه الهی قمشه ای

قرآن ترجمه الهی قمشه ای

سوره 20

سوره مبارکه طه

صفحه 313
وَأَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوحَىٰ (13)
و من اينک تو را به رسالت برگزيدم ، پس به آنچه به تو وحى مى شود گوش بسپار . (13)
إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي (14)
همانا منم خداوند که معبودى جز من شايسته پرستش نيست ، پس مرا عبادت کن و براى آن که به ياد من باشى نماز را برپا دار . (14)
إِنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ أَكَادُ أُخْفِيهَا لِتُجْزَىٰ كُلُّ نَفْسٍ بِمَا تَسْعَىٰ (15)
رستاخيز حتماً آمدنى است . نزديک است آن را چنان نهان کنم که هيچ خبرى از آن ندهم . آرى ، رستاخيز برپا خواهد شد ، تا هر کسى در برابر هر کار نيک و بدى که براى آن تلاش مى کند سزا داده شود . (15)
فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَتَرْدَىٰ (16)
پس مبادا آن کس که به سبب پيروى از هواى نفس خود به قيامت ايمان نياورده است ، تو را از ايمان به آن و از ياد کردن آن باز دارد که تباه مى شوى . (16)
وَمَا تِلْكَ بِيَمِينِكَ يَا مُوسَىٰ (17)
و اى موسى : آنچه در دست راست توست چيست ؟ (17)
قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِي وَلِيَ فِيهَا مَآرِبُ أُخْرَىٰ (18)
موسى گفت : اين عصاى من است که بر آن تکيه مى کنم و به وسيله آن براى گوسفندانم برگ درختان را فرو مى ريزم ، و نيازهاى ديگرى نيز به آن دارم . (18)
قَالَ أَلْقِهَا يَا مُوسَىٰ (19)
خدا گفت : اى موسى ، آن را بينداز . (19)
فَأَلْقَاهَا فَإِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعَىٰ (20)
پس موسى عصايش را بيفکنْد که ناگهان آن عصا مارى شد که به سرعت مى خزيد . (20)
قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْ ۖ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا الْأُولَىٰ (21)
خدا گفت : آن را بگير و مترس ، به زودى آن را به حالت نخستينش باز مى گردانيم . (21)
وَاضْمُمْ يَدَكَ إِلَىٰ جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ آيَةً أُخْرَىٰ (22)
و دستت را زير بغل خود ببر ، وقتى بيرون مى آيد ، بى هيچ بيماريى سفيد و درخشان خواهد بود ، که اين معجزه ديگرى بر رسالت توست . (22)
لِنُرِيَكَ مِنْ آيَاتِنَا الْكُبْرَى (23)
هدف اين است که پاره اى از نشانه ها و معجزات بزرگ خويش را به تو نشان دهيم . (23)
اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ (24)
به سوى فرعون برو که او سرکشى کرده است . (24)
قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي (25)
موسى گفت : پروردگارا ، سينه ام را برايم گشاده ساز تا بتوانم کلام تو را به خوبى دريافت کنم و دشوارى هاى رسالت را تحمّل نمايم . (25)
وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي (26)
و کارم را براى من آسان گردان . (26)
وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسَانِي (27)
و گره از زبانم بگشاى تا رسا سخن بگويم . (27)
يَفْقَهُوا قَوْلِي (28)
که در اين صورت سخنم را درمى يابند . (28)
وَاجْعَلْ لِي وَزِيرًا مِنْ أَهْلِي (29)
و از خانواده ام ياورى برايم قرار ده ، (29)
هَارُونَ أَخِي (30)
هارون برادرم را . (30)
اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي (31)
پشتم را به حمايت او استوار کن . (31)
وَأَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي (32)
و او را در ابلاغ وحى و رسالت شريک من گردان ، (32)
كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيرًا (33)
تا تو را بسيار ( در هر مجلسى ) تسبيح گوييم ، (33)
وَنَذْكُرَكَ كَثِيرًا (34)
و تو را بسيار ( در هر مجتمعى ) به يگانگى ياد کنيم . (34)
إِنَّكَ كُنْتَ بِنَا بَصِيرًا (35)
قطعاً تو به حال ما بينايى ، و مى دانى که ما همواره پرستشگر و تسبيح کننده تو بوده ايم . (35)
قَالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يَا مُوسَىٰ (36)
خدا گفت : اى موسى ، خواسته ات به تو داده شد . (36)
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرَىٰ (37)
و همانا پيش از اين نيز بارى ديگر به تو نعمتى بزرگ عطا کرديم . (37)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 313صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی