| سوره 48 | سوره مبارکه الفتح | صفحه 513 |
|
| قُلْ لِلْمُخَلَّفِينَ مِنَ الْأَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ إِلَىٰ قَوْمٍ أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ تُقَاتِلُونَهُمْ أَوْ يُسْلِمُونَ ۖ فَإِنْ تُطِيعُوا يُؤْتِكُمُ اللَّهُ أَجْرًا حَسَنًا ۖ وَإِنْ تَتَوَلَّوْا كَمَا تَوَلَّيْتُمْ مِنْ قَبْلُ يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًا (16) |
| اى پيامبر ، به باديه نشينانى که از سفر عُمره حديبيّه تخلّف کردند بگو : ] فرصتى براى جبران در پيش است . [ به زودى به نبرد با قومى سخت نيرومند فراخوانده مى شويد و شما با آنان مى جنگيد يا آنان تسليم مى شوند و اسلام مى آورند . پس اگر فرمان بريد و براى جهاد به سوى آنان حرکت کنيد ، خدا به شما مزدى نيکو عطا مى کند ، و اگر روى برتابيد ، چنان که پيش تر از سفر عمره حديبيّه نيز روى برتافتيد ، به عذابى دردناک عذابتان خواهد کرد . (16) |
| لَيْسَ عَلَى الْأَعْمَىٰ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ ۗ وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۖ وَمَنْ يَتَوَلَّ يُعَذِّبْهُ عَذَابًا أَلِيمًا (17) |
| ولى بر نابينا گناهى نيست که در آن کارزار شرکت نکند و بر لنگ نيز گناهى نيست و بر بيمار نيز گناهى نيست; و هر کس از خدا و رسولش اطاعت کند ، او را در بوستان هايى آکنده از درخت که از زير آنها نهرها روان است در مى آورد و هر کس از فرمان خدا و رسولش روى برتابد ، او را به عذابى دردناک عذاب خواهد کرد . (17) |
| ۞ لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحًا قَرِيبًا (18) |
| اى پيامبر ، قطعاً خدا از مؤمنان آن گاه که با تو در حديبيّه زير آن درخت بيعت مى کردند خشنود شد و نيّت هاى صادقانه آنان را دانست; از اين رو آرامش و اطمينان را در آنان پديد آورد ، و ديرى نمى گذرد که فتح خيبر را به آنان پاداش خواهد داد . (18) |
| وَمَغَانِمَ كَثِيرَةً يَأْخُذُونَهَا ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا (19) |
| و غنيمت هاى فراوانى را که در آن نبرد به چنگ مى آورند نيز نصيبشان خواهد کرد ، و خدا شکست ناپذير و حکيم است . (19) |
| وَعَدَكُمُ اللَّهُ مَغَانِمَ كَثِيرَةً تَأْخُذُونَهَا فَعَجَّلَ لَكُمْ هَٰذِهِ وَكَفَّ أَيْدِيَ النَّاسِ عَنْكُمْ وَلِتَكُونَ آيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ وَيَهْدِيَكُمْ صِرَاطًا مُسْتَقِيمًا (20) |
| خدا به شما غنيمت هاى فراوانى وعده داده است که آنها را به دست خواهيد آورد; از اين رو پس از بازگشت از سفر حديبيّه به زودى اينها ( غنايم خيبر ) را به شما ارزانى مى کند و دست مردم ] کفرپيشه [ را از تعرّض به شما بازمى دارد . خداوند اين وعده را به شما داد تا براى همه مؤمنان آيت و نشانه اى باشد و از اين رهگذر حقانيت خود و درستى وعده پروردگارشان را دريابند ، و تا شما مؤمنان را به راهى راست که به برترى حق و گسترش دين مى انجامد راهنمايى کند . (20) |
| وَأُخْرَىٰ لَمْ تَقْدِرُوا عَلَيْهَا قَدْ أَحَاطَ اللَّهُ بِهَا ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرًا (21) |
| و غنيمت هاى ديگرى نيز هست که شما نتوانستيد بر آنها دست يابيد و خدا بر آنها احاطه و قدرت دارد ، و خدا بر هر چيزى تواناست . (21) |
| وَلَوْ قَاتَلَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوَلَّوُا الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يَجِدُونَ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا (22) |
| و اگر کسانى که کافر شده اند با شما به کارزار آيند پشت مى کنند و مى گريزند ، آن گاه نه کسى را مى يابند که کارشان را برعهده گيرد و نه کسى که آنان را يارى کند . (22) |
| سُنَّةَ اللَّهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلُ ۖ وَلَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا (23) |
| خدا مقرّر داشته است که پيامبران و مؤمنانِ واقعى بر دشمنانشان پيروز شوند . اين سنّت خداست که از پيش جارى بوده است و هرگز در سنّت خدا تغييرى نخواهى يافت . (23) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |