| سوره 39 | سوره مبارکه الزمر | صفحه 460 |
|
| قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصًا لَهُ الدِّينَ (11) |
| بگو : من نيز چون شما فرمان يافته ام که خدا را ـ در حالى که عبادتم را ويژه او ساخته ام ـ بپرستم . (11) |
| وَأُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ (12) |
| و نيز فرمان يافته ام که نخستين کسى باشم که فرمان خدا را گردن نهاده است . (12) |
| قُلْ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ (13) |
| بگو : من اگر با ترک عبادت خالصانه ، پروردگارم را نافرمانى کنم ، از عذاب روز قيامت که روزى بزرگ است مى ترسم . (13) |
| قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصًا لَهُ دِينِي (14) |
| بگو : من فقط خدا را مى پرستم ، در حالى که عبادتم را ويژه او ساخته ام . (14) |
| فَاعْبُدُوا مَا شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ ۗ قُلْ إِنَّ الْخَاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ أَلَا ذَٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ (15) |
| پس شما مشرکان هر چه را غير از او مى خواهيد بپرستيد ، که نه تنها سودى نمى بريد ، بلکه وزر و وبال آن دامنگيرتان مى شود . بگو : زيانکاران کسانى اند که با شرک ورزيدن خود در دنيا ، خويشتن را در قيامت باخته و به هلاکت انداخته و آن همسران و خدمتگزاران را که براى آنان آماده شده است از دست داده اند . آگاه باشيد ، اين است آن خسارتِ آشکار که جبران پذير نيست . (15) |
| لَهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ۚ ذَٰلِكَ يُخَوِّفُ اللَّهُ بِهِ عِبَادَهُ ۚ يَا عِبَادِ فَاتَّقُونِ (16) |
| براى آنان از فرازشان پوشش هايى از آتش و از زيرشان نيز پوشش هايى از آتش خواهد بود . اين است آنچه خداوند بندگانش را به آن بيم مى دهد . پس اى بندگان من ، از کيفر من بترسيد . (16) |
| وَالَّذِينَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ أَنْ يَعْبُدُوهَا وَأَنَابُوا إِلَى اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرَىٰ ۚ فَبَشِّرْ عِبَادِ (17) |
| امّا کسانى که از پرستش بُت ها و ديگر معبودهاى طغيانگر دورى گزيده و به سوى خدا بازگشته اند آنان را مژده باد ! پس بشارت ده به بندگان من ، (17) |
| الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ ۚ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمْ أُولُو الْأَلْبَابِ (18) |
| آنان که براى دستيابى به حقيقت ، به سخن گوش مى سپارند و بهترينِ آن را پيروى مى کنند . اينانند که خدا آنان را راه نموده است و اينانند خردمندان . (18) |
| أَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِ أَفَأَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِي النَّارِ (19) |
| پس آيا کسى که به سبب کفرش حکم عذاب بر او ثابت شده است ، از عذاب رهايى خواهد يافت ؟ آيا تو کسى را که در آتش است رهايى مى بخشى ؟ ! (19) |
| لَٰكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَبْنِيَّةٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۖ وَعْدَ اللَّهِ ۖ لَا يُخْلِفُ اللَّهُ الْمِيعَادَ (20) |
| ليکن کسانى که از پروردگارشان پروا داشته اند ، براى آنان غرفه هايى والاست که بر فراز آنها غرفه هايى ديگر ساخته شده است ، و در زير آنها نهرها روان است . خدا اين را وعده داده است و خدا از وعده اش تخلّف نمى کند . (20) |
| أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَسَلَكَهُ يَنَابِيعَ فِي الْأَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهِ زَرْعًا مُخْتَلِفًا أَلْوَانُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهُ حُطَامًا ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَذِكْرَىٰ لِأُولِي الْأَلْبَابِ (21) |
| آيا نديده اى که خدا از آسمان آبى فرو فرستاد ، پس آن را در چشمه هايى که در درون زمين هستند راه داد ، سپس بهوسيله آن کشتزارى را که رنگ هاى آن گوناگون است برمى آورد ، سپس آن کشتزار خشک مى گردد ، آن گاه آن را مى بينى که زرد شده است ، سپس خُردش مى کند ؟ قطعاً در اين دگرگونى ها ، براى صاحبان خرد تذکّرى بر يکتايى خداست . (21) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |