| سوره 17 | سوره مبارکه الاسراء | صفحه 283 |
|
| عَسَىٰ رَبُّكُمْ أَنْ يَرْحَمَكُمْ ۚ وَإِنْ عُدْتُمْ عُدْنَا ۘ وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِرِينَ حَصِيرًا (8) |
| پس اگر بعد از آن توبه کنيد و به اطاعت خدا بازآييد ، اميد است پروردگارتان بر شما رحمت آورَد و شما را نجات بخشد ، و اگر ديگر بار به فساد و طغيان روى آوريد ما نيز به عقوبت شما باز مى گرديم ، و بدانيد که ما دوزخ را براى کافران تنگنايى قرار داده ايم که نتوانند از آن بگريزند . (8) |
| إِنَّ هَٰذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا كَبِيرًا (9) |
| به راستى اين قرآن به آيينى که از همه آيين ها استوارتر و جامع تر است هدايت مى کند ، و به آن مؤمنانى که کارهاى شايسته مى کنند نويد مى دهد که براى آنان پاداشى بزرگ خواهد بود ، (9) |
| وَأَنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا (10) |
| و اين که براى کسانى که به جهان آخرت ايمان ندارند عذابى دردناک آماده ساخته ايم . (10) |
| وَيَدْعُ الْإِنْسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاءَهُ بِالْخَيْرِ ۖ وَكَانَ الْإِنْسَانُ عَجُولًا (11) |
| و انسان همان گونه که خير و نيکى را مى طلبد و براى آن تلاش مى کند شر و بدى را نيز مى طلبد ، چرا که او شتابزده است و بى آن که بينديشد و خير و شرّ خويش را بشناسد ، شتابان در پى خواسته هاى نفسانى خود مى رود . (11) |
| وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ آيَتَيْنِ ۖ فَمَحَوْنَا آيَةَ اللَّيْلِ وَجَعَلْنَا آيَةَ النَّهَارِ مُبْصِرَةً لِتَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسَابَ ۚ وَكُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْنَاهُ تَفْصِيلًا (12) |
| ما شب و روز را دو نشانه توحيد قرار داده ايم ; شب را که خود نشانه اى است تاريک ساخته و روز را که نشانه اى ديگر است روشن و روشنى بخش گردانده ايم تا شما در پرتو آن روزى خود را که تفضّلى از جانب پروردگارتان است بجوييد و شماره سال ها و حساب اوقات را بدانيد ، و هر چيزى را در آفرينش به خوبى مشخّص ساخته ايم . (12) |
| وَكُلَّ إِنْسَانٍ أَلْزَمْنَاهُ طَائِرَهُ فِي عُنُقِهِ ۖ وَنُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كِتَابًا يَلْقَاهُ مَنْشُورًا (13) |
| و کارهاى نيک و بد هر انسانى را که تعيين کننده سرنوشت اوست براى هميشه به گردن وى آويخته ايم و روز قيامت براى او کارنامه اى بيرون مى آوريم که آن را به صورت گشوده ديدار مى کند . (13) |
| اقْرَأْ كِتَابَكَ كَفَىٰ بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيبًا (14) |
| به او مى گويند : کارنامه ات را بخوان ; همين بس که امروز خود حسابرس کارهاى خويش باشى . (14) |
| مَنِ اهْتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ ۗ وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّىٰ نَبْعَثَ رَسُولًا (15) |
| هر که هدايت يافت تنها به سود خود هدايت يافته و هر که گمراه شد تنها به زيان خود گمراه شده است ، و هيچ گنهکارى بار گناه ديگرى را بر دوش نمى گيرد ، و ما هيچ امّتى را پيش از آن که پيامبرى به سويشان بفرستيم به عذاب هاى دنيوى عذاب نکرده ايم . (15) |
| وَإِذَا أَرَدْنَا أَنْ نُهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُوا فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا (16) |
| و چون زمان آن فرا رسد که ديارى را نابود کنيم ، بر نعمت توانگران و مرفّهان آن مى افزاييم و آنان با سرمستى بندگى خدا را رها مى کنند و در آن ديار به فسق و فجور مى پردازند ، در نتيجه آن سخن ( وعده عذاب ) درباره آنان تحقق مى يابد و آن جا را به کلّى نابود مى کنيم . (16) |
| وَكَمْ أَهْلَكْنَا مِنَ الْقُرُونِ مِنْ بَعْدِ نُوحٍ ۗ وَكَفَىٰ بِرَبِّكَ بِذُنُوبِ عِبَادِهِ خَبِيرًا بَصِيرًا (17) |
| چه بسيار امّت هايى را که پس از نوح هلاک کرديم ، و همين بس که پروردگارت به گناهان بندگانش آگاه و بيناست . (17) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |