| سوره 14 | سوره مبارکه ابراهيم | صفحه 260 |
|
| وَآتَاكُمْ مِنْ كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ ۚ وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا ۗ إِنَّ الْإِنْسَانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ (34) |
| و از هر آنچه درخواست کرده ايد به شما داده است . و اگر نعمت هاى خدا را شماره کنيد ، نمى توانيد آنها را به شمار آوريد . بى ترديد ، انسان به خود بسيار ستم مى کند و خويشتن را به هلاکت مى افکند ، چرا که در برابر نعمت هاى خدا بسيار ناسپاس است . (34) |
| وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَٰذَا الْبَلَدَ آمِنًا وَاجْنُبْنِي وَبَنِيَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنَامَ (35) |
| و ياد کن زمانى را که ابراهيم گفت : پروردگارا ، اين شهر ( مکّه ) را تحت مقرّراتى ويژه ايمن گردان و مرا و فرزندانم را از پرستش بت ها دور دار . (35) |
| رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيرًا مِنَ النَّاسِ ۖ فَمَنْ تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي ۖ وَمَنْ عَصَانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (36) |
| پروردگارا ، آنها سبب گمراهى بسيارى از مردم شده اند . پس هر که از من پيروى کند و به آيينى که آورده ام پاى بند باشد ، او از من است ، و هر که مرا نافرمانى کند از من نيست ; با اين حال تو آمرزنده و مهربانى . (36) |
| رَبَّنَا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُوا الصَّلَاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ (37) |
| پروردگارا ، من برخى از فرزندانم ( اسماعيل و نسل او ) را در سرزمينى بى کشت و زرع ، در کنار خانه حرمت يافته تو سکونت دادم ; پروردگارا ، تا نماز را برپا دارند ; پس دل هاى گروهى از مردم را به آنان گرايش ده و آنان را از ميوه ها و محصولات روزى عطا کن ، باشد که سپاسگزارى کنند . (37) |
| رَبَّنَا إِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِي وَمَا نُعْلِنُ ۗ وَمَا يَخْفَىٰ عَلَى اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ (38) |
| پروردگارا ، به يقين ، تو آنچه را که نهان مى داريم و آنچه آشکار مى کنيم ، مى دانى ، و هيچ چيز نه در زمين و نه در آسمان بر خدا پنهان نيست . (38) |
| الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى الْكِبَرِ إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ ۚ إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ الدُّعَاءِ (39) |
| ستايش خداى راست که دعاى مرا اجابت کرد و با وجود سالخوردگى من ، اسماعيل و اسحاق را به من عطا فرمود . قطعاً پروردگار من شنونده دعا و اجابت کننده آن است . (39) |
| رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلَاةِ وَمِنْ ذُرِّيَّتِي ۚ رَبَّنَا وَتَقَبَّلْ دُعَاءِ (40) |
| پروردگارا ، مرا برپادارنده نماز گردان و از نسل من نيز نمازگزارانى قرار ده . پروردگارا ، و دعاى مرا بپذير . (40) |
| رَبَّنَا اغْفِرْ لِي وَلِوَالِدَيَّ وَلِلْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ (41) |
| پروردگارا ، مرا و پدر و مادرم و مؤمنان را روزى که حساب برپا مى شود بيامرز . (41) |
| وَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ ۚ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصَارُ (42) |
| و تو اى انسان مپندار که خدا از آنچه ستمکارانِ غرق در ناز و نعمت انجام مى دهند بى خبر است ; جز اين نيست که کيفر آنان را تا روزى که چشم ها از ترس خيره مى شود به تأخير مى افکند . (42) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |