| سوره 10 | سوره مبارکه يونس | صفحه 221 |
|
| وَإِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ ۖ وَإِنْ يُرِدْكَ بِخَيْرٍ فَلَا رَادَّ لِفَضْلِهِ ۚ يُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ ۚ وَهُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ (107) |
| و اگر خدا به تو گزندى برساند ، هيچ کس جز او آن را برطرف نخواهد کرد ; و اگر براى تو خيرى بخواهد ، هيچ کس نمى تواند بخشش او را باز دارد . آن را به هر کس از بندگانش که بخواهد مى رساند ، و اوست که گناهان بندگانش را مى بخشد و بر آنان رحمت مى آورد . (107) |
| قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ ۖ فَمَنِ اهْتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۖ وَمَا أَنَا عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ (108) |
| بگو : اى مردم ، اين قرآن که سراسر حق است از جانب پروردگارتان براى شما آمده است ; پس هر که بدان هدايت يابد ، تنها به سود خود هدايت يافته است ، و هر که گمراه گردد ، تنها به زيان خود گمراه شده است . و بگو : من بر شما گمارده نشده ام و امورتان در اختيار من نيست تا بتوانم رهنمودهاى اين کتاب را بر شما تحميل کنم . (108) |
| وَاتَّبِعْ مَا يُوحَىٰ إِلَيْكَ وَاصْبِرْ حَتَّىٰ يَحْكُمَ اللَّهُ ۚ وَهُوَ خَيْرُ الْحَاكِمِينَ (109) |
| اى پيامبر ، از آنچه به تو وحى مى شود پيروى کن و بر سختى هايى که در اين راه به تو مى رسد شکيبا باش تا خدا ميان تو و مردم داورى کند ، که او بهترين داوران است . (109) |
|
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
|
|
به نام خداوند بخشنده مهربان
|
| الر ۚ كِتَابٌ أُحْكِمَتْ آيَاتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ (1) |
| الف . لام . را . اين قرآن کتابى است از جانب حکيمى آگاه که آيات آن حقيقتى واحد دارد و هدف واحدى را دنبال مى کند و در عين حال شرح داده شده و به شاخه ها و فصل هاى گوناگون تقسيم گرديده است . (1) |
| أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ ۚ إِنَّنِي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ وَبَشِيرٌ (2) |
| آن حقيقت اين است که : جز خدا را نپرستيد . به راستى من از جانب او براى شما هشداردهنده و بشارتگرم . (2) |
| وَأَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُمَتِّعْكُمْ مَتَاعًا حَسَنًا إِلَىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى وَيُؤْتِ كُلَّ ذِي فَضْلٍ فَضْلَهُ ۖ وَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ كَبِيرٍ (3) |
| و اين که از پروردگارتان آمرزش گناهان خود را بخواهيد ، سپس با انجام کارهاى شايسته به سوى او باز گرديد که در آن صورت خداوند شما را تا مدّتى معيّن که سرآمد عمرتان است از بهره اى نيکو برخوردار مى سازد و به هر کس که بر ديگران فضيلتى دارد و درخور پاداشى بيشتر است ، پاداش فضيلت او را عطا مى کند ، و اگر از پرستش خدا روى برتابيد ، من از عذاب روزى بزرگ بر شما بيمناکم . (3) |
| إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ ۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (4) |
| چرا که بازگشت شما به سوى خداست و او بر هر کارى تواناست . (4) |
| أَلَا إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ لِيَسْتَخْفُوا مِنْهُ ۚ أَلَا حِينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيَابَهُمْ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ ۚ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ (5) |
| بدانيد که مشرکان آن گاه که پيامبر قرآن را بر مردم تلاوت مى کند ، سينه هاى خود را به عقب برمى گردانند و سرهايشان را به زير مى افکنند تا خود را پنهان سازند از اين که آيات قرآن را شنيده اند و حجت هاى الهى را دريافت کرده اند بايد بدانند که خداوند حتى هنگامى که آنان جامه هاى خوابشان را بر سر مى افکنند ، آنچه را نهان مى دارند و آنچه را آشکار مى کنند مى داند ، چرا که او به راز سينه ها داناست . پس چگونه مى توانند بنمايانند که آيات الهى را نشنيده اند . (5) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |