فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه المیزان

قرآن ترجمه المیزان

سوره 19

سوره مبارکه مريم

صفحه 312
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَٰنُ وُدًّا (96)
بى گمان کسانى که ايمان آورده و کارهاى شايسته انجام داده اند [خداى] رحمان براى آنان [در دل ها ]محبّتى قرار خواهد داد. (96)
فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ وَتُنْذِرَ بِهِ قَوْمًا لُدًّا (97)
جز اين نيست که اين (قرآن) را به زبان تو آسان کرديم تا با آن تقواپيشگان را بشارت دهى و به مردم ستيزه گر اخطار کنى. (97)
وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هَلْ تُحِسُّ مِنْهُمْ مِنْ أَحَدٍ أَوْ تَسْمَعُ لَهُمْ رِكْزًا (98)
و چه بسيار نسل ها را پيش از آنان هلاک کرديم، آيا کسى از آنها را مى يابى [و] يا صدايى از ايشان مى شنوى؟ (98)
سوره 20

سوره مبارکه طه

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
طه (1)
طا، ها. (1)
مَا أَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقَىٰ (2)
ما قرآن را بر تو نازل نکرديم تا به رنج افتى. (2)
إِلَّا تَذْكِرَةً لِمَنْ يَخْشَىٰ (3)
بلکه [آن را نازل کرديم] تا براى کسى که [از خدا] بيم دارد هشيار کننده باشد. (3)
تَنْزِيلًا مِمَّنْ خَلَقَ الْأَرْضَ وَالسَّمَاوَاتِ الْعُلَى (4)
در حالى که از جانب کسى نازل شده که زمين و آسمان هاى بلند را آفريده است. (4)
الرَّحْمَٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَىٰ (5)
[خداى] رحمان بر تخت [اقتدار] قرار دارد. (5)
لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمَا تَحْتَ الثَّرَىٰ (6)
آنچه در آسمان ها و آنچه در زمين و آنچه در ميان آن دو و آنچه در زير زمين است، از آنِ او است. (6)
وَإِنْ تَجْهَرْ بِالْقَوْلِ فَإِنَّهُ يَعْلَمُ السِّرَّ وَأَخْفَى (7)
و اگر سخن را آشکار کنى [يا پنهان دارى فرق نمى کند، زيرا] او پنهان و پنهان تر [از آن ]را مى داند. (7)
اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ (8)
خدا، [که] هيچ معبودى جز او نيست، نيکوترين نام ها از آنِ او است. (8)
وَهَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ (9)
و آيا قصه موسى به تو رسيده است؟ (9)
إِذْ رَأَىٰ نَارًا فَقَالَ لِأَهْلِهِ امْكُثُوا إِنِّي آنَسْتُ نَارًا لَعَلِّي آتِيكُمْ مِنْهَا بِقَبَسٍ أَوْ أَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى (10)
آن گاه که آتشى ديد، پس به خانواده اش گفت: توقّف کنيد، زيرا من آتشى ديدم [مى روم] شايد شعله اى از آن را براى شما بياورم يا نزد آتش راهنمايى بيابم [که راه را به ما نشان دهد]. (10)
فَلَمَّا أَتَاهَا نُودِيَ يَا مُوسَىٰ (11)
پس چون به آن رسيد ندا داده شد: اى موسى! (11)
إِنِّي أَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ ۖ إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى (12)
اين منم پروردگار تو، پس کفش هايت را بکَن، زيرا تو در وادى مقدس <طُوى> هستى. (12)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 312صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی