| سوره 4 | سوره مبارکه النساء | صفحه 87 |
|
| أُولَٰئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ ۖ وَمَنْ يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصِيرًا (52) |
| اينانند که خدا لعنتشان کرده و هر که را خدا لعنت کند، هرگز براي او ياوري نخواهي يافت. (52) |
| أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ فَإِذًا لَا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيرًا (53) |
| آيا آنان را بهره اي از حکومت است [که بخواهند چيزي به مردم دهند و کارساز دنيا و آخرتشان باشند، اگر هم بهره اي باشد] در اين صورت به اندازه گودي پشت هسته خرما به مردم نمي پردازند. (53) |
| أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَىٰ مَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ ۖ فَقَدْ آتَيْنَا آلَ إِبْرَاهِيمَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَآتَيْنَاهُمْ مُلْكًا عَظِيمًا (54) |
| بلکه آنان به مردم [که در حقيقتْ پيامبر و اهل بيت اويند] به خاطر آنچه خدا از فضلش به آنان عطا کرده، حسد مي ورزند. تحقيقاً ما به خاندان ابراهيم کتاب و حکمت داديم، و به آنان فرمانروايي بزرگي بخشيديم. (54) |
| فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَمِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ ۚ وَكَفَىٰ بِجَهَنَّمَ سَعِيرًا (55) |
| پس برخي از آنان [که اهل کتاب اند] به او [که پيامبر اسلام و والاترين فرد از خاندان ابراهيم است] ايمان آوردند، و گروهي از او روي گردانيده اند، و دوزخ که آتشي سوزان و برافروخته است، براي آنان کافي است. (55) |
| إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا سَوْفَ نُصْلِيهِمْ نَارًا كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْنَاهُمْ جُلُودًا غَيْرَهَا لِيَذُوقُوا الْعَذَابَ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَزِيزًا حَكِيمًا (56) |
| يقيناً کساني که به آيات ما کافر شدند به زودي آنان را به آتشي [شکنجه آور و سوزان] درآوريم، هرگاه پوستشان بريان شود، پوست هاي ديگري جايگزين آن مي کنيم تا عذاب را بچشند؛ يقيناً خدا تواناي شکست ناپذير و حکيم است. (56) |
| وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۖ لَهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ ۖ وَنُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيلًا (57) |
| و کساني که ايمان آورده اند و کارهاي شايسته انجام داده اند، به زودي آنان را در بهشت هايي که از زيرِ [درختانِ] آن نهرها جاري است، وارد کنيم، در آنجا جاودانه اند؛ آنان را در آنجا همسراني پاکيزه است، و آنان را در زير سايه اي پايدار [و دلپذير، آرام بخش و خنک] درآوريم. (57) |
| ۞ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ ۚ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا (58) |
| خدا قاطعانه به شما فرمان مي دهد که امانت ها را به صاحبانش بازگردانيد و هنگامي که ميان مردم داوري مي کنيد، به عدالت داوري کنيد. يقيناً [فرمان بازگردانيدن امانت و عدالت در داوري] نيکو چيزي است که خدا شما را به آن موعظه مي کند؛ بي ترديد خدا همواره شنوا و بيناست. (58) |
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ ۖ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ ذَٰلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا (59) |
| اي اهل ايمان! از خدا اطاعت کنيد و [نيز] از پيامبر و صاحبان امر خودتان [که امامان از اهل بيت اند و چون پيامبر داراي مقام عصمت مي باشند] اطاعت کنيد. و اگر درباره چيزي [از احکام و امور مادي و معنوي و حکومت و جانشيني پس از پيامبر] نزاع داشتيد، آن را [براي فيصله يافتنش] اگر به خدا و روز قيامت ايمان داريد، به خدا و پيامبر ارجاع دهيد؛ اين [ارجاع دادن] براي شما بهتر واز نظر عاقبت نيکوتر است. (59) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |