| سوره 2 | سوره مبارکه البقرة | صفحه 7 |
|
| قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْهَا جَمِيعًا ۖ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ (38) |
| گفتيم: همگي از آن [مرتبه و مقام] فرود آييد؛ چنانچه از سوي من هدايتي براي شما آمد، پس کساني که از هدايتم پيروي کنند نه ترسي بر آنان است و نه اندوهگين شوند. (38) |
| وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (39) |
| و کساني که کافر شدند و آيات ما را تکذيب کردند، اهل آتشند و در آن جاودانه اند. (39) |
| يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ (40) |
| اي بني اسرائيل! نعمت هاي مرا که به شما عطا کردم، ياد کنيد و به پيمانم [که سفارش به عبادت و ايمان به همه انبيا به ويژه پيامبر اسلام است] وفا کنيد تا من هم به پيمان شما [که توقع ثواب وپاداش در برابر عبادت وايمان است] وفا کنم، و [نسبت به پيمان شکني] فقط از من بترسيد. (40) |
| وَآمِنُوا بِمَا أَنْزَلْتُ مُصَدِّقًا لِمَا مَعَكُمْ وَلَا تَكُونُوا أَوَّلَ كَافِرٍ بِهِ ۖ وَلَا تَشْتَرُوا بِآيَاتِي ثَمَنًا قَلِيلًا وَإِيَّايَ فَاتَّقُونِ (41) |
| وبه آنچه [بر پيامبر اسلام] نازل کرده ام که تصديق کننده [تورات وانجيلي] است که با شماست، ايمان آوريد و نخستين کافر به آن نباشيد [که نسل به نسل پس از شما به پيروي از شما به آن کافر شوند] و آياتم را [در تورات که اوصاف محمّد و قرآن در آن است، با تغيير دادن و تحريف کردن] به بهايي ناچيز نفروشيد، و فقط از من پروا کنيد. (41) |
| وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (42) |
| و حق را با باطل مخلوط نکنيد [تا تشخيص دادنشان بر مردمِ جوياي حق دشوار نشود]، وحق را [که قرآن وپيامبر است] در حالي که مي دانيد [و مي شناسيد، از مردم] پنهان نکنيد. (42) |
| وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ (43) |
| و نماز را بر پا داريد، و زکات بپردازيد، و همراه رکوع کنندگان رکوع کنيد [که نماز خواندن با جماعت محبوب خداست]. (43) |
| ۞ أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ وَأَنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتَابَ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ (44) |
| آيا مردم را به نيکي فرمان مي دهيد و خود را [در ارتباط با نيکي] فراموش مي کنيد؟ در حالي که کتاب [تورات را که با شدت به نيکي دعوتتان کرده] مي خوانيد. آيا [به وضع زيان بار و خطرناک خود] نمي انديشيد؟ (44) |
| وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ ۚ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخَاشِعِينَ (45) |
| از صبر و نماز [براي حل مشکلات خود و پاک ماندن از آلودگي ها و رسيدن به رحمت حق] کمک بخواهيد و بي ترديد اين کار جز بر کساني که در برابر حق قلبي فروتن دارند دشوار و گران است. (45) |
| الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلَاقُو رَبِّهِمْ وَأَنَّهُمْ إِلَيْهِ رَاجِعُونَ (46) |
| [دارندگان قلب فروتن] کساني هستند که يقين دارند ديدار کننده [قيامت و پاداش] پروردگارشان مي باشد و قطعاً به سوي او باز مي گردند. (46) |
| يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ (47) |
| اي بني اسرائيل! نعمت هاي مرا که به شما عطا کردم و اينکه شما را بر جهانيانِ [زمانِ خودتان] برتري دادم، ياد کنيد، (47) |
| وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ (48) |
| و از روزي پروا کنيد که نه کسي از کسي عذابي را دفع مي کند، و نه از کسي شفاعتي مي پذيرند، و نه از کسي [در برابر گناهانش] فديه و عوضي مي گيرند، و نه [براي رهايي از آتش دوزخ] ياري مي شوند. (48) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |