| سوره 3 | سوره مبارکه آلعمران | صفحه 59 |
|
| يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ (71) |
| اي اهل کتاب! چرا در حالي که [به حقايق و واقعيات] آگاهيد، حق را به باطل مُشتبه مي کنيد، و حق را پنهان مي داريد [تا مردم گمراه بمانند؟!] (71) |
| وَقَالَتْ طَائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ آمِنُوا بِالَّذِي أُنْزِلَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوا آخِرَهُ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ (72) |
| و گروهي از [عالمانِ] اهل کتاب [به پيروان خود] گفتند: اول روز به آنچه [از آيات قرآن] بر مؤمنان نازل شده [به مکر و حيله] ايمان آوريد، و در پايان روز کفر ورزيد، شايد [مؤمنان با اين ايمان و انکار شما به ترديد افتند و] از دينشان بازگردند!! (72) |
| وَلَا تُؤْمِنُوا إِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِينَكُمْ قُلْ إِنَّ الْهُدَىٰ هُدَى اللَّهِ أَنْ يُؤْتَىٰ أَحَدٌ مِثْلَ مَا أُوتِيتُمْ أَوْ يُحَاجُّوكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ ۗ قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ (73) |
| و [نيز گفتند: در توضيح حقايق] جز به کسي که از دينتان پيروي مي کند، اطمينان نورزيد [تا ديگران هدايت نيابند]. بگو: يقيناً هدايت، هدايت خداست. سپس گفتند: گمان نکنيد آنچه به شما اهل کتاب [از نبوّت، معجزه، قبله مستقل و آيات آسماني] داده شده به کسي [از عرب و غير عرب] داده شود، يا اينکه مؤمنان مي توانند نزد پروردگارشان با شما محاجّه و گفتگو کنند. [در پاسخ ياوه هاي آنان] بگو: فضل و رحمت [که از جلوه هايش نبوّت، کتاب، معجزه و قبله است،] به دست خداست، به هر کس بخواهد مي دهد؛ و خدا بسيار عطا کننده و داناست. (73) |
| يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ (74) |
| هر که را بخواهد، به رحمت خود اختصاص مي دهد و خدا داراي فضل بزرگ است. (74) |
| ۞ وَمِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَمِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينَارٍ لَا يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ إِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَائِمًا ۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا لَيْسَ عَلَيْنَا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ (75) |
| و از اهل کتاب کسي است که اگر او را بر مال فراواني امين شماري، آن را به تو بازمي گرداند؛ و از آنان کسي است که اگر او را به يک دينار امين شماري، آن را به تو بازنمي گرداند، مگر آنکه همواره بالاي سرش بايستي [و مال خود را با سخت گيري از او بستاني]. اين به خاطر آن است که آنان گفتند: [چون ما اهل کتابيم] رعايت کردن حقوق غير اهل کتاب بر عهده ما نيست، [و در ضايع کردن حقوق ديگران گناه و عقوبتي نداريم] و اينان [در حالي که باطل بودن گفتار خود را] مي دانند بر خدا دروغ مي بندند. (75) |
| بَلَىٰ مَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ وَاتَّقَىٰ فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ (76) |
| آري، هر که به پيمان خود [در تعهد به اجراي احکام دين] وفا کرد، و [در همه امور زندگي] تقوا پيشه ساخت، [بداند که] يقيناً خدا تقوا پيشگان را دوست دارد. (76) |
| إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلًا أُولَٰئِكَ لَا خَلَاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (77) |
| قطعاً کساني که پيمان خدا و سوگندهايشان را [براي رسيدن به مقاصد دنيايي] به بهاي اندکي مي فروشند، براي آنان در آخرت بهره اي نيست؛ و خدا با آنان سخن نمي گويد، و در قيامت به آنان نظر [لطف و رحمت] نمي نمايد، و [از گناه و آلودگي] پاکشان نمي کند؛ و براي آنان عذاب دردناکي خواهد بود. (77) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |