| سوره 47 | سوره مبارکه محمد | صفحه 508 |
|
| إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَهُمْ (12) |
| بي ترديد خدا کساني را که ايمان آورده و کارهاي شايسته انجام داده اند، در بهشت هايي کهاز زيرِ [درختانِ] آن نهرها جاري است در مي آورد، و در حالي که کافران همواره سرگرم بهره گيري از [کالا و لذت هاي زودگذر] دنيايند و مي خورند، همان گونه که چهارپايان مي خورند و جايگاهشان آتش است. (12) |
| وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً مِنْ قَرْيَتِكَ الَّتِي أَخْرَجَتْكَ أَهْلَكْنَاهُمْ فَلَا نَاصِرَ لَهُمْ (13) |
| چه بسيار آبادي هايي که [اهلش] از [اهل] آبادي تو که تو را بيرون کرده اند نيرومندتر بودند، ما آنان را هلاک کرديم و ياوري [در برابر عذاب] براي آنان نبود. (13) |
| أَفَمَنْ كَانَ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ كَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ (14) |
| آيا کساني که بر دليل روشني از پروردگار خويش اند، مانند کساني هستند که عمل زشتشان براي آنان آراسته شده و از هواهاي نفساني خود پيروي کرده اند؟ (14) |
| مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ ۖ فِيهَا أَنْهَارٌ مِنْ مَاءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ وَأَنْهَارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى ۖ وَلَهُمْ فِيهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَمَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ ۖ كَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِي النَّارِ وَسُقُوا مَاءً حَمِيمًا فَقَطَّعَ أَمْعَاءَهُمْ (15) |
| صفت بهشتي که به پرهيزکاران وعده داده شده [چنين است:] در آن نهرهايي است از آبي که مزه و رنگش برنگشته و نهرهايي از شير که طعمش دگرگون نشده و نهرهايي از شراب که براي نوشندگان مايه لذت است و نهرهايي از عسل خالص است، و در آن از هر گونه ميوه اي براي آنان فراهم است، و نيز آمرزشي از سوي پروردگارشان [ويژه آنان است. آيا اينان] مانند کساني هستند که در آتش هميشگي و جاودانه اند، واز آبي جوشان به آنان مي نوشانند که روده هايشان را متلاشي مي کند؟! (15) |
| وَمِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ حَتَّىٰ إِذَا خَرَجُوا مِنْ عِنْدِكَ قَالُوا لِلَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ آنِفًا ۚ أُولَٰئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ (16) |
| گروهي از آنان [که منافق اند در ظاهر به گفتارت] گوش مي دهند، ولي هنگامي که از نزد تو بيرون روند به کساني که آگاهي و معرفت به آنان داده شده [از روي مسخره] مي گويند: هم اکنون چه گفت؟ [ما که گفته او را نفهميديم.] آنان کساني هستند که خدا بر دل هايشان مهر [تيره بختي] نهاده واز هواهاي نفساني خود پيروي کرده اند، (16) |
| وَالَّذِينَ اهْتَدَوْا زَادَهُمْ هُدًى وَآتَاهُمْ تَقْوَاهُمْ (17) |
| و کساني که هدايت يافته اند خدا بر هدايتشان افزوده و پرهيزکاري و تقوايشان را به آنان عطا کرده است؛ (17) |
| فَهَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً ۖ فَقَدْ جَاءَ أَشْرَاطُهَا ۚ فَأَنَّىٰ لَهُمْ إِذَا جَاءَتْهُمْ ذِكْرَاهُمْ (18) |
| پس آيا [منافقان و منکران] جز اين را انتظار مي برند که ناگاه قيامت بر آنان فرا رسد؟ [در حالي که هم اکنون نشانه هايش آمده است]، پس هنگامي که قيامت بر آنان فرا رسد، متذکّر شدن و هوشياري شان از کجا و چگونه به آنان سود بخشد؟ (18) |
| فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مُتَقَلَّبَكُمْ وَمَثْوَاكُمْ (19) |
| پس بدان که هيچ معبودي جز خدا نيست [بنابراين بر معرفت و آگاهيت نسبتِ به حق استوار باش]؛ و از ميان رفتن [توطئه ها و موانعي که به وسيله دشمنان در راه پيشرفت دعوتت به اسلام] براي تو و مردان و زنان با ايمان ايجاد شده از خدا بخواه، و براي زنان و مردان مؤمن طلب آمرزش کن و خدا محل رفت و بازگشت شماو قرارگاهتان را مي داند. (19) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |