| سوره 43 | سوره مبارکه الزخرف | صفحه 495 |
|
| إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي عَذَابِ جَهَنَّمَ خَالِدُونَ (74) |
| بي ترديد گناهکاران در عذاب دوزخ جاودانه اند. (74) |
| لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ (75) |
| [عذاب را] از آنان سبک نگردانند و آنان در آنجا [از نجات خود] نوميدند، (75) |
| وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَٰكِنْ كَانُوا هُمُ الظَّالِمِينَ (76) |
| و ما بر آنان ستم نکرديم، ولي آنان خود ستمکار بودند، (76) |
| وَنَادَوْا يَا مَالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَ ۖ قَالَ إِنَّكُمْ مَاكِثُونَ (77) |
| و فرياد مي زنند: اي مالکِ [دوزخ! بگو:] پروردگارت ما را بميراند [تا از اين عذاب نجات يابيم]. [مالک] مي گويد: يقيناً شما ماندني هستيد. (77) |
| لَقَدْ جِئْنَاكُمْ بِالْحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كَارِهُونَ (78) |
| به راستي ما حق را براي شما آورديم، ولي بيشتر شما حق را خوش نداشتيد، (78) |
| أَمْ أَبْرَمُوا أَمْرًا فَإِنَّا مُبْرِمُونَ (79) |
| بلکه آنان کار [توطئه و نيرنگ بر ضد حق] را محکم کردند، پس ما هم کار [عذاب] را بر آنان محکم مي کنيم. (79) |
| أَمْ يَحْسَبُونَ أَنَّا لَا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوَاهُمْ ۚ بَلَىٰ وَرُسُلُنَا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُونَ (80) |
| آيا آنان گمان مي کنند که ما رازشان و سخنان در گوشي آنان را نمي شنويم؟ چرا مي شنويم و فرستادگان ما [که فرشتگان نويسنده اعمال اند] نزد آنان حاضرند [و اعمالشان و رازهايشان را] مي نويسند. (80) |
| قُلْ إِنْ كَانَ لِلرَّحْمَٰنِ وَلَدٌ فَأَنَا أَوَّلُ الْعَابِدِينَ (81) |
| [به مشرکان سبک مغز] بگو: اگر براي [خداي] رحمان فرزندي بود، من [در اين امت] نخستين پرستنده او بودم. (81) |
| سُبْحَانَ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ (82) |
| منزّه است پروردگار آسمان ها و زمين، پروردگار عرش از آنچه [درباره او] توصيف مي کنند. (82) |
| فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ (83) |
| آنان را واگذار تا [در گفتار و کردار باطل] فرو روند و [با کالاي بي ارزش دنيا] سرگرم بازي شوند تا آن روزشان را که وعده داده مي شوند ديدار کنند. (83) |
| وَهُوَ الَّذِي فِي السَّمَاءِ إِلَٰهٌ وَفِي الْأَرْضِ إِلَٰهٌ ۚ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ (84) |
| و اوست که در آسمان ها معبود [واقعي] است و در زمين هم معبود [واقعي] است و او حکيم و داناست. (84) |
| وَتَبَارَكَ الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَعِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ (85) |
| هميشه سودمند و با برکت است کسي که مالکيّت و فرمانروايي آسمان ها و زمين و آنچه ميان آنهاست، فقط در سيطره اوست و آگاهي [به همه شؤون] قيامت نزد اوست و به او بازگردانده مي شويد. (85) |
| وَلَا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ (86) |
| و کساني را که به جاي خدا مي پرستند، اختيار شفاعت ندارند، اختيار شفاعت فقط با کساني است که [از روي بصيرت] شهادت به حق داده اند و آنان [حقيقت حال کساني را که مي خواهند براي آنان شفاعت کنند] مي دانند. (86) |
| وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ ۖ فَأَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ (87) |
| و اگر از آنان بپرسي: چه کسي آنان را آفريده است؟ يقيناً مي گويند: خدا. پس چگونه [از حق به باطل] منحرف مي شوند؟ (87) |
| وَقِيلِهِ يَا رَبِّ إِنَّ هَٰؤُلَاءِ قَوْمٌ لَا يُؤْمِنُونَ (88) |
| و [چگونه از شکايت پيامبر بي خبرند که] مي گويد: پروردگارا! اينان گروهي هستند که ايمان نمي آورند؛ (88) |
| فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلَامٌ ۚ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ (89) |
| بنابراين از آنان روي بگردان و سلام جدايي [را به آنان] بگو، پس [سرانجام شقاوت بار خود و نتيجه کفر و عنادشان را] خواهند دانست. (89) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |