| سوره 37 | سوره مبارکه الصافات | صفحه 447 |
|
| مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ (25) |
| [به آنان گويند:] شما را چه شده که يکديگر را [براي رهايي از عذاب] ياري نمي دهيد؟ (25) |
| بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ (26) |
| [نه اينکه نمي توانند يکديگر را ياري دهند] بلکه آنان امروز فروتنانه تسليم [قدرت حق] هستند، (26) |
| وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ (27) |
| به يکديگر رو کرده از هم مي پرسند: [اين چه وضعي است؟] (27) |
| قَالُوا إِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَمِينِ (28) |
| [پس پيروان گمراه به پيشوايان گمراه کننده] مي گويند: همانا شما از راه خيرخواهي به سوي ما مي آمديد، [ولي کارتان جز فريب و نيرنگ نبود!] (28) |
| قَالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ (29) |
| مي گويند: [ما را تقصيري نيست] بلکه خود شما اهل ايمان نبوديد، (29) |
| وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ ۖ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طَاغِينَ (30) |
| و ما را بر شما هيچ تسلطي نبود، بلکه شما مردمي طغيان گر و سرکش بوديد. (30) |
| فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَا ۖ إِنَّا لَذَائِقُونَ (31) |
| اکنون فرمان عذاب پروردگارمان بر ما محقق و ثابت شد که همه ما چشندگان عذاب خواهيم بود. (31) |
| فَأَغْوَيْنَاكُمْ إِنَّا كُنَّا غَاوِينَ (32) |
| [سبک مغزي و تعصّب شما زمينه گمراهي شما شد] پس ما شما را گمراه کرديم؛ زيرا خودمان گمراه بوديم، (32) |
| فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ (33) |
| پس بي ترديد همه 2آنان در آن روز در عذاب شريک اند، (33) |
| إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ (34) |
| ما با مجرمان اين گونه رفتار مي کنيم؛ (34) |
| إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ (35) |
| زيرا آنان چنين بودند که هر زمان به آنان مي گفتند: معبودي جز خدا نيست، تکبّر مي کردند، (35) |
| وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُو آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَجْنُونٍ (36) |
| و [همواره] مي گفتند: آيا بايد به خاطر شاعري ديوانه معبودان خود را رها کنيم؟! (36) |
| بَلْ جَاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ (37) |
| [چنين نيست که مي پنداريد] بلکه او حق را آورده و پيامبران را تصديق کرده است. (37) |
| إِنَّكُمْ لَذَائِقُو الْعَذَابِ الْأَلِيمِ (38) |
| بي ترديد شما [کوردلان] عذاب دردناک را خواهيد چشيد، (38) |
| وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (39) |
| و جز آنچه که همواره انجام مي داديد، پاداش داده نمي شويد، (39) |
| إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ (40) |
| جز بندگان خالص شده خدا [که از هر کيفري در امانند،] (40) |
| أُولَٰئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ (41) |
| براي آنان رزق و روزي معين و ويژه اي است، (41) |
| فَوَاكِهُ ۖ وَهُمْ مُكْرَمُونَ (42) |
| ميوه هايي [گوناگون] در حالي که مورد اکرام خواهند بود، (42) |
| فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ (43) |
| در بهشت هاي پر نعمت، (43) |
| عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ (44) |
| در حالي که بر تخت هايي روبه روي يکديگر [تکيه زده اند،] (44) |
| يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ (45) |
| جامي از نوشيدني زلال و پاک گرداگردشان مي گردانند، (45) |
| بَيْضَاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ (46) |
| [نوشيدني] سپيد [و درخشنده] و لذت بخش براي نوشندگان، (46) |
| لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُونَ (47) |
| نه در آن مايه فساد [جسم و عقل] است، و نه از آن مست و بيهوش مي شوند، (47) |
| وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ (48) |
| و در کنارشان زناني هستند که فقط به شوهرانشان عشق مي ورزند. (48) |
| كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ (49) |
| گويا آنان [از سپيدي] تخم شترمرغي هستند که [زير پر و بال] پوشيده شده اند [و هرگز دست کسي به آنان نرسيده است.] (49) |
| فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ (50) |
| پس برخي از آنان به برخي ديگر رو کرده از [حال] يکديگر مي پرسند. (50) |
| قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ (51) |
| گوينده اي از آنان مي گويد: همانا من [در دنيا] هم نشيني داشتم. (51) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |