| سوره 16 | سوره مبارکه النحل | صفحه 273 |
|
| لِيَكْفُرُوا بِمَا آتَيْنَاهُمْ ۚ فَتَمَتَّعُوا ۖ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ (55) |
| تا به نعمت هايي که به آنان عطا کرده ايم، ناسپاسي و کفران ورزند. پس [چند روزي از کالاي زودگذر دنيا] برخوردار شويد که سپس [فرجام زشت خود را] خواهيد دانست. (55) |
| وَيَجْعَلُونَ لِمَا لَا يَعْلَمُونَ نَصِيبًا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ ۗ تَاللَّهِ لَتُسْأَلُنَّ عَمَّا كُنْتُمْ تَفْتَرُونَ (56) |
| و سهمي از آنچه را که به آنان روزي داده ايم، براي معبوداني قرار مي دهند که جاهل به حقيقت آنهايند [که به طور مستقل هيچ سود و زياني براي کسي ندارند]؛ به خدا سوگند از آنچه همواره افترا مي بستيد [که خدا داراي شريکاني است] قطعاً بازخواست خواهيد شد. (56) |
| وَيَجْعَلُونَ لِلَّهِ الْبَنَاتِ سُبْحَانَهُ ۙ وَلَهُمْ مَا يَشْتَهُونَ (57) |
| و دختران را [به عنوان فرزند] براي خدا قرار مي دهند، او منزّه [از توالد و تناسل] است؛ ولي براي خودشان آنچه را که [از پسران] ميل دارند [به عنوان فرزند قرار مي دهند]. (57) |
| وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ بِالْأُنْثَىٰ ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا وَهُوَ كَظِيمٌ (58) |
| و چون يکي از آنان را به [ولادت] دختر مژده دهند [از شدت خشم] چهره اش سياه گردد، ودرونش از غصه واندوه لبريز و آکنده شود!! (58) |
| يَتَوَارَىٰ مِنَ الْقَوْمِ مِنْ سُوءِ مَا بُشِّرَ بِهِ ۚ أَيُمْسِكُهُ عَلَىٰ هُونٍ أَمْ يَدُسُّهُ فِي التُّرَابِ ۗ أَلَا سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ (59) |
| به سبب مژده بدي که به او داده اند، از قوم و قبيله اش [در جايي که او را نبينند] پنهان مي شود [و نسبت به اين پيش آمد در انديشه اي سخت فرو مي رود که] آيا آن دختر را با خواري نگه دارد يا به زور، زنده به گورش کند؟! آگاه باشيد! [نسبت به دختران] بد داوري مي کنند. (59) |
| لِلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ مَثَلُ السَّوْءِ ۖ وَلِلَّهِ الْمَثَلُ الْأَعْلَىٰ ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (60) |
| براي کساني که به آخرت ايمان نمي آورند، صفات زشت [وسيرت بد] است، وصفات برتر و والا ويژه خداست، و او تواناي شکست ناپذير و حکيم است. (60) |
| وَلَوْ يُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِمْ مَا تَرَكَ عَلَيْهَا مِنْ دَابَّةٍ وَلَٰكِنْ يُؤَخِّرُهُمْ إِلَىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى ۖ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً ۖ وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ (61) |
| و اگر خدا مردم را به سبب ستمشان مؤاخذه کند، هيچ جنبنده اي را [که مستحقّ مؤاخذه است] بر روي زمين باقي نمي گذاشت، ولي آنان را تا مدتي معين مهلت مي دهد، پس هنگامي که اجلشان سرآيد، نه ساعتي پس مي مانند و نه ساعتي پيش مي افتند. (61) |
| وَيَجْعَلُونَ لِلَّهِ مَا يَكْرَهُونَ وَتَصِفُ أَلْسِنَتُهُمُ الْكَذِبَ أَنَّ لَهُمُ الْحُسْنَىٰ ۖ لَا جَرَمَ أَنَّ لَهُمُ النَّارَ وَأَنَّهُمْ مُفْرَطُونَ (62) |
| و آنچه را [چون دختر] خوش ندارند، براي خدا قرار مي دهند، و زبانهايشان دروغ پردازي مي کند که [سرانجامِ] نيکوتر ويژه آنان است. ثابت ويقيني است که آتش براي آنان است و يقيناً پيشگامان [به سوي] آتش اند. (62) |
| تَاللَّهِ لَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَىٰ أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ فَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَهُوَ وَلِيُّهُمُ الْيَوْمَ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ (63) |
| به خدا سوگند پيامبراني به سوي امت هاي پيش از تو فرستاديم، پس شيطان کارهاي [زشت] شان را در نظرشان آراست [تا انجامش براي آنان آسان گردد]، او امروز وليّ و سرپرست اينان است [که در عقايد و رفتار پيرو مشرکان پيش اند] و براي آنان [در قيامت] عذابي دردناک است. (63) |
| وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ إِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِي اخْتَلَفُوا فِيهِ ۙ وَهُدًى وَرَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ (64) |
| ما اين کتاب را بر تو نازل نکرديم مگر براي اينکه حقايقي را که در آن اختلاف کرده اند، براي آنان توضيح دهي [تا از آرا، نظريات وسليقه هاي باطلشان نسبت به حقايق دست بردارند] و براي مردمي که ايمان دارند [مايه] هدايت و رحمت باشد. (64) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |