| سوره 8 | سوره مبارکه الانفال | صفحه 179 |
|
| فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ ۚ وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ ۚ وَلِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلَاءً حَسَنًا ۚ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (17) |
| [به کشتن دشمنان بر خود مباليد] شما آنان را نکشتيد، بلکه خدا آنان را کشت. [اي پيامبر!] هنگامي که به سوي دشمنان تير پرتاب کردي، تو پرتاب نکردي، بلکه خدا پرتاب کرد [تا آنان را هلاک کند] و مؤمنان را از سوي خود به آزمايشي نيکو بيازمايد؛ زيرا خدا شنوا و داناست. (17) |
| ذَٰلِكُمْ وَأَنَّ اللَّهَ مُوهِنُ كَيْدِ الْكَافِرِينَ (18) |
| [سرنوشت مؤمنان و کافران از] اين [قرار است که ديديد]، و قطعاً خدا سست کننده نيرنگ کافران است. (18) |
| إِنْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جَاءَكُمُ الْفَتْحُ ۖ وَإِنْ تَنْتَهُوا فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ ۖ وَإِنْ تَعُودُوا نَعُدْ وَلَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْئًا وَلَوْ كَثُرَتْ وَأَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ (19) |
| [شما اي مشرکان!] اگر پيروزي [آيينِ حق] را مي خواستيد، اينک پيروزي براي آيينِ حق آمد [پس به آن ايمان آوريد]، و اگر [از دشمني و مخالفت با خدا و رسول] بازايستيد، براي شما بهتر است، و اگر [به دشمني و مخالفت] بازگرديد، ما نيز [بر ضد شما] بازمي گرديم، و هرگز جمعيت شما هر چند زياد باشد، چيزي [از عذاب خدا] را از شما دفع نمي کند، و يقيناً خدا با مؤمنان است. (19) |
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَأَنْتُمْ تَسْمَعُونَ (20) |
| اي اهل ايمان! از خدا و پيامبرش اطاعت کنيد و در حالي که [سخنان بر حقّ او را] مي شنويد، از او روي نگردانيد. (20) |
| وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ قَالُوا سَمِعْنَا وَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ (21) |
| و مانند کساني نباشيد که [از روي تظاهر] گفتند: شنيديم در حالي که [از روي حقيقت] نمي شنوند. (21) |
| ۞ إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ (22) |
| قطعاً بدترين جُنبندگان نزد خدا، کرانِ [از شنيدن حق] و لالانِ [از گفتن حق] هستند که [کلام حق را] نمي انديشند! (22) |
| وَلَوْ عَلِمَ اللَّهُ فِيهِمْ خَيْرًا لَأَسْمَعَهُمْ ۖ وَلَوْ أَسْمَعَهُمْ لَتَوَلَّوْا وَهُمْ مُعْرِضُونَ (23) |
| اگر خدا [نسبت به پذيرفتن هدايت، شايستگي و] خيري در آنان مي ديد، يقيناً ايشان را شنوا [ي حقايق و معارف] مي کرد، و اگر [با لجبازي و عنادي که فعلاً دارند] آنان را شنوا کند، باز اعراض کنان، روي [از حق] مي گردانند. (23) |
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ ۖ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ (24) |
| اي اهل ايمان! هنگامي که خدا و پيامبرش شما را به حقايقي که به شما [حيات معنوي و] زندگي [واقعي] مي بخشد، دعوت مي کنند اجابت کنيد، و بدانيد که خدا ميان آدمي و دلش حايل و مانع مي شود [تا حق را باطل و باطل را حق مپندارد] و مسلماً همه شما به سوي او گردآوري خواهيد شد. (24) |
| وَاتَّقُوا فِتْنَةً لَا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً ۖ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ (25) |
| و از عذابي [که نتيجه گناه، فساد، نزاع، اختلاف و ترک امر به معروف و نهي از منکر است] بپرهيزيد، [عذابي] که فقط به ستمکاران از شما نمي رسد [بلکه وقتي نازل شود، همه را فرا مي گيرد، ستمکاران را به خاطر ستم و اهل ايمان را به سبب اختلاف و نزاع و ترک امر به معروف و نهي از منکر] و بدانيد که خدا سخت کيفر است. (25) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |