| سوره 76 | سوره مبارکه الانسان | صفحه 579 |
|
| عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا (6) |
| شرابشان از چشمه اى است که بندگان خالص خدا از آن مى نوشند; چشمه اى که آن را خود در بهشت مى شکافند و جاريش مى سازند . (6) |
| يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا (7) |
| ] بخشى از سرگذشت آن نيکان بدين قرار است : [ آنان به نذر خود وفا کردند و از روز قيامت که شرّ آن فراگير و عذابش بى نهايت است ، ترسيدند . (7) |
| وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا (8) |
| و غذايى را که از شدّت احتياج ، آن را دوست مى داشتند ، به مسکين و يتيم و اسير عطا کردند . (8) |
| إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا (9) |
| و گفتند : جز اين نيست که شما را براى خشنودى خدا اطعام مى کنيم ، نه از شما عِوضى مى خواهيم و نه انتظار سپاس و ثنايى داريم . (9) |
| إِنَّا نَخَافُ مِنْ رَبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا (10) |
| زيرا ما از روز قيامت که از سوى پروردگارمان تحقق خواهد يافت مى ترسيم; روزى که در اثر سختى هايش چهره هايى در هم کشيده مى شود و روزى که بى نهايت دشوار است . (10) |
| فَوَقَاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذَٰلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُورًا (11) |
| پس خداوند مقرّر داشت که آنان را از شرّ و رنج آن روز در امان دارد و شادابى و خرسندى را برايشان به ارمغان آرد . (11) |
| وَجَزَاهُمْ بِمَا صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيرًا (12) |
| و بهشت و پرنيان را به پاداش اين که بر اطاعت خدا و در برابر گزندها و مصيبت ها شکيبايى ورزيدند پاداششان دهد . (12) |
| مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ ۖ لَا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِيرًا (13) |
| در بهشت بر پشتى ها تکيه مى زنند . در آن جا نه خورشيدى مى بينند تا از گرماى آن آزرده شوند و نه سرمايى تا از سردى اش به ستوه آيند . (13) |
| وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلَالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا (14) |
| سايه هايش نزديک و بر آنها گسترده است و ميوه هايش در اختيار آنان نهاده شده است ، به گونه اى که هر نوع ميوه اى بخواهند ، بى هيچ رنجى از درخت مى چينند . (14) |
| وَيُطَافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَأَكْوَابٍ كَانَتْ قَوَارِيرَا (15) |
| جام هايى سيمين و تنگ هايى بلورين بر آنان مى گردانند . (15) |
| قَوَارِيرَ مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوهَا تَقْدِيرًا (16) |
| بلورهايى شفّاف و روشن که گويى از نقره ساخته اند . خدمتکاران ، آنها را در اندازه هايى مطابق ميل آنان آورده و به قدر خواسته ايشان در آنها نوشيدنى دلخواه آنان ريخته اند . (16) |
| وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنْجَبِيلًا (17) |
| در آن جا باده اى به آنان مى نوشانند که آميزه اش زنجبيل است ، (17) |
| عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلْسَبِيلًا (18) |
| از چشمه اى در بهشت که آن را « سلسبيل » مى نامند . (18) |
| ۞ وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ إِذَا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤًا مَنْثُورًا (19) |
| و براى خدمت به آنان پسرانى هماره شاداب و نوجوان بر گردشان در گردش اند . آن پسران چنان نورانى و با طراوت اند که چون آنان را بنگرى مى پندارى مرواريدى پراکنده اند . (19) |
| وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَمُلْكًا كَبِيرًا (20) |
| و چون در آن جا به نظاره بنشينى ، نعمتى بى حدّ و سلطنتى بزرگ مى بينى . (20) |
| عَالِيَهُمْ ثِيَابُ سُنْدُسٍ خُضْرٌ وَإِسْتَبْرَقٌ ۖ وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَسَقَاهُمْ رَبُّهُمْ شَرَابًا طَهُورًا (21) |
| بر اندام بهشتيان جامه هايى سبز رنگ از حرير نازک و ديباى سِتَبر است و به دستواره هايى از نقره آراسته شده اند و پروردگارشان به آنان شرابى مى نوشاند که هر پليدى را از آنان مى زدايد . (21) |
| إِنَّ هَٰذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاءً وَكَانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُورًا (22) |
| به آنان گفته مى شود : اين براى شما جزايى است بزرگ ، و سعيتان مورد سپاس قرار گرفته است . (22) |
| إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنْزِيلًا (23) |
| اى پيامبر ، ما خود ، قرآن را چنان که بايد بر تو فرو فرستاديم . (23) |
| فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِمًا أَوْ كَفُورًا (24) |
| پس بر حکم پروردگارت که قرآن بيانگر آن است شکيبا باش ، و از مردم ، هيچ گنهکار يا کفرپيشه اى را فرمان مبر . (24) |
| وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَأَصِيلًا (25) |
| و هر بامداد و عصرگاه با خواندن نماز ، نام پروردگارت را ياد کن . (25) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |