| سوره 17 | سوره مبارکه الاسراء | صفحه 289 |
|
| وَإِذَا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِي الْبَحْرِ ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ إِلَّا إِيَّاهُ ۖ فَلَمَّا نَجَّاكُمْ إِلَى الْبَرِّ أَعْرَضْتُمْ ۚ وَكَانَ الْإِنْسَانُ كَفُورًا (67) |
| و هنگامى که در دريا آسيبى به شما مى رسد و در معرض غرق شدن قرار مى گيريد ، جز خداوند هر که را براى نيازهاى خود مى خوانيد به دل و انديشه شما راه نمى يابد ، ولى هنگامى که شما را رهايى بخشيد و به خشکى بازگردانيد از او روى برمى تابيد . و انسان بسيار ناسپاس است . (67) |
| أَفَأَمِنْتُمْ أَنْ يَخْسِفَ بِكُمْ جَانِبَ الْبَرِّ أَوْ يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا ثُمَّ لَا تَجِدُوا لَكُمْ وَكِيلًا (68) |
| با اين وصف ، آيا ايمنيد از اين که خدا گوشه اى از خشکى را بشکافد و شما را در آن نهان سازد ، يا طوفانى از شن بر شما فرستد و شما را هلاک سازد ، آن گاه هيچ کارسازى که بلا را از شما بگرداند براى خود نيابيد ؟ (68) |
| أَمْ أَمِنْتُمْ أَنْ يُعِيدَكُمْ فِيهِ تَارَةً أُخْرَىٰ فَيُرْسِلَ عَلَيْكُمْ قَاصِفًا مِنَ الرِّيحِ فَيُغْرِقَكُمْ بِمَا كَفَرْتُمْ ۙ ثُمَّ لَا تَجِدُوا لَكُمْ عَلَيْنَا بِهِ تَبِيعًا (69) |
| آيا چون از غرق شدن نجات يافته ايد ، ايمن شده ايد از اين که بار ديگر خدا شما را به دريا بازگرداند و به علت اين که کفر ورزيده ايد تندبادى کشتى شکن بر شما فرو فرستد و شما را غرق کند ، آن گاه کسى را براى خود نيابيد که ما را به اين کار مؤاخذه کند ؟ (69) |
| ۞ وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي آدَمَ وَحَمَلْنَاهُمْ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنَاهُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَىٰ كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيلًا (70) |
| به راستى ما فرزندان آدم را به موهبت عقل و خرد گرامى داشته و آنان را در دريا بر کشتى ها و در خشکى بر مرکب ها سوار نموده و از خوراکى هاى مطبوع به آنان روزى داده و آنان را بر بسيارى از کسانى که آفريده ايم چنان که بايد برترى بخشيده ايم . (70) |
| يَوْمَ نَدْعُو كُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ ۖ فَمَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَأُولَٰئِكَ يَقْرَءُونَ كِتَابَهُمْ وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا (71) |
| ياد کن روزى را که هر گروهى را با پيشوايى که برگزيده و از او پيروى کرده است فرا مى خوانيم . پس کسانى که کارنامه آنان به دست راستشان داده شود ، کارنامه خود را مى خوانند و به آنان به اندازه رشته هسته خرمايى ستم نمى شود و پاداششان به طور کامل به آنان عطا مى گردد . (71) |
| وَمَنْ كَانَ فِي هَٰذِهِ أَعْمَىٰ فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمَىٰ وَأَضَلُّ سَبِيلًا (72) |
| و هر کس در اين دنيا کوردل باشد و از پيشواى به حق پيروى نکند در آخرت نيز کوردل است و به سعادت نمى رسد و گمراه تر است و در نتيجه به آمرزش و رحمت الهى دست نمى يابد . (72) |
| وَإِنْ كَادُوا لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنَا غَيْرَهُ ۖ وَإِذًا لَاتَّخَذُوكَ خَلِيلًا (73) |
| اى پيامبر ، نزديک بود مشرکان تو را از آنچه به تو وحى کرده ايم بلغزانند و منحرف کنند تا چيزى را غير از آنچه به تو وحى کرده ايم به ما نسبت دهى و در آن صورت تو را به دوستى مى گرفتند . (73) |
| وَلَوْلَا أَنْ ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدْتَ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئًا قَلِيلًا (74) |
| و اگر ما تو را ثابت قدم نمى داشتيم نزديک بود اندکى به آنان متمايل شوى . (74) |
| إِذًا لَأَذَقْنَاكَ ضِعْفَ الْحَيَاةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لَا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيرًا (75) |
| در آن صورت ، از عذابى که در زندگى دنيا براى مجرمان مقرّر داشته ايم دو چندان و از عذاب پس از مرگ نيز دو چندان به تو مى چشانديم ، سپس کسى را در برابر ما نمى يابى که تو را يارى دهد و از عذاب رهايى بخشد . (75) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |