| سوره 10 | سوره مبارکه يونس | صفحه 218 |
|
| وَقَالَ فِرْعَوْنُ ائْتُونِي بِكُلِّ سَاحِرٍ عَلِيمٍ (79) |
| فرعون گفت: ((برويد و) هر جادوگر (و ساحر) دانايي را نزد من آوريد!) (79) |
| فَلَمَّا جَاءَ السَّحَرَةُ قَالَ لَهُمْ مُوسَىٰ أَلْقُوا مَا أَنْتُمْ مُلْقُونَ (80) |
| هنگامي که ساحران (به ميدان مبارزه) آمدند، موسي به آنها گفت: (آنچه (از وسايل سحر) را ميتوانيد بيفکنيد، بيفکنيد!) (80) |
| فَلَمَّا أَلْقَوْا قَالَ مُوسَىٰ مَا جِئْتُمْ بِهِ السِّحْرُ ۖ إِنَّ اللَّهَ سَيُبْطِلُهُ ۖ إِنَّ اللَّهَ لَا يُصْلِحُ عَمَلَ الْمُفْسِدِينَ (81) |
| هنگامي که افکندند، موسي گفت: (آنچه شما آورديد، سحر است، که خداوند بزودي آن را باطل ميکند، چرا که خداوند (هرگز) عمل مفسدان را اصلاح نميکند! (81) |
| وَيُحِقُّ اللَّهُ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ (82) |
| او حق را به وعده خويش، تحقق ميبخشد، هر چند مجرمان کراهت داشته باشند!) (82) |
| فَمَا آمَنَ لِمُوسَىٰ إِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِنْ قَوْمِهِ عَلَىٰ خَوْفٍ مِنْ فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِمْ أَنْ يَفْتِنَهُمْ ۚ وَإِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِي الْأَرْضِ وَإِنَّهُ لَمِنَ الْمُسْرِفِينَ (83) |
| (در آغاز،) هيچ کس به موسي ايمان نياورد، مگر گروهي از فرزندان قوم او، (آن هم) با ترس از فرعون و اطرافيانش، مبادا آنها را شکنجه کنند، زيرا فرعون، برتريجويي در زمين داشت، و از اسرافکاران بود! (83) |
| وَقَالَ مُوسَىٰ يَا قَوْمِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُسْلِمِينَ (84) |
| موسي گفت: (اي قوم من! اگر شما به خدا ايمان آورده ايد، بر او توکل کنيد اگر تسليم فرمان او هستيد!) (84) |
| فَقَالُوا عَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْنَا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ (85) |
| گفتند: (تنها بر خدا توکل داريم، پروردگارا! ما را مورد شکنجه گروه ستمگر قرار مده! (85) |
| وَنَجِّنَا بِرَحْمَتِكَ مِنَ الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ (86) |
| و ما را با رحمتت از (دست) قوم کافر رهايي بخش! (86) |
| وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ وَأَخِيهِ أَنْ تَبَوَّآ لِقَوْمِكُمَا بِمِصْرَ بُيُوتًا وَاجْعَلُوا بُيُوتَكُمْ قِبْلَةً وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ ۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ (87) |
| و به موسي و برادرش وحي کرديم که: (براي قوم خود، خانه هايي در سرزمين مصر انتخاب کنيد، و خانه هايتان را مقابل يکديگر (و متمرکز) قرار دهيد! و نماز را برپا داريد! و به مومنان بشارت ده (که سرانجام پيروز ميشوند!)) (87) |
| وَقَالَ مُوسَىٰ رَبَّنَا إِنَّكَ آتَيْتَ فِرْعَوْنَ وَمَلَأَهُ زِينَةً وَأَمْوَالًا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا رَبَّنَا لِيُضِلُّوا عَنْ سَبِيلِكَ ۖ رَبَّنَا اطْمِسْ عَلَىٰ أَمْوَالِهِمْ وَاشْدُدْ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوا حَتَّىٰ يَرَوُا الْعَذَابَ الْأَلِيمَ (88) |
| موسي گفت: (پروردگارا! تو فرعون و اطرافيانش را زينت و اموالي (سرشار) در زندگي دنيا دادهاي، پروردگارا! در نتيجه (بندگانت را) از راه تو گمراه ميسازند! پروردگارا! اموالشان را نابود کن! و (بجرم گناهانشان،) دلهايشان را سخت و سنگين ساز، به گونهاي که ايمان نياورند تا عذاب دردناک را ببينند!) (88) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |