فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه فولادوند

قرآن ترجمه فولادوند

سوره 76

سوره مبارکه الانسان

صفحه 580
وَمِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَسَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا (26)
و شب را برخي (در نماز) به سجده خدا پرداز و شام دراز به تسبيح و ستايش او صبح گردان. (26)
إِنَّ هَٰؤُلَاءِ يُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَاءَهُمْ يَوْمًا ثَقِيلًا (27)
اين مردم کافر غافل همه دنياي نقد عاجل را دوست مي‌دارند و آن روز (قيامت) سخت سنگين را به کلي از ياد مي‌برند. (27)
نَحْنُ خَلَقْنَاهُمْ وَشَدَدْنَا أَسْرَهُمْ ۖ وَإِذَا شِئْنَا بَدَّلْنَا أَمْثَالَهُمْ تَبْدِيلًا (28)
ما اينان را آفريديم و محکم بنيان ساختيم و هرگاه بخواهيم همه را فاني ساخته و مانندشان قوم ديگر خلق مي‌کنيم. (28)
إِنَّ هَٰذِهِ تَذْكِرَةٌ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ سَبِيلًا (29)
اين آيات پند و تذکري است، پس هر که (سعادت و حسن عاقبت) بخواهد راهي به سوي خداي خود پيش گيرد. (29)
وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا (30)
و شما (کافران، راه حق را) نمي‌خواهيد مگر خداي بخواهد (و به قهر شما را به اين راه بدارد)، که البته خدا دانا و به صلاح بندگان آگاه است. (30)
يُدْخِلُ مَنْ يَشَاءُ فِي رَحْمَتِهِ ۚ وَالظَّالِمِينَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا (31)
هر که را بخواهد در (بهشت) رحمت خود داخل گرداند و براي ستمکاران عالم عذاب دردناک مهيّا ساخته است. (31)
سوره 77

سوره مبارکه المرسلات

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
وَالْمُرْسَلَاتِ عُرْفًا (1)
قسم به رسولاني که از پي هم (بر خير و سعادت خلق) فرستاده شدند. (1)
فَالْعَاصِفَاتِ عَصْفًا (2)
قسم به فرشتگاني که به سرعت تند باد (به انجام حکم حق) مي‌شتابند. (2)
وَالنَّاشِرَاتِ نَشْرًا (3)
قسم به آنان که (وحي حق و شرع الهي را در جهان) نيکو نشر مي‌دهند. (3)
فَالْفَارِقَاتِ فَرْقًا (4)
و قسم به حق آنان که (به حکم خدا راه هدايت را از ضلالت ممتاز کرده و بين حق و باطل را بر خلق) کاملا جدا مي‌کنند. (4)
فَالْمُلْقِيَاتِ ذِكْرًا (5)
و قسم به آنان که ذکر (خدا و کتاب الهي) را (به انبياء) وحي مي‌کنند. (5)
عُذْرًا أَوْ نُذْرًا (6)
تا عذر و حجت (نيکان) و بيم و تهديد (بدان) شود. (6)
إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَوَاقِعٌ (7)
(قسم به همه اينان) که آنچه (از ثواب و عقاب آخرت) به شما وعده دهند البته واقع خواهد شد. (7)
فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ (8)
وقتي که ستارگان همه بي نور و محو شوند. (8)
وَإِذَا السَّمَاءُ فُرِجَتْ (9)
و آن گاه که آسمان شکافته شود. (9)
وَإِذَا الْجِبَالُ نُسِفَتْ (10)
و آن گاه که کوهها (چون خاک بر دم باد) پراکنده شوند. (10)
وَإِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ (11)
و آن گاه که به رسولان، وقت (گواهي بر امتان) را اعلام کنند. (11)
لِأَيِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ (12)
براي چه روزي وقت (وعده حق) معين شد؟ (12)
لِيَوْمِ الْفَصْلِ (13)
براي (روز قيامت) همان روزي که (بين حق و باطل و سعيد و شقي) جدايي افتد. (13)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا يَوْمُ الْفَصْلِ (14)
و تو چگونه تواني عظمت و سختي آن روز جدايي را تصور کني؟ (14)
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ (15)
واي آن روز به حال آنان که (آيات خدا را) تکذيب کردند. (15)
أَلَمْ نُهْلِكِ الْأَوَّلِينَ (16)
آيا ما پيشينيان را (به کيفر کفر) هلاک نکرديم؟ (16)
ثُمَّ نُتْبِعُهُمُ الْآخِرِينَ (17)
از پي آنان آيندگان را (که منکران قرآن باشند) نيز هلاک مي‌کنيم. (17)
كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ (18)
ما بدکاران عالم را همين گونه هلاک مي‌سازيم. (18)
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ (19)
واي آن روز به حال آنان که (آيات خدا را) تکذيب کردند. (19)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 580صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
بوی گل و بانگ مرغ برخاست هنگام نشاط و روز صحراست
ما را سر باغ و بوستان نیست هر جا که تویی تفرج آن جاست *
گویند نظر به روی خوبان نَهیَست نه این نظر که ما راست **
چشم چپ خویشتن برآرم تا چشم نبیندت بجز راست
هر آدمیی که مُهر مهرت # در وی نگرفت سنگ خاراست
نالیدن بی‌حساب سعدی ## گویند خلاف رای داناست
از ورطه ما خبر ندارد *# آسوده که بر کنار دریاست

* سعدی در شعر دیگری همین معنی را میگوید که
هر کس به تماشایی رفتند به صحرایی، ما را که تو منظوری خاطر نرود جایی
** حافظ هم درباره نظربازی عرفا (قبلا نیز به آن اشاره شده منظور دیدن آثار روی زیبای خداست) اینگونه میگوید
در نظربازیِ ما بی‌خبران حیران‌اند، من چُنین‌ام که نمودم؛ دگر ایشان دانند
# و سعدی اینجا تاکید میکند که هرکس این زیبایی های وجود را ببیند و پی به وجود آن زیبا نبرد او سنگدل شده و از مرتبه آدم بودن دور گشته
## سعدی از عشق گفتن های خود را که مورد طعنه عاقلان زمانش بوده بیان میکند که مشکل را از دنیای متفاوت آنها میداند که در اصطلاح عرفانی آنها در باغ نیستند و خبر از دنیای داخل باغ معرفت ندارند
*# که به آنها گاه میگوید ما کجاییم در این بحر تفکر تو کجایی و طبیعتا او که آسوده بر ساحل عقل خام خود نشسته از حال عاشق غرق شده در دریای تفکر خبر ندارد
برای همین درجایی بجای ورطه از غرقه نیز استفاده شده که در معنی تغییر چندانی ایجاد نمیکند
664662مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/03/19-02:30)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی