| سوره 34 | سوره مبارکه سبا | صفحه 434 |
|
| قُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَمَا يُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا يُعِيدُ (49) |
| بگو: حق آمد و باطل [که آن را به جاي خدا مي پرستيد] نه مي تواند چيزي را به وجود آورد، و نه مي تواند [چيزي که از بين رفته] برگرداند. (49) |
| قُلْ إِنْ ضَلَلْتُ فَإِنَّمَا أَضِلُّ عَلَىٰ نَفْسِي ۖ وَإِنِ اهْتَدَيْتُ فَبِمَا يُوحِي إِلَيَّ رَبِّي ۚ إِنَّهُ سَمِيعٌ قَرِيبٌ (50) |
| بگو: اگر من گمراه شده باشم، فقط به زيان خود گمراه شده ام، و اگر هدايت شده باشم به سبب آن است که پروردگارم به من وحي مي کند؛ زيرا او شنوا و نزديک است. (50) |
| وَلَوْ تَرَىٰ إِذْ فَزِعُوا فَلَا فَوْتَ وَأُخِذُوا مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ (51) |
| و اگر ببيني [مشرکان] زماني که [با ظهور قيامت] ترسان و وحشت زده مي شوند [امر عجيبي مي بيني] و [آن اينکه براي آنان] توانايي [گريز از عذاب] نيست، و از جايي نزديک [که موقف قيامت است] بازداشت مي شوند. (51) |
| وَقَالُوا آمَنَّا بِهِ وَأَنَّىٰ لَهُمُ التَّنَاوُشُ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ (52) |
| و [در آن موقعيت بسيار سخت] مي گويند: به حق ايمان آورديم. کجا و چگونه مي توانند از فاصله بسيار دور [که فاصله قيامت تا دنياست] به آن ايمان دسترسي پيدا کنند! [زيرا آخرت جاي تکليف نيست و دنيايي که جاي تکليف است براي هميشه از دستشان رفته است.] (52) |
| وَقَدْ كَفَرُوا بِهِ مِنْ قَبْلُ ۖ وَيَقْذِفُونَ بِالْغَيْبِ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ (53) |
| [اينان] پيش از اين [که در دنيا مي زيستند] به حق کافر شدند، و ناآگاهانه و دور از معرفت و علم [درباره حق به عنوان اينکه شعر، جادو، افسانه خرافي و دورغ ساختگي است] سخن پراکني مي کردند. (53) |
| وَحِيلَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ مَا يَشْتَهُونَ كَمَا فُعِلَ بِأَشْيَاعِهِمْ مِنْ قَبْلُ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا فِي شَكٍّ مُرِيبٍ (54) |
| و [در نتيجه] ميان آنان و همه خواسته هايشان [به وسيله مرگ] جدايي انداخته شد، همان گونه که پيش از اين با هم کيشانشان رفتار شد؛ زيرا آنان همواره [نسبت به حق] در ترديدي سخت بودند. (54) |
|
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
|
|
به نام خداوند بخشنده مهربان
|
| الْحَمْدُ لِلَّهِ فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ جَاعِلِ الْمَلَائِكَةِ رُسُلًا أُولِي أَجْنِحَةٍ مَثْنَىٰ وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ ۚ يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ مَا يَشَاءُ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (1) |
| همه ستايش ها ويژه خداست که آفريننده آسمان ها و زمين است [و] فرشتگان را که داراي بالهايي دوگانه و سه گانه و چهارگانه اند رسولاني [براي انجام دادن فرمان هاي تکويني و تشريعي اش] قرار داده است. هرچه بخواهد در آفرينش مي افزايد؛ يقيناً خدا بر هر کاري تواناست. (1) |
| مَا يَفْتَحِ اللَّهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ فَلَا مُمْسِكَ لَهَا ۖ وَمَا يُمْسِكْ فَلَا مُرْسِلَ لَهُ مِنْ بَعْدِهِ ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (2) |
| چون خدا رحمتي را براي مردم بگشايد، بازدارنده اي براي آن نيست، و چون بازدارد، بعد از او فرستنده اي برايش وجود ندارد، و او تواناي شکست ناپذير و حکيماست. (2) |
| يَا أَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ ۚ هَلْ مِنْ خَالِقٍ غَيْرُ اللَّهِ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ ۚ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ۖ فَأَنَّىٰ تُؤْفَكُونَ (3) |
| اي مردم! نعمت خدا را بر خودتان ياد کنيد. آيا جز خدا آفريننده اي هست که از آسمان و زمين شما را روزي دهد؟ هيچ معبودي جز او نيست، پس چگونه [از حق] منصرفتان مي کنند؟ (3) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |