| سوره 29 | سوره مبارکه العنكبوت | صفحه 404 |
|
| وَمَا هَٰذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ ۚ وَإِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ (64) |
| و اين زندگي دنيا جز سرگرمي و بازي نيست و بي ترديد سراي آخرت، همان زندگي [واقعي و ابدي] است؛ اگر اينان معرفت و دانش داشتند [دنيا را به قيمت از دست دادن آخرت برنمي گزيدند.] (64) |
| فَإِذَا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذَا هُمْ يُشْرِكُونَ (65) |
| [مشرکان تا در امنيت و آسايشند، بر آيين شرک تعصّب دارند،] پس زماني که در کشتي سوار مي شوند [و در وسط دريا امواج خطرناک آنان را محاصره مي کند] خدا را در حالي که ايمان و عبادت را براي او [از هرگونه شرکي] خالص مي کنند، مي خوانند، و چون به سوي خشکي نجاتشان مي دهيم به ناگاه به آيين شرک روي مي آورند، (65) |
| لِيَكْفُرُوا بِمَا آتَيْنَاهُمْ وَلِيَتَمَتَّعُوا ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ (66) |
| سرانجام به آنچه [از نعمت] به آنان عطا کرديم، ناسپاسي ورزند، و [از زندگي شرک آلودشان] برخوردار شوند؛ سپس [نتيجه اين ناسپاسي و زندگي شرک آلود را] خواهند دانست. (66) |
| أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا آمِنًا وَيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ ۚ أَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُونَ وَبِنِعْمَةِ اللَّهِ يَكْفُرُونَ (67) |
| آيا ندانسته اند که ما [شهرشان مکه را] حرم امني قرار داده ايم [که در آن با آسايش و آرامش و محفوظ از قتل و غارت زندگي مي کنند] در حالي که مردم از اطراف آنان [به وسيله دزدان و غارتگران عرب] ربوده مي شوند؟ پس آيا [با دارا بودن اين نعمت باارزش الهي] به باطل مي گروند و به نعمت خدا کفران مي ورزند؟! (67) |
| وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُ ۚ أَلَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوًى لِلْكَافِرِينَ (68) |
| و کيست ستمکارتر از کسي که دروغي را بر خدا ببندد [که خدا بتان را شريک خود گرفته؟] يا حق را زماني که به سويش آمد تکذيب کند؟ آيا در دوزخ جايگاهي براي کافران نيست؟ (68) |
| وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا ۚ وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ (69) |
| و کساني که براي [به دست آوردن خشنودي] ما [با جان و مال] کوشيدند، بي ترديد آنان را به راه هاي خود [راه رشد، سعادت، کمال، کرامت، بهشت و مقام قرب] راهنمايي مي کنيم؛ و يقيناً خدا با نيکوکاران است. (69) |
|
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
|
|
به نام خداوند بخشنده مهربان
|
| الم (1) |
| الم (1) |
| غُلِبَتِ الرُّومُ (2) |
| روميان مغلوب شدند، (2) |
| فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَهُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ (3) |
| در نزديک ترين سرزمين [خود به حجاز که نواحي شام است]، و آنان پس از مغلوب شدنشان به زودي پيروز خواهند شد، (3) |
| فِي بِضْعِ سِنِينَ ۗ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَمِنْ بَعْدُ ۚ وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ (4) |
| [البته] در ظرف چند سال. عاقبت و نتيجه کار پيش [از مغلوب شدن روميان] و پس [از پيروزي روميان] فقط در سيطره اراده و فرمان خداست، و آن روز [که روميان پيروز شوند] مؤمنان شادمان و خوشحال خواهند شد، (4) |
| بِنَصْرِ اللَّهِ ۚ يَنْصُرُ مَنْ يَشَاءُ ۖ وَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (5) |
| به سبب نصرت و ياري خدا، [آري او] هرکس را بخواهد ياري مي دهد، و تنها او تواناي شکست ناپذير و مهربان است. (5) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |