| سوره 50 | سوره مبارکه ق | صفحه 520 |
|
| وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هُمْ أَشَدُّ مِنْهُمْ بَطْشًا فَنَقَّبُوا فِي الْبِلَادِ هَلْ مِنْ مَحِيصٍ (36) |
| و چه بسيار اقوامي را که پيش از آنان هلاک کرديم که از آنان نيرومندتر بودند، و [با نيرويشان] به سرزمين ها رفتند [و آنها را فتح کردند]، آيا توانستند [از عذاب و هلاکت] گريزگاهي بيابند؟ (36) |
| إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَذِكْرَىٰ لِمَنْ كَانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَهُوَ شَهِيدٌ (37) |
| بي ترديد در سرگذشت پيشينيان مايه پند و عبرتي است براي کسي که نيروي تعقّل دارد، يا با تأمل و دقت [به سرگذشت ها] گوش فرا مي دهد در حالي که حاضر به شنيدن و فراگيري شنيده هاي خود باشد. (37) |
| وَلَقَدْ خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَمَا مَسَّنَا مِنْ لُغُوبٍ (38) |
| همانا ما آسمان ها و زمين و آنچه را ميان آنهاست در شش روز آفريديم، و هيچ رنج و درماندگي به ما نرسيد. (38) |
| فَاصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِ (39) |
| پس [بر آزار مشرکان] شکيبا باش، و پيش از طلوع خورشيد و پيش از غروب آن پروردگارت را همراه با سپاس و ستايش تسبيح گوي، (39) |
| وَمِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَأَدْبَارَ السُّجُودِ (40) |
| و در پاره اي از شب و نيز پس از سجده ها خدا را تسبيح گوي، (40) |
| وَاسْتَمِعْ يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ مِنْ مَكَانٍ قَرِيبٍ (41) |
| و گوش فرا ده روزي که ندا دهنده از جايي نزديک ندا مي دهد. (41) |
| يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ۚ ذَٰلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ (42) |
| روزي که [همگان] صيحه و فرياد را به حق و درستي مي شنوند [و] آن روز، روز بيرون آمدن [از قبرها] ست. (42) |
| إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي وَنُمِيتُ وَإِلَيْنَا الْمَصِيرُ (43) |
| بي ترديد ماييم که زنده مي کنيم و مي ميرانيم، و بازگشت به سوي ماست. (43) |
| يَوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ۚ ذَٰلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيرٌ (44) |
| روزي که زمين از [روي اجساد] آنان در حالي که [از قبرها بيرون آمده] شتابان [به سوي ندا کننده خود بروند] بشکافد؛ اين گردآوردنشان از گورها [وحاضر کردنشان در قيامت] بر ما آسان است. (44) |
| نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ ۖ وَمَا أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِجَبَّارٍ ۖ فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَنْ يَخَافُ وَعِيدِ (45) |
| ما به آنچه [دشمنان لجوج بر ضد حقايق] مي گويند، داناتريم و تو را بر آنان تسلطي نيست [که به قبول حقايق وادارشان کني]؛ پس به وسيله قرآن کساني را که از تهديد من مي ترسند، بيم ده. (45) |
| سوره 51 | سوره مبارکه الذاريات | |
|
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
|
|
به نام خداوند بخشنده مهربان
|
| وَالذَّارِيَاتِ ذَرْوًا (1) |
| سوگند به بادهاي افشان کننده [که ابرهاي باران زا و گرده هاي نرينه و مادينه گياهان را مي افشانند.] (1) |
| فَالْحَامِلَاتِ وِقْرًا (2) |
| سوگند به ابرهايي که بار سنگين باران را با خود [به نواحي مختلف] حمل مي کنند. (2) |
| فَالْجَارِيَاتِ يُسْرًا (3) |
| و سوگند به کشتي هايي که به آساني روي آب درياها روانند. (3) |
| فَالْمُقَسِّمَاتِ أَمْرًا (4) |
| و سوگند به فرشتگاني که [به امر خدا] کارها را [براي تدبير امور هستي ميان خود] تقسيم مي کنند، (4) |
| إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ (5) |
| که بي ترديد آنچه را [از اوضاع و احوال روز جزا] به شما وعده مي دهند، راست ويقيني است. (5) |
| وَإِنَّ الدِّينَ لَوَاقِعٌ (6) |
| وقطعاً [روز] جزا واقع خواهد شد. (6) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |