| سوره 58 | سوره مبارکه المجادلة | صفحه 542 |
|
| بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
|
| به نام خداوند بخشنده مهربان
|
| قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِي تُجَادِلُكَ فِي زَوْجِهَا وَتَشْتَكِي إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ يَسْمَعُ تَحَاوُرَكُمَا ۚ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ (1) |
| به راستي خدا گفتار [زني] را که درباره همسرش با تو گفتگو داشت و به خدا شکايت مي کرد، شنيد و خدا گفتگوي شما را مي شنود؛ زيرا خدا شنوا و بيناست. (1) |
| الَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنْكُمْ مِنْ نِسَائِهِمْ مَا هُنَّ أُمَّهَاتِهِمْ ۖ إِنْ أُمَّهَاتُهُمْ إِلَّا اللَّائِي وَلَدْنَهُمْ ۚ وَإِنَّهُمْ لَيَقُولُونَ مُنْكَرًا مِنَ الْقَوْلِ وَزُورًا ۚ وَإِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ (2) |
| کساني از شما که با زنان خود «ظهار» مي کنند [يعني بر پايه فرهنگ جاهلي مي گويند: تو نسبت به من به منزله مادرم هستي، پس آميزش با تو بر من حرام ابدي است] زنانشان مادرانشان نيستند، مادرانشان فقط زناني هستند که آنان را زاده اند، و آنان بي ترديد سخني ناپسند و دروغ مي گويند و مسلماً خدا بسيار باگذشت و بسيار آمرزنده است. (2) |
| وَالَّذِينَ يُظَاهِرُونَ مِنْ نِسَائِهِمْ ثُمَّ يَعُودُونَ لِمَا قَالُوا فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَتَمَاسَّا ۚ ذَٰلِكُمْ تُوعَظُونَ بِهِ ۚ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ (3) |
| و کساني که با زنانشان ظهار مي کنند، سپس از آنچه گفته اند برمي گردند، بايد پيش از آميزش با هم برده اي [در راه خدا] آزاد کنند. اين [حکمي] است که به آن اندرز داده مي شويد، و خدا بر آنچه انجام مي دهيد، آگاه است. (3) |
| فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَتَمَاسَّا ۖ فَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَإِطْعَامُ سِتِّينَ مِسْكِينًا ۚ ذَٰلِكَ لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ۚ وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ ۗ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ (4) |
| کسي که توانايي [آزاد کردن برده را] ندارد، بايد پيش از آنکه با هم آميزش کنند، دو ماه پي در پي روزه بگيرد، و هر که نتواند بايد شصت مسکين را طعام دهد؛ اين حکم براي اين است که به خدا و پيامبرش ايمان آوريد [و از فرهنگ جاهلي دوري گزينيد]؛ و اينها حدود خداست. و براي کافران عذابي دردناک است. (4) |
| إِنَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ كُبِتُوا كَمَا كُبِتَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚ وَقَدْ أَنْزَلْنَا آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ ۚ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ مُهِينٌ (5) |
| بي ترديد کساني که با خدا و پيامبرش دشمني و مخالفت مي ورزند، خوار و سرنگون مي شوند، چنان که کساني که پيش از آنان بودند، خوار و سرنگون شدند، و همانا ما آيات روشني نازل کرديم، و براي کافران عذابي خوارکننده است. (5) |
| يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعًا فَيُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوا ۚ أَحْصَاهُ اللَّهُ وَنَسُوهُ ۚ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ (6) |
| در روزي که خدا همه آنان را برمي انگيزد، آن گاه به اعمالي که انجام داده اند، آگاهشان مي کند، اعمالي که خدا حساب همه آنها را برشمرده است در حالي که [آنان] آن را فراموش کرده اند، و خدا بر هر چيز گواه است. (6) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |