| سوره 47 | سوره مبارکه محمد | صفحه 510 |
|
| وَلَوْ نَشَاءُ لَأَرَيْنَاكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُمْ بِسِيمَاهُمْ ۚ وَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ ۚ وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَعْمَالَكُمْ (30) |
| و اگر بخواهيم يقيناً آنان را به تو نشان مي دهيم تا آنان را از روي نشانه هايشان بشناسي، و بي ترديد آنان را از شيوه سخن گفتن خواهي شناخت؛ و خدا کارهاي شما را مي داند. (30) |
| وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتَّىٰ نَعْلَمَ الْمُجَاهِدِينَ مِنْكُمْ وَالصَّابِرِينَ وَنَبْلُوَ أَخْبَارَكُمْ (31) |
| به يقين ما شما را امتحان مي کنيم تا مجاهدان از شما و صابران را مشخص نماييم، و اخبار شما را نيز [که اعمال و اسرار شماست] مي آزماييم [تا صدق و کذب شما را در همه امور معلوم بداريم.] (31) |
| إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَشَاقُّوا الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَىٰ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئًا وَسَيُحْبِطُ أَعْمَالَهُمْ (32) |
| مسلماً آنان که کفر ورزيدند و [مردم را] از راه خدا باز داشتند و پس از آنکه هدايت براي آنان روشن شد با پيامبر به شدت دشمني نمودند، هرگز هيچ زياني به خدا نمي رسانند و خدا به زودي اعمالشان را تباه و بي اثر مي کند. (32) |
| ۞ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَلَا تُبْطِلُوا أَعْمَالَكُمْ (33) |
| اي اهل ايمان! خدا را اطاعت کنيد و پيامبر را اطاعت کنيد و اعمالتان را [با تخلف از دستورها خدا و پيامبر، شرک، نفاق، منت گذاري و ريا] باطل مکنيد. (33) |
| إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ مَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ (34) |
| مسلماً کساني که کافر شدند و [مردم را] از راه خدا باز داشتند، سپس در حال کفر از دنيا رفتند، هرگز خدا آنان را نمي آمرزد. (34) |
| فَلَا تَهِنُوا وَتَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَاللَّهُ مَعَكُمْ وَلَنْ يَتِرَكُمْ أَعْمَالَكُمْ (35) |
| پس [با توجه به ياري و کارسازي خدا] سست نشويد و [کافران و مشرکان را] به آشتي و صلحي [که براي شما خفّت بار است] دعوت نکنيد، در حالي که شما برتر هستيد و خدا با شماست و هرگز از [ثواب و پاداش] اعمالتان نمي کاهد. (35) |
| إِنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ ۚ وَإِنْ تُؤْمِنُوا وَتَتَّقُوا يُؤْتِكُمْ أُجُورَكُمْ وَلَا يَسْأَلْكُمْ أَمْوَالَكُمْ (36) |
| زندگي دنيا فقط بازي و سرگرمي است، اگر ايمان بياوريد و پرهيزکاري کنيد، خدا پاداش هايتان را مي دهد و از شما نمي خواهد [که] اموالتان را [در راه خدا انفاق کنيد؛] (36) |
| إِنْ يَسْأَلْكُمُوهَا فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوا وَيُخْرِجْ أَضْغَانَكُمْ (37) |
| اگر همه اموال شما را بخواهد و بر شما اصرار ورزد، بخل مي کنيد و [سبب مي شود که] کينه هاي دروني شما را بيرون بريزد [و آن زمان است که گمراه مي شويد.] (37) |
| هَا أَنْتُمْ هَٰؤُلَاءِ تُدْعَوْنَ لِتُنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَمِنْكُمْ مَنْ يَبْخَلُ ۖ وَمَنْ يَبْخَلْ فَإِنَّمَا يَبْخَلُ عَنْ نَفْسِهِ ۚ وَاللَّهُ الْغَنِيُّ وَأَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ ۚ وَإِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُونُوا أَمْثَالَكُمْ (38) |
| آگاه باشيد! شما همان مردمي هستيد که براي انفاق در راه خدا دعوت مي شويد، پس برخي از شما بخل مي ورزند، و هر که بخل پيشه کند، فقط نسبت به [سعادت و خوشبختي] خود بخيل است، و خدا [از انفاق و صدقات شما] بي نياز است، و شماييد که نيازمند هستيد؛ و اگر [از فرمان هاي او] روي بگردانيد به جاي شما گروه ديگري را مي آورد که مانند شما [روي گردان، سست عقيده و بخيل] نخواهند بود. (38) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |