| سوره 46 | سوره مبارکه الاحقاف | صفحه 506 |
|
| وَإِذْ صَرَفْنَا إِلَيْكَ نَفَرًا مِنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوا أَنْصِتُوا ۖ فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا إِلَىٰ قَوْمِهِمْ مُنْذِرِينَ (29) |
| و [ياد کن] هنگامي که گروهي از جن را به سوي تو متوجه کرديم که قرآن را بشنوند، پس وقتي که نزد قرائت آن حاضر شدند، گفتند: [براي شنيدن قرآن] خاموش باشيد. پس چون قرائت پايان يافت به سوي قومشان در حالي که گفتند: بيم دهنده بودند، بازگشتند. شنيديم که (29) |
| قَالُوا يَا قَوْمَنَا إِنَّا سَمِعْنَا كِتَابًا أُنْزِلَ مِنْ بَعْدِ مُوسَىٰ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ وَإِلَىٰ طَرِيقٍ مُسْتَقِيمٍ (30) |
| اي قوم ما! به راستي ما کتابي را شنيديم که پس از موسي نازل شده است، تصديق کننده همه کتاب هاي پيش از خود است، به سوي حق و به سوي راه راست هدايت مي کند. (30) |
| يَا قَوْمَنَا أَجِيبُوا دَاعِيَ اللَّهِ وَآمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَيُجِرْكُمْ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ (31) |
| اي قوم ما! دعوت کننده [به سوي] خدا [پيامبر اسلام] را اجابت کنيد و به او ايمان آوريد تا خدا برخي از گناهانتان را بيامرزد و از عذابي دردناک پناهتان دهد؛ (31) |
| وَمَنْ لَا يُجِبْ دَاعِيَ اللَّهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِي الْأَرْضِ وَلَيْسَ لَهُ مِنْ دُونِهِ أَوْلِيَاءُ ۚ أُولَٰئِكَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ (32) |
| و آنان که دعوت کننده خدا را اجابت نکنند نمي توانند [خدا را] در زمين عاجز کنند [تا از دسترس قدرت او بيرون روند] و آنان را در برابر خدا ياوراني نيست [که عذاب را از آنان دفع کند]، اينان در گمراهي آشکاري هستند. (32) |
| أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَىٰ ۚ بَلَىٰ إِنَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (33) |
| آيا ندانسته اند خدايي که آسمان ها و زمين را آفريد و از آفرينش آنها درمانده و خسته نشد، قدرت دارد که مردگان را زنده کند؟ آري، او بر هر کاري تواناست؛ (33) |
| وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَلَيْسَ هَٰذَا بِالْحَقِّ ۖ قَالُوا بَلَىٰ وَرَبِّنَا ۚ قَالَ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ (34) |
| و روزي که کافران را بر آتش عرضه مي کنند [از آنان مي پرسند:] آيا اين حق نيست؟ مي گويند: آري! سوگند به پروردگارمان حق است، [پرسش کننده] مي گويد: پس اين عذاب را براي آنکه همواره کفر مي ورزيديد، بچشيد. (34) |
| فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ ۚ كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ ۚ بَلَاغٌ ۚ فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الْفَاسِقُونَ (35) |
| پس صبر کن همان گونه که پيامبران اولوالعزم صبر کردند، و براي آنان در [نزول عذاب] شتاب مکن، روزي که آنان آنچه را که وعده داده مي شوند ببينند، گويي فقط ساعتي از يک روز [در دنيا] درنگ داشتند؛ [اين قرآن] ابلاغي است براي همه؛ پس آيا جز مردم نافرمان هلاک مي شوند؟ (35) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |