| سوره 67 | سوره مبارکه الملك | صفحه 562 |
|
| بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
|
| به نام خداوند بخشنده مهربان
|
| تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (1) |
| پر خير و برکت است خداوندى که فرمانروايى به دست اوست و او بر هر کارى تواناست . (1) |
| الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ (2) |
| همان که مرگ و زندگى را آفريد تا شما را بيازمايد و مشخص کند که کدامتان نيکوکارتريد; و اوست آن مقتدرِ شکست ناپذيرى که آمرزنده گناهان شماست . (2) |
| الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا ۖ مَا تَرَىٰ فِي خَلْقِ الرَّحْمَٰنِ مِنْ تَفَاوُتٍ ۖ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَىٰ مِنْ فُطُورٍ (3) |
| همان که هفت آسمان را به صورت طبقه طبقه آفريد . تو اى کسى که چشم بينا دارى ، در آفريده هاى خداىِ رحمان هيچ اختلاف و تفاوتى نمى بينى ، چرا که همه روى به سوى هدفى دارند که برايشان مقرر شده است و براى رسيدن به مقصد خود از شرايط لازم برخوردارند . باز چشم به سوى آفريده ها برگردان و با دقت در آنها بنگر ، آيا خلل و نقصانى در آنها مى بينى ؟ (3) |
| ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنْقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِئًا وَهُوَ حَسِيرٌ (4) |
| سپس باز هم چشم به سوى آنها برگردان و بارها به دقت در آنها بنگر ، سرانجام ديده ات فرو مانده به سوى تو باز مى گردد ، در حالى که خسته است و هيچ خلل و نقصانى در آفرينش نديده است . (4) |
| وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَجَعَلْنَاهَا رُجُومًا لِلشَّيَاطِينِ ۖ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيرِ (5) |
| و به راستى ما نزديک ترين آسمان به زمين را با ستارگانى همچون چراغ بياراستيم ، و از آن ستارگان تيرهايى براى راندن شياطين ( جنيّان شرور ) پديد آورديم و براى آنان عذاب آتش افروخته آماده کرده ايم . (5) |
| وَلِلَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ ۖ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ (6) |
| و براى کسانى که منکر ربوبيت پروردگارشان شدند عذاب دوزخ خواهد بود و آن بد بازگشتگاهى است . (6) |
| إِذَا أُلْقُوا فِيهَا سَمِعُوا لَهَا شَهِيقًا وَهِيَ تَفُورُ (7) |
| هنگامى که در دوزخ افکنده شوند نعره دَمِش آن را مى شنوند و بدين طريق آنان را در خود فرو مى برد و پيوسته مى جوشد و آنان را بالا و پايين مى برد . (7) |
| تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ ۖ كُلَّمَا أُلْقِيَ فِيهَا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ (8) |
| نزديک است از شدّت خشم پاره پاره شود . هرگاه گروهى از کافران در آن افکنده شوند ، فرشتگانِ نگهبان آن ، سرزنش کنان از آنان مى پرسند : مگر براى شما پيامبرى هشداردهنده نيامد ؟ (8) |
| قَالُوا بَلَىٰ قَدْ جَاءَنَا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللَّهُ مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ كَبِيرٍ (9) |
| مى گويند : چرا ، پيامبرى هشداردهنده براى ما آمد ولى او را تکذيب کرديم و گفتيم : خداوند هيچ چيزى فرو نفرستاده است و شما مدّعيان نبوت جز در گمراهى بزرگى نيستيد . (9) |
| وَقَالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِي أَصْحَابِ السَّعِيرِ (10) |
| و مى گويند : اگر سخن پيامبران را مى شنيديم و مى پذيرفتيم يا حق را آن گاه که بيان کردند با خردورزى درمى يافتيم امروز در زمره همدمان اين آتشِ افروخته نبوديم . (10) |
| فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ فَسُحْقًا لِأَصْحَابِ السَّعِيرِ (11) |
| و به گناه خود اعتراف مى کنند ، پس ذلّت و نابودى بر اهل اين آتشِ افروخته باد . (11) |
| إِنَّ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ (12) |
| امّا مؤمنان ، همانان که از پروردگارشان که از ديدشان نهان است مى هراسند ، آمرزش و پاداشى بزرگ خواهند داشت . (12) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |