| سوره 29 | سوره مبارکه العنكبوت | صفحه 403 |
|
| وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذَابِ ۚ وَلَوْلَا أَجَلٌ مُسَمًّى لَجَاءَهُمُ الْعَذَابُ وَلَيَأْتِيَنَّهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ (53) |
| از سرِ استهزا و ناباورى ، از تو مى خواهند در آوردنِ عذابى که آنان را بدان اخطار کرده اى ، شتاب کنى . اگر براى آنان تعيين نشده بود که تا سرآمدى معين در زمين به سر برند ، قطعاً عذاب به سراغشان مى آمد و بى ترديد ، عذاب آنان را بى آن که متوجه شوند غافلگير مى کند . (53) |
| يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذَابِ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكَافِرِينَ (54) |
| چقدر نادانند که از تو مى خواهند در آوردنِ عذاب براى آنان ، شتاب کنى ! قطعاً دوزخ کافران را احاطه خواهد کرد; (54) |
| يَوْمَ يَغْشَاهُمُ الْعَذَابُ مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ وَيَقُولُ ذُوقُوا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (55) |
| آن روز که عذاب از بالاى سرشان و از زير پاهايشان ، آنان را دربرمى گيرد و خداوند به آنان مى گويد : ] اين ، همان اعمالى است که مى کرديد ، پس [ بچشيد آنچه را که مى کرديد و بر آن اصرار مىورزيديد . (55) |
| يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِي وَاسِعَةٌ فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ (56) |
| اى بندگان من که ايمان آورده ايد ، اين زمينِ من ، گسترده و پهناور است; اگر نتوانستيد در نقطه اى از آن مرا به يکتايى پرستش کنيد ، از آن جا هجرت کنيد و در نقطه ديگر مرا بپرستيد و از عبادتِ غير من بپرهيزيد . (56) |
| كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ۖ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ (57) |
| زندگى دنيا چند روزى بيش نيست و سرانجام ، هر کسى طعم مرگ را خواهد چشيد; سپس در پى آن براى حساب و کتاب به سوى ما بازگردانده مى شويد . (57) |
| وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِنَ الْجَنَّةِ غُرَفًا تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ نِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ (58) |
| پس مبادا زندگى فانى دنيا شما را از ايمان و کار شايسته باز دارد ، زيرا کسانى که ايمان آورده و کارهاى شايسته کرده اند ، هنگامى که به سوى ما بازگشتند ، آنان را در غرفه هايى از بهشت که از زير آنها نهرها جارى است ، جاى مى دهيم . آنان در بهشت براى هميشه ماندگار خواهند بود . نيکوست پاداش عمل کنندگان . (58) |
| الَّذِينَ صَبَرُوا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ (59) |
| همان کسانى که بر آزارها و مصيبت هايى که در وطن خود و در حال هجرت ، در راه خدا ديدند شکيبايى ورزيدند و در همه حال بر پروردگار خويش توکل مى کنند . (59) |
| وَكَأَيِّنْ مِنْ دَابَّةٍ لَا تَحْمِلُ رِزْقَهَا اللَّهُ يَرْزُقُهَا وَإِيَّاكُمْ ۚ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ (60) |
| و چه بسيارند جنبندگانى که روزىِ خود را برنمى دارند و ذخيره نمى کنند و خداست که به آنها و شما روزى مى دهد; پس مبادا از ترس گرسنگى و نيافتن اسباب زندگى ، از هجرت سرباز زنيد . زيرا اوست که شنونده دعاها و به نيازها داناست . (60) |
| وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ ۖ فَأَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ (61) |
| و اگر از اين مشرکان بپرسى چه کسى آسمان ها و زمين را آفريده و خورشيد و ماه را رام ساخته است ، قطعاً خواهند گفت : خدا چنين کرده است . پس چگونه اينان از پرستش او باز داشته مى شوند و به پرستش غير او کشانده مى شوند ؟ (61) |
| اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ لَهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ (62) |
| خداست که روزى را براى هر کس از بندگانش که بخواهد فراخ مى گرداند و بر هر کس که بخواهد تنگ مى گيرد ، و جز براساس مصلحت اراده نمى کند ، زيرا خداوند ، به هر چيزى داناست . (62) |
| وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ نَزَّلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ مَوْتِهَا لَيَقُولُنَّ اللَّهُ ۚ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ (63) |
| و اگر از اين مشرکان بپرسى چه کسى از آسمان باران فرو فرستاد و به وسيله آن ، زمين را پس از آن که خشک و مرده بود با رويش گياهان زنده کرد ؟ قطعاً خواهند گفت : خدا چنين کرده است . بگو : همه ستايش ها از آنِ خداست ، با اين حال بيشتر آنان تعقل نمى کنند و در آيات و نشانه هاى ما به درستى نمى انديشند . (63) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |