| سوره 27 | سوره مبارکه النمل | صفحه 385 |
|
| مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْهَا وَهُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ (89) |
| کسانى که فقط کار نيک آورند ، آنان را پاداشى بهتر از آنچه کرده اند خواهد بود و در آن روز ، آنان از ترس و دَهشت ايمنند . (89) |
| وَمَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (90) |
| و کسانى که فقط کار ناشايسته آورند ، در آن روز بر صورت هايشان در آتش افکنده شوند ] و به آنان گويند [ آيا جز آنچه مى کرديد سزا داده مى شويد ؟ آرى اين کيفر ، نمودِ همان اعمال شماست . (90) |
| إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هَٰذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِي حَرَّمَهَا وَلَهُ كُلُّ شَيْءٍ ۖ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ (91) |
| بگو : جز اين نيست که فرمان يافته ام خداوندگار اين شهر مکّه را پرستش کنم; همان که آن را حرمت بخشيد و همه چيز از آنِ اوست ، و نيز فرمان يافته ام از کسانى باشم که تسليمِ خواستِ خداوندند . (91) |
| وَأَنْ أَتْلُوَ الْقُرْآنَ ۖ فَمَنِ اهْتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ ضَلَّ فَقُلْ إِنَّمَا أَنَا مِنَ الْمُنْذِرِينَ (92) |
| و نيز به من امر شده است که قرآن را بر مردم تلاوت کنم . پس آن که با اين قرآن هدايت يابد ، خود بهره هدايت خويش بَرَد و سودش به من نمى رسد ، و آن که هدايت قرآن نپذيرد و گمراه شود ، وزر و وبالش بر خود اوست و به من نمى رسد . اى پيامبر ، بگو : اين بدان جهت است که من انذارگرى از انذارگرانم ، نه اختياردار گمراهان و نه مسئول رفتار آنان . (92) |
| وَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ سَيُرِيكُمْ آيَاتِهِ فَتَعْرِفُونَهَا ۚ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ (93) |
| و بگو : ستايش از آنِ خداوند است . او در قيامت و نيز در آستانه برپايى آن ـ که ديرى نمى پايد ـ نشانه ها و آيات خود که همگان را به پذيرش حق وامى دارد به شما نشان خواهد داد و شما بى درنگ آنها را خواهيد شناخت و حق را باور خواهيد کرد . و پروردگارت از آنچه مى کنيد غافل و بى خبر نيست . (93) |
|
|
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
|
|
به نام خداوند بخشنده مهربان
|
| طسم (1) |
| طا ، سين ، ميم . (1) |
| تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ (2) |
| اين آياتى که در اين سوره خواهد آمد ، و نيز آياتى که پيش تر نازل شد ، همه ، آيات اين کتاب است که نزول آن از جانب خداوند ، روشن و آشکار است . (2) |
| نَتْلُو عَلَيْكَ مِنْ نَبَإِ مُوسَىٰ وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ (3) |
| اى پيامبر ، بخشى از داستان موسى و فرعون را بر تو مى خوانيم ـ داستانى راست و درست ـ تا آنان که به آيات ما ايمان دارند و پيرو تو هستند در آن بينديشند و بدانند که آن خداوندى که بنى اسرائيل را از چنگ فرعونيان رهايى بخشيد ، همو آنان را از سرکشان قريش نجات مى دهد و حاکميّت مى بخشد . (3) |
| إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِي الْأَرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعًا يَسْتَضْعِفُ طَائِفَةً مِنْهُمْ يُذَبِّحُ أَبْنَاءَهُمْ وَيَسْتَحْيِي نِسَاءَهُمْ ۚ إِنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ (4) |
| همانا فرعون در سرزمين مصر به سرکشى و استکبار پرداخت و ميان ساکنان آن ديار اختلاف برانگيخت و از آنان چندين گروه مختلف و متفرق بساخت . او در اين ميان طايفه بنى اسرائيل را به استضعاف کشيد تا آن جا که پسرانشان را سر مى بريد و زنانشان را براى خدمت باقى مى گذاشت ، چرا که او از فسادگران بود . (4) |
| وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ (5) |
| آرى ، فرعون براى انقراض بنى اسرائيل تلاش مى کرد ، در حالى که ما مى خواستيم کسانى را که در زمين به استضعاف کشيده شده بودند نعمتى گرانسنگ عطا کنيم; آنان را پيشوايانى قرار دهيم که از ايشان پيروى شود و مواهبى را که در اختيار فرعونيان بود از آنِ ايشان کنيم . (5) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |