| سوره 27 | سوره مبارکه النمل | صفحه 377 |
|
| بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
|
| به نام خداوند بخشنده مهربان
|
| طس ۚ تِلْكَ آيَاتُ الْقُرْآنِ وَكِتَابٍ مُبِينٍ (1) |
| طا ، سين . اينها که بر تو نازل مى شود ، آيات قرآن و آيات کتابى بلندمرتبه است که مقصود خود را به روشنى بيان مى کند . (1) |
| هُدًى وَبُشْرَىٰ لِلْمُؤْمِنِينَ (2) |
| کتابى که هدايت کننده مؤمنان است و آنان را به رستگارى و ورود به بهشت نويد مى دهد . (2) |
| الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ (3) |
| همانان که همواره نماز را برپا مى دارند و زکات اموالشان را مى پردازند و آنان به آخرت يقين دارند . (3) |
| إِنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ زَيَّنَّا لَهُمْ أَعْمَالَهُمْ فَهُمْ يَعْمَهُونَ (4) |
| کسانى که سراى آخرت را باور ندارند ، ما کارهايشان را براى آنان زيبا جلوه داده ايم ، و چون منکر آخرتند ، زندگى دنيا را بى هدف مى دانند ، از اين رو هميشه سرگردانند . (4) |
| أُولَٰئِكَ الَّذِينَ لَهُمْ سُوءُ الْعَذَابِ وَهُمْ فِي الْآخِرَةِ هُمُ الْأَخْسَرُونَ (5) |
| آنان کسانى اند که در دنيا و آخرت بد عذابى خواهند داشت و در آخرت از همه زيانکارترند ، زيرا کارهاى پسنديده شان تباه شده است . (5) |
| وَإِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ عَلِيمٍ (6) |
| و حقّاً ـ اى پيامبر ـ قرآن از سوى حکيم و داناى بلندمرتبه بر تو تلقين مى شود; از اين رو هيچ کس نمى تواند آن را سست کند و در گزارش هايش ناراستى و در حکمش خطايى بيابد . (6) |
| إِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِأَهْلِهِ إِنِّي آنَسْتُ نَارًا سَآتِيكُمْ مِنْهَا بِخَبَرٍ أَوْ آتِيكُمْ بِشِهَابٍ قَبَسٍ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ (7) |
| ياد کن زمانى را که موسى در شبى سرد ، راه را گم کرد ، به خانواده اش گفت : من آتشى ديدم به سراغ آن مى روم و به زودى با يافتن راهنمايى از پيرامون آن ، خبرى از راه براى شما مى آورم و گرنه شعله اى از آتش برخواهم گرفت و نزد شما خواهم آورد ، باشد که آتشى برافروزيد و گرم شويد . (7) |
| فَلَمَّا جَاءَهَا نُودِيَ أَنْ بُورِكَ مَنْ فِي النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَا وَسُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ (8) |
| پس هنگامى که نزد آتش آمد ، آوايى به او رسيد که : مبارک است آن کسى که با کلام خود ، در اين آتش بر تو تجلّى کرده و آن کسى که پيرامون اين آتش است ، و منزّه است خدا ، پروردگار جهانيان ، از اين که مکانى او را احاطه کند . (8) |
| يَا مُوسَىٰ إِنَّهُ أَنَا اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ (9) |
| اى موسى ، حقيقت اين است که منم خداى مقتدر شکست ناپذير و حکيم که با تو سخن مى گويم . (9) |
| وَأَلْقِ عَصَاكَ ۚ فَلَمَّا رَآهَا تَهْتَزُّ كَأَنَّهَا جَانٌّ وَلَّىٰ مُدْبِرًا وَلَمْ يُعَقِّبْ ۚ يَا مُوسَىٰ لَا تَخَفْ إِنِّي لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُونَ (10) |
| ] و سپس اين صدا را شنيد که : [ عصايت را بيفکن . موسى عصايش را انداخت . عصا اژدهايى شد که همچون مارى کوچک به سرعت حرکت مى کرد و در جنب و جوش بود . موسى که عصايش را اين گونه ديد ، $هراسان روى گرداند و فرار کرد و باز نيامد . خدا به او گفت : اى موسى ، نترس که تو رسول منى ، و رسولان هنگامى که در پيشگاه من حضور دارند در امن و امانند و از هيچ چيز نمى ترسند . (10) |
| إِلَّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًا بَعْدَ سُوءٍ فَإِنِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ (11) |
| ولى کسى که با ارتکاب گناه بر خود ستم کرده است ايمن نخواهد بود; مگر کسى که پس از گناه با توبه به درگاه خدا ، نيکى را جايگزين بدى کرده باشد او نيز ] تا وقتى که در پيشگاه من است [ در امن و امان است و نبايد از چيزى بهراسد . چرا که من آمرزنده و مهربانم . (11) |
| وَأَدْخِلْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ ۖ فِي تِسْعِ آيَاتٍ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهِ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ (12) |
| و دستت را از گريبان زير بغل خود کن آنگاه که برآيد بى هيچ عيبى سپيد و درخشان بيرون آيد . اين دو معجزه از جمله معجزات نُه گانه اى است که به سوى فرعون و قوم او مى برى و به آنان ارائه مى کنى; بى ترديد آنان مردمى هستند که از مرز فطرت خارج شده اند . (12) |
| فَلَمَّا جَاءَتْهُمْ آيَاتُنَا مُبْصِرَةً قَالُوا هَٰذَا سِحْرٌ مُبِينٌ (13) |
| پس هنگامى که معجزات ما که همه به روشنى حکايت از حقّانيت رسالت موسى داشت ، به آنان رسيد گفتند : « اين جادويى آشکار است » . (13) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |