| سوره 25 | سوره مبارکه الفرقان | صفحه 364 |
|
| أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ ۚ إِنْ هُمْ إِلَّا كَالْأَنْعَامِ ۖ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا (44) |
| آيا مى پندارى که بيشتر آنان که پيرو هواى نفس اند گوش شنوا دارند و يا تعقّل مى کنند ؟ آنان جز مانند دام ها نيستند که از سخن جز آوايى نمى شنوند و از انديشه بهره اى ندارند ، بلکه چون از درک و فهم خود بهره نبرده اند از دام ها نيز گمراه ترند . (44) |
| أَلَمْ تَرَ إِلَىٰ رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ وَلَوْ شَاءَ لَجَعَلَهُ سَاكِنًا ثُمَّ جَعَلْنَا الشَّمْسَ عَلَيْهِ دَلِيلًا (45) |
| آيا به کار پروردگارت در آفرينش نظر نکرده اى که چگونه پس از زوالِ ظهر بر امتداد سايه افزوده و آن را گسترده است ؟ و اگر مى خواست آن را ساکن قرار مى داد . سپس خورشيد را نشانه وجود سايه قرار داديم . (45) |
| ثُمَّ قَبَضْنَاهُ إِلَيْنَا قَبْضًا يَسِيرًا (46) |
| آن گاه پس از طلوع خورشيد ، سايه را به سوى خود مى کشانيم و آن را به تدريج محو مى کنيم ، و اين کار را به آسانى انجام مى دهيم . (46) |
| وَهُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِبَاسًا وَالنَّوْمَ سُبَاتًا وَجَعَلَ النَّهَارَ نُشُورًا (47) |
| و اوست آن که شب را چون لباس ، پوششى براى شما ساخت و خواب را باعث تعطيل قوا و آرامش اندامتان قرار داد ، و روز را زمان پراکنده شدن براى به دست آوردن روزى مقرّر داشت . (47) |
| وَهُوَ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيَاحَ بُشْرًا بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ ۚ وَأَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً طَهُورًا (48) |
| اوست آن که بادها را پيشاپيش باران فرستاده است تا نويدبخش فرود آمدن رحمتش باشد ، و از آسمان ، آبى پاک و پاک کننده فرو فرستاديم . (48) |
| لِنُحْيِيَ بِهِ بَلْدَةً مَيْتًا وَنُسْقِيَهُ مِمَّا خَلَقْنَا أَنْعَامًا وَأَنَاسِيَّ كَثِيرًا (49) |
| تا به وسيله آن با رويش گياهان سرزمينى مرده را زنده کنيم و نيز آن را براى نوشيدن در اختيار دام ها و مردمان بسيارى که آفريده ايم ، قرار دهيم . (49) |
| وَلَقَدْ صَرَّفْنَاهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوا فَأَبَىٰ أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُورًا (50) |
| به يقين باران را ميان مردم در مناطق گوناگون گردانده ايم ( آن را پيوسته از جايى به جايى منتقل کرده ايم ) تا توجه پيدا کنند و شکر نعمت ها را به جاى آورند ، ولى بيشتر مردم تنها از ناسپاسى ابا ندارند . (50) |
| وَلَوْ شِئْنَا لَبَعَثْنَا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ نَذِيرًا (51) |
| اى محمد ، ما تو را به دليل عظمت مقام و مرتبه ات به سوى همه انسان ها برانگيختيم ، و اگر مى خواستيم در هر شهرى پيامبرى هشداردهنده مبعوث مى کرديم . (51) |
| فَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَجَاهِدْهُمْ بِهِ جِهَادًا كَبِيرًا (52) |
| پس ، از کافران فرمان مبر ، و در برابر آنان با بيان حقايق قرآن به مبارزه و تلاشى بزرگ برخيز و رسالت خود را ابلاغ کن . (52) |
| ۞ وَهُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هَٰذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ وَهَٰذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًا وَحِجْرًا مَحْجُورًا (53) |
| و اوست آن که دو دريا را کنار يکديگر روان ساخت; اين يکى خوشگوار و شيرين است و اين يکى ناگوار و سخت شور است ، و ميان آن دو حايلى استوار پديد آورد و آنها را باز داشت از اين که به يکديگر بياميزند . (53) |
| وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْمَاءِ بَشَرًا فَجَعَلَهُ نَسَبًا وَصِهْرًا ۗ وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيرًا (54) |
| اوست آن که از آب بشرى آفريد و او را خويشاوند نسبى و سببى قرار داد . و پروردگارت تواناست . (54) |
| وَيَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنْفَعُهُمْ وَلَا يَضُرُّهُمْ ۗ وَكَانَ الْكَافِرُ عَلَىٰ رَبِّهِ ظَهِيرًا (55) |
| مشرکان به جاى خدا چيزهايى را مى پرستند که نه به خاطر پرستش آنها سودى برايشان دارند و نه در صورت ترک پرستش آنها زيانى به آنان مى رسانند; و کافر هميشه بر ضدّ پروردگارش پشتيبان شيطان است . (55) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |