| سوره 2 | سوره مبارکه البقرة | صفحه 32 |
|
| ۞ وَاذْكُرُوا اللَّهَ فِي أَيَّامٍ مَعْدُودَاتٍ ۚ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ وَمَنْ تَأَخَّرَ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ ۚ لِمَنِ اتَّقَىٰ ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ (203) |
| و بر شما حج گزاران است که در روزهايى چند ( روزهاى يازدهم ، دوازدهم و سيزدهم ذى الحجّه ) در سرزمين منى ذکر خدا گوييد . پس هر که حج گزارد ، بر او هيچ گناهى باقى نمى ماند ، خواه تعجيل کند و در دو روز نخست ( بعدازظهر روز دوازدهم ) از منى کوچ کند ، و خواه کوچ خود را به تأخير اندازد و روز سوم منى را ترک نمايد . البته آمرزش گناهان براى کسى است که از محرمات احرام پرهيز کرده باشد ، امّا کسى که آنها را مرتکب شده است بايد هر سه روز در منى بماند و به ذکر خدا بپردازد ]تا بر او نيز گناهى باقى نماند[ . و از خدا پروا کنيد و بدانيد که به سوى او روانه خواهيد شد . (203) |
| وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَىٰ مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ (204) |
| از ميان مردم کسى است که در زندگى دنيا سخنان او در وصف حق و رعايت عدل تو را به شعف مى آورَد ، و خدا را بر آنچه در دل دارد گواه مى گيرد ، در حالى که سخت ترين دشمنان حق است . (204) |
| وَإِذَا تَوَلَّىٰ سَعَىٰ فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ ۗ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ (205) |
| و چون به حکومت رسد ، در زمين به تکاپو مى افتد تا در آن تباهى کند و کشت و نسل بشر را به نابودى کشاند ، و خداوند تباهى را دوست نمى دارد . (205) |
| وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ ۚ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ ۚ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ (206) |
| و چون به او گفته شود : از خدا بترس و از تبهکارى دورى گزين ، عزّت و شکوه خيالى که با گناه و نفاق به آن دست يافته است ، او را فرا مى گيرد ]و پند نمى گيرد[ . دوزخ او را بس است ، و راستى که آن بد جايگاهى است . (206) |
| وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ (207) |
| و از ميان مردم کسى نيز هست که خود را به خدا مى فروشد تا در همه کارها خشنودى او را طلب کند . وجود چنين کسى ، لطفى از سوى خدا بر آدميان است ، و خدا به بندگانش رئوف است . (207) |
| يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ ۚ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ (208) |
| اى کسانى که ايمان آورده ايد ، همگى در برابر خدا تسليم شويد و از او دستور بگيريد و گام هاى شيطان را دنبال نکنيد که او براى شما دشمنى آشکار است . (208) |
| فَإِنْ زَلَلْتُمْ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَتْكُمُ الْبَيِّنَاتُ فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ (209) |
| و اگر پس از آن که دلايل روشنگر براى شما آمد ، بر اثر پيروى از شيطان دچار لغزش و انحراف شديد ، بدانيد که خدا مقتدرى شکست ناپذير است و براساس حکمت خود با شما رفتار مى کند . (209) |
| هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ يَأْتِيَهُمُ اللَّهُ فِي ظُلَلٍ مِنَ الْغَمَامِ وَالْمَلَائِكَةُ وَقُضِيَ الْأَمْرُ ۚ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ (210) |
| آيا مشرکان چيزى جز اين انتظار دارند که خدا در سايبان هايى از ابرها به سراغشان آيد و نيز فرشتگان بيايند و کار پايان داده شود ؟ و همه امور به خدا بازگردانده مى شود . (210) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |