| سوره 6 | سوره مبارکه الانعام | صفحه 131 |
|
| بَلْ بَدَا لَهُمْ مَا كَانُوا يُخْفُونَ مِنْ قَبْلُ ۖ وَلَوْ رُدُّوا لَعَادُوا لِمَا نُهُوا عَنْهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ (28) |
| نه ، چنين نيست که خواهان ايمان باشند ، بلکه آنچه پيش از اين در دنيا پنهان مى داشتند ( آتش دوزخ ) برايشان آشکار شده و آنان را به بازگشت به دنيا آرزومند کرده است ، و اگر بازگردانده شوند دوباره به کارهايى که از آن نهى شده بودند برمى گردند ، و آنان قطعاً دروغ مى گويند که اگر بازگردند ، از مؤمنان مى شوند . (28) |
| وَقَالُوا إِنْ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ (29) |
| و مى گفتند : جز اين زندگى ما در دنيا زندگى ديگرى نيست و پس از مرگ برانگيخته نمى شويم . (29) |
| وَلَوْ تَرَىٰ إِذْ وُقِفُوا عَلَىٰ رَبِّهِمْ ۚ قَالَ أَلَيْسَ هَٰذَا بِالْحَقِّ ۚ قَالُوا بَلَىٰ وَرَبِّنَا ۚ قَالَ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ (30) |
| و اى کاش مى ديدى زمانى را که آنان را در حضور پروردگارشان نگاه داشته اند و خدا به آنان مى گويد : آيا اين حق نيست ؟ مى گويند : چرا ، سوگند به پروردگارمان که اين حق است . خدا مى گويد : پس عذاب را به وسيله همان دوزخى که انکارش مى کرديد ، بچشيد . (30) |
| قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِلِقَاءِ اللَّهِ ۖ حَتَّىٰ إِذَا جَاءَتْهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً قَالُوا يَا حَسْرَتَنَا عَلَىٰ مَا فَرَّطْنَا فِيهَا وَهُمْ يَحْمِلُونَ أَوْزَارَهُمْ عَلَىٰ ظُهُورِهِمْ ۚ أَلَا سَاءَ مَا يَزِرُونَ (31) |
| قطعاً کسانى که ديدار خدا را دروغ پنداشتند زيانکار شدند ; تا آن گاه که قيامت ـ بى آن که انتظارش را داشته باشند ـ بر آنان رسد ، مى گويند : دريغا که درباره آن کوتاهى کرديم . آنان در حالى اين سخن را مى گويند که بار سنگين گناهانشان را بر پشت خود حمل مى کنند . بدانيد که بد بارى است که آنان برمى دارند . (31) |
| وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَعِبٌ وَلَهْوٌ ۖ وَلَلدَّارُ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ (32) |
| و زندگى دنيا چيزى جز بازيچه و سرگرمى نيست ، و قطعاً سراى آخرت براى کسانى که تقوا پيشه مى کنند بهتر است ; پس آيا درنمى يابيد ؟ (32) |
| قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذِي يَقُولُونَ ۖ فَإِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُونَكَ وَلَٰكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآيَاتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ (33) |
| و به يقين مى دانيم که آنچه کافران درباره رسالت تو مى گويند تو را اندوهگين مى کند . اندوه مخور ، چرا که آنان در حقيقت تو را تکذيب نمى کنند ، بلکه اين ستمکاران نشانه هاى خدا را انکار مى کنند . (33) |
| وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوا عَلَىٰ مَا كُذِّبُوا وَأُوذُوا حَتَّىٰ أَتَاهُمْ نَصْرُنَا ۚ وَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَاتِ اللَّهِ ۚ وَلَقَدْ جَاءَكَ مِنْ نَبَإِ الْمُرْسَلِينَ (34) |
| و همانا پيامبرانى هم که پيش از تو بودند تکذيب شدند ، ولى بر تکذيبى که با آن رو به رو گرديدند و بر آزارى که ديدند شکيبايى نمودند تا اين که يارى ما به آنان رسيد ، و سخنان خدا ( سنت هاى او ) را هيچ دگرگون کننده اى نيست ; پس نصرت ما را حتمى بدان . و قطعاً بخشى از داستان پيامبران به تو رسيده و با محنت هاى آنان آشنا شده اى . (34) |
| وَإِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكَ إِعْرَاضُهُمْ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَبْتَغِيَ نَفَقًا فِي الْأَرْضِ أَوْ سُلَّمًا فِي السَّمَاءِ فَتَأْتِيَهُمْ بِآيَةٍ ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدَىٰ ۚ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْجَاهِلِينَ (35) |
| و اگر رويگردانى آنان بر تو گران است ، چنانچه مى توانى راهى در درون زمين يا نردبانى در آسمان بجويى و بدان جا روى و معجزه اى برايشان بياورى که آنان را به پذيرش حق وادارد چنين کن ، ولى بدان که اگر خدا مى خواست آنان را بر هدايت گرد مى آورد ; پس مبادا از کسانى باشى که به معارف الهى جاهلند . (35) |
|
| (کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده) |