فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه المیزان

قرآن ترجمه المیزان

سوره 74

سوره مبارکه المدثر

صفحه 577
فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ (48)
پس شفاعت شافعان سودشان ندهد. (48)
فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ (49)
چيست آنان را که از اين تذکّر روى گردان اند؟ (49)
كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُسْتَنْفِرَةٌ (50)
گويا آنان گورخرانى رميده اند; (50)
فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ (51)
که از شيرى ژيان گريخته اند. (51)
بَلْ يُرِيدُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُنَشَّرَةً (52)
[نه] بلکه هر يک از آنان مى خواهد که نامه هايى سرگشاده [از سوى خدا] به او داده شود. (52)
كَلَّا ۖ بَلْ لَا يَخَافُونَ الْآخِرَةَ (53)
چنين نيست، بلکه آنان از آخرت نمى ترسند. (53)
كَلَّا إِنَّهُ تَذْكِرَةٌ (54)
حقّا که اين تذکّرى [ارزشمند] است. (54)
فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ (55)
پس هر که خواست با آن تذکّر يابد. (55)
وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ التَّقْوَىٰ وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ (56)
و تذکّر نمى يابند مگر اين که خداوند بخواهد; او سزاوار پرواداشتن و اهل آمرزيدن است. (56)
سوره 75

سوره مبارکه القيامة

 
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ (1)
قَسم مى خورم به روز قيامت; (1)
وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ (2)
و قَسَم مى خورم به نفس ملامتگر، [که شما برانگيخته خواهيد شد]. (2)
أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ (3)
آيا اين انسان مى پندارد که استخوان هاى او را هرگز جمع نخواهيم کرد؟ (3)
بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ (4)
چرا، [جمع خواهيم کرد] در حالى که بر درست کردن سرانگشتانش تواناييم. (4)
بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ (5)
[او دليلى بر نفى معاد ندارد] بلکه اين انسان مى خواهد در آينده پيش روى خود به گناه بپردازد. (5)
يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ (6)
[ازاين رو با انکار] مى پرسد: روز قيامت کى خواهد بود؟ (6)
فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ (7)
پس وقتى که چشم ها خيره شود; (7)
وَخَسَفَ الْقَمَرُ (8)
و ماه بى نور گردد. (8)
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ (9)
و [با در هم ريختن منظومه شمسى] خورشيد و ماه جمع شوند. (9)
يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ (10)
آن روز انسان مى گويد: گريزگاه کجا است؟ (10)
كَلَّا لَا وَزَرَ (11)
هرگز، پناهگاهى نيست. (11)
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ (12)
آن روز قرارگاه فقط نزد پروردگار تو است. (12)
يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ (13)
آن روز انسان را از آنچه پيش فرستاده و آنچه به جا گذاشته است با خبر مى کنند. (13)
بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ (14)
[خبر لازم نيست] بلکه انسان بر نفس خود کاملاً بينا است; (14)
وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ (15)
اگرچه عذرتراشى هاى خود را [درباره گناهانش] القا کند. (15)
لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ (16)
[اى پيامبر!] زبان خود را به قرائت قرآن حرکت نده که در [حفظ] آن عجله کنى; (16)
إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ (17)
زيرا قرائت آن و فراهم کردنش [در ذهن تو ]تنها برعهده ما است. (17)
فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ (18)
پس وقتى که ما آن را خوانديم قرائت آن را دنبال کن. (18)
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ (19)
آن گاه همانا بيان و تنظيم [الفاظ] آن فقط برعهده ما است. (19)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 577صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی