فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه المیزان

قرآن ترجمه المیزان

سوره 81

سوره مبارکه التكوير

صفحه 586
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ (1)
آن گاه که خورشيد در هم پيچيده و بى نور شود، (1)
وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ (2)
و آن گاه که ستارگان تيره گردند، (2)
وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ (3)
و آن گاه که کوه ها روان ساخته شوند، (3)
وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ (4)
و آن گاه که شتران ده ماهه باردار رها شوند، (4)
وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ (5)
و آن گاه که حيوانات وحشى محشور شوند، (5)
وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ (6)
و آن گاه که درياها شعلهور گردند، (6)
وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ (7)
و آن گاه که اشخاص با هم جنسان خود قرين شوند. (7)
وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ (8)
و آن گاه که از دختر زنده به گور شده سؤال شود، (8)
بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ (9)
که به کدامين گناه کشته شد؟ (9)
وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ (10)
و آن گاه که نامه ها[ى اعمال] گشوده شود، (10)
وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ (11)
و آن گاه که آسمان برکنده شود، (11)
وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ (12)
و آن گاه که جهنّم به شدّت افروخته شود، (12)
وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ (13)
و آن گاه که بهشت نزديک آورده شود، (13)
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ (14)
[آن روز] هر کسى آنچه را حاضر کرده است، خواهد دانست. (14)
فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ (15)
پس قسم مى خورم به آن ستارگان غايب شونده [به هنگام روز]; (15)
الْجَوَارِ الْكُنَّسِ (16)
همان ستارگان غروب کننده. (16)
وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ (17)
و قَسَم به شب وقتى که پشت کند، (17)
وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ (18)
و قَسَم به صبح وقتى که بر دَمَد، (18)
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ (19)
که قطعاً اين [قرآن] سخن فرستاده اى است ارجمند; (19)
ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ (20)
که صاحب نيرويى [عظيم] است و نزد صاحب عرش مکانت دارد. (20)
مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ (21)
و در آن جا (ملأاعلى) مورد اطاعت و امين است. (21)
وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ (22)
و مصاحب شما (محمّد) به هيچوجه ديوانه نيست. (22)
وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ (23)
و به يقين فرستاده [ما] را در آن افق آشکار ديد. (23)
وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ (24)
و او هرگز بر ابلاغ غيب (وحى) بخيل نيست. (24)
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ (25)
و اين (قرآن) سخن شيطان رانده شده نيست. (25)
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ (26)
پس به کجا مى رويد؟ (26)
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ (27)
اين جز [وسيله] تذکّرى براى جهانيان نيست. (27)
لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ (28)
براى هر کس از شما که بخواهد [بر راه راست ]پايدارى کند. (28)
وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ (29)
و شما نمى خواهيد مگر آن که خدا، صاحب اختيار جهانيان بخواهد. (29)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 586صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی *
دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی **
ای که گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه ما کجاییم در این بحر تفکر تو کجایی ***
آن نه خالست و زنخدان و سر زلف پریشان که دل اهل نظر برد که سریست خدایی #
پرده بردار که بیگانه خود این روی نبیند ## تو بزرگی و در آیینه کوچک ننمایی
حلقه بر در نتوانم زدن از دست رقیبان این توانم که بیایم به محلت به گدایی ###
عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت همه سهلست تحمل نکنم بار جدایی *#
روز صحرا و سماعست و لب جوی و تماشا در همه شهر دلی نیست که دیگر بربایی *##
گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم #* چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی
شمع را باید از این خانه به دربردن و کشتن تا به همسایه نگوید که تو در خانه مایی #**
سعدی آن نیست که هرگز ز کمندت بگریزد که بدانست که دربند تو خوشتر که رهایی **##
خلق گویند برو دل به هوای دگری ده ##** نکنم خاصه در ایام اتابک دو هوایی

این شعر بسیار زیبا از سعدی به این علت انتخاب شده که به نقل از خود عرفا بیان شود که این همه زیبایی در سخن ایشان برای چه بوجود آمده و برای چه وجود زیباتری صرف شده
همچنین مشخص شود که هر بیت و مصرع و کلمه در سخن عرفا بی معنی و بی دلیل نیست چه اینکه در پشت هر بیت این شعر جاودانه دریایی از معرفت نهان است که گفتن و نگفتن از آن هر دو اشتباه است
اگر بگوییم حق مطلب ادا نمیشود و اگر نگوییم به حقیقت کوتاهی شده, باشد که جرعه ای از این دریا قسمت ما شود
* نخست اشاره مجدد به عهد ازل که همانطور که قبلا گفته شد از ارکان سخن عرفا بویژه ارکان شعر حافظ است
عرفا به این عهد از زوایای گوناگون اشاره میکنند و این داستان تک بعدی نیست و از صورت زیبای شعر عرفا باید به معنی زیباتر آن برسیم که این صورت زیبا دامیست برای بدست آوردن دل ما و بردن ما به آنجا که عارف میخواهد
و سخن ایشان لایه های بسیار برای افراد با درکهای متفاوت دارد مثلا در سطحی پند بیت اول این است که اگر قرار است به قولی وفا نکنی بهتر است قول ندهی
** اما در سطح بالاتری از مفهوم در بیت دوم وقتی که میگوید چنین خوب چرایی مشخص میکند نمیشود خوب باشی و بی مهر و وفا هم باشی پس اگر خداوند خوب است پس مهر و وفا هم دارد و اگر ما مهر و وفای او را احساس نمیکنیم برای این است که ما مناسب این مهر و وفا و به حق مهر و وفایی که میان من و توست عمل نکردیم
آن یار یگانه با بوجود آوردن ما از سر مهر و محبت ثابت کرده که مهربان است حال ما هم که عهد بستیم که او خدای ماست باید ثابت کنیم که ما آدمیم و خدا داریم ولی متاسفانه ما اکثرا طوری رفتار میکنیم که انگار خدا نداریم و این بی وفایی نخست از سوی ماست
از این منظر که نگاه کنیم شاید بیت اول را خدا در حق ما میگوید که وقتی او با آن همه محبت ما را آفرید پس چرا ما بی مهر و وفاییم؟!
(بحث درباره این شعر طولانی است به ادامه مطلب مراجعه نمایید)
662660مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2018/12/05-03:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی