فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه المیزان

قرآن ترجمه المیزان

سوره 81

سوره مبارکه التكوير

صفحه 586
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ (1)
آن گاه که خورشيد در هم پيچيده و بى نور شود، (1)
وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ (2)
و آن گاه که ستارگان تيره گردند، (2)
وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ (3)
و آن گاه که کوه ها روان ساخته شوند، (3)
وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ (4)
و آن گاه که شتران ده ماهه باردار رها شوند، (4)
وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ (5)
و آن گاه که حيوانات وحشى محشور شوند، (5)
وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ (6)
و آن گاه که درياها شعلهور گردند، (6)
وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ (7)
و آن گاه که اشخاص با هم جنسان خود قرين شوند. (7)
وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ (8)
و آن گاه که از دختر زنده به گور شده سؤال شود، (8)
بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ (9)
که به کدامين گناه کشته شد؟ (9)
وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ (10)
و آن گاه که نامه ها[ى اعمال] گشوده شود، (10)
وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ (11)
و آن گاه که آسمان برکنده شود، (11)
وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ (12)
و آن گاه که جهنّم به شدّت افروخته شود، (12)
وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ (13)
و آن گاه که بهشت نزديک آورده شود، (13)
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ (14)
[آن روز] هر کسى آنچه را حاضر کرده است، خواهد دانست. (14)
فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ (15)
پس قسم مى خورم به آن ستارگان غايب شونده [به هنگام روز]; (15)
الْجَوَارِ الْكُنَّسِ (16)
همان ستارگان غروب کننده. (16)
وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ (17)
و قَسَم به شب وقتى که پشت کند، (17)
وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ (18)
و قَسَم به صبح وقتى که بر دَمَد، (18)
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ (19)
که قطعاً اين [قرآن] سخن فرستاده اى است ارجمند; (19)
ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ (20)
که صاحب نيرويى [عظيم] است و نزد صاحب عرش مکانت دارد. (20)
مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ (21)
و در آن جا (ملأاعلى) مورد اطاعت و امين است. (21)
وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ (22)
و مصاحب شما (محمّد) به هيچوجه ديوانه نيست. (22)
وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ (23)
و به يقين فرستاده [ما] را در آن افق آشکار ديد. (23)
وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ (24)
و او هرگز بر ابلاغ غيب (وحى) بخيل نيست. (24)
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ (25)
و اين (قرآن) سخن شيطان رانده شده نيست. (25)
فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ (26)
پس به کجا مى رويد؟ (26)
إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ (27)
اين جز [وسيله] تذکّرى براى جهانيان نيست. (27)
لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ (28)
براى هر کس از شما که بخواهد [بر راه راست ]پايدارى کند. (28)
وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ (29)
و شما نمى خواهيد مگر آن که خدا، صاحب اختيار جهانيان بخواهد. (29)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 586صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
رمضان
خور و خواب و خشم و شهوت، شَغَبَست و جَهل و ظُلمت حَیَوان خبر ندارد ز جهان آدمیت *
طَیَران مرغ دیدی تو ز پای‌بند شهوت به در آی تا ببینی طیران آدمیت #
* حکیم سعدی بزرگ در این بیت از شعر معروف
تن آدمی شریفست به جان آدمیت
بدون اشاره مستقیم به ماه رمضان فلسفه روزه و میهمانی خدا در این ماه را بیان کرده که سوال بسیاری است که روزه چیست و چرا؟
پاسخهای مثبت و منفی بسیاری در این مورد داده شده که مثلا روزه همدردی با محرومان است و برای بدن مفید است یا خیر... که با احترام به تمام نظرات باید گفت که نظر سعدی و عرفا چیز دیگری است
ظاهر روزه اینگونه است که خوردن و آشامیدن و... برای روزه دار منع شده که خلاصه آن میشود، منع میل باطنی انسان یا همان شهوت از چیزهایی حتی حلال در روزهای معلوم به امر حق و برای خدا و این تفاوت انسان و حیوان است
حافظ نیز همین معنی را اینگونه میگوید
خواب و خورت ز مرتبه خویش دور کرد ، آن گه رسی به خویش که بی خواب و خور شوی
حیوان هنگام گرسنگی و تشنگی و خواب...(هوس و شهوت) اگر غذا و آب و شرایط...(مورد هوس) در اختیارش باشد قادر به کنترل خود نیست ولی انسان قادر به مهار نفس است و روزه تمرینی برای این است که اگر امر حق باشد با وجود نیاز (حتی ظاهرا حلال) میتواند همچون نماز بر خواست حق سجده کند و کار درست را انجام دهد
در اصل روزه چه برای بدن مفید باشد و چه نه، اصلا برای تقویت یا آزار بدن طراحی نشده بلکه هدفش تقویت روح و روان انسان است که مالک و سوار بر بدن است که سعدی با اشاره به همین موضوع تفاوت انسان و حیوان میگوید حیوان از این جهان و توان انسانی خبر ندارد
و اگر انسان تسلیم دائم در برابر دعوت شهوت ها باشد با حیوان هیچ فرقی ندارد و متاسفانه گاه حتی بدتر از حیوان هم میتواند عمل کند چون حیوان بعد از سیر شدن و رفع شهوت طمع به بیشتر نمیکند ولی انسان طمع نیز دارد که خود از گناهان کبیره است
درحقیقت روزه تمرین تسلیم دربرابر حق است و نمیتواند کسی ادعای روزه داری کند و حق دیگران را در رمضان و سایر ماه ها رعایت نکند و میهمانی خدا در این ماه بهره مندی از سفره رحمت و معرفت و حق شناسی است که برای روح و روان انسان گسترده شده و نه بدن او، که باز سعدی در همین شعر با اشاره به این موضوع میگوید
اگر این درنده‌خویی ز طبیعتت بمیرد ، همه عمر زنده باشی به روان آدمیت
همانطور که گفته شد هدف روزه تقویت اراده روح انسان دربرابر خواستهای غریزی و حیوانی است که میفرماید اگر این درنده خویی حیوانی در آدم از بین برود روح و روان او جاودانگی را خواهد آموخت زیرا از ظلمت سلطه بدن زودتر از مرگ رها میشود و به فراتر از بدن راه میابد
که در این راه میتوان به جایی رسید و چشمی پیدا که بجز خدا نبیند، بِنِگر که تا چه حدست مکان آدمیت
یا به قول شیخ محمود
دلی کز معرفت نور و صفا دید ، ز هر چیزی که دید اول خدا دید
# سعدی در ادامه میفرماید همانگونه که مرغان و پرندگان اگر پایبند و اسیر شهوت پهن شده در دام نگردند، میتوانند در آسمان آزادانه پرواز کنند، آدمیزاد و انسان نیز با رهایی از بند شهوت ناحق میتواند در آسمان معرفت حق پرواز کند و بجایی برسد که زبان قادر به بیان آن نیست
668666مشاهده متن کاملگلچین (2019/05/24-02:30)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی