فرهنگ (هنر ، شعر ، ادبیات و ...) همه برای ترویج زیبایی ، دانایی و خوبی هستند

زیبایی و دانایی هر دو خوب هستند و خوب بودن برای همه ممکن است. خوب و شاد باشید

صفحه اصلی >> Cultural Part - بخش فرهنگي >> قرآن ترجمه آیتی

قرآن ترجمه آیتی

سوره 80

سوره مبارکه عبس

صفحه 585
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ (1)
چهره در هم کشيد و روى گردانيد، (1)
أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ (2)
که آن مرد نابينا پيش او آمد؛ (2)
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ (3)
و تو چه دانى، شايد او به پاکى گرايد، (3)
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ (4)
يا پند پذيرد و اندرز سودش دهد. (4)
أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ (5)
اما آن کس که خود را بى‌نياز مى‌پندارد، (5)
فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّىٰ (6)
تو بدو مى‌پردازى؛ (6)
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ (7)
با آنکه اگر پاک نگردد، بر تو [مسؤوليتى‌] نيست. (7)
وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَىٰ (8)
و اما آن کس که شتابان پيش تو آمد، (8)
وَهُوَ يَخْشَىٰ (9)
در حالى که [از خدا] مى‌ترسيد، (9)
فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ (10)
تو از او به ديگران مى‌پردازى. (10)
كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ (11)
زنهار [چنين مکن‌] اين [آيات‌] پندى است. (11)
فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ (12)
تا هر که خواهد، از آن پند گيرد. (12)
فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ (13)
در صحيفه‌هايى ارجمند، (13)
مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ (14)
والا و پاک‌شده، (14)
بِأَيْدِي سَفَرَةٍ (15)
به دست فرشتگانى، (15)
كِرَامٍ بَرَرَةٍ (16)
ارجمند و نيکوکار. (16)
قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ (17)
کشته باد انسان، چه ناسپاس است (17)
مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ (18)
او را از چه چيز آفريده است؟ (18)
مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ (19)
از نطفه‌اى خلقش کرد و اندازه مقررش بخشيد. (19)
ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ (20)
سپس راه را بر او آسان گردانيد. (20)
ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ (21)
آنگاه به مرگش رسانيد و در قبرش نهاد. (21)
ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ (22)
سپس چون بخواهد او را برانگيزد. (22)
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ (23)
ولى نه! هنوز آنچه را به او دستور داده، به جاى نياورده است. (23)
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ (24)
پس انسان بايد به خوراک خود بنگرد، (24)
أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا (25)
که ما آب را به صورت بارشى فرو ريختيم؛ (25)
ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا (26)
آنگاه زمين را با شکافتنى [لازم‌] شکافتيم؛ (26)
فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا (27)
پس در آن، دانه رويانيديم. (27)
وَعِنَبًا وَقَضْبًا (28)
و انگور و سبزى، (28)
وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا (29)
و زيتون و درخت خرما، (29)
وَحَدَائِقَ غُلْبًا (30)
و باغهاى انبوه، (30)
وَفَاكِهَةً وَأَبًّا (31)
و ميوه و چراگاه، (31)
مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ (32)
[تا وسيله‌] استفاده شما و دامهايتان باشد. (32)
فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ (33)
پس چون فرياد گوش‌خراش دررسد؛ (33)
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ (34)
روزى که آدمى از برادرش، (34)
وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ (35)
و از مادرش و پدرش. (35)
وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ (36)
و از همسرش و پسرانش مى‌گريزد، (36)
لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ (37)
در آن روز، هر کسى از آنان را کارى است که او را به خود مشغول مى‌دارد. (37)
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ (38)
در آن روز، چهره‌هايى درخشانند، (38)
ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ (39)
خندان [و] شادانند. (39)
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ (40)
و در آن روز، چهره‌هايى است که بر آنها غبار نشسته، (40)
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ (41)
[و] آنها را تاريکى پوشانده است؛ (41)
أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ (42)
آنان همان کافران بدکارند. (42)
صفحه آخرصفحه بعدصفحه 585صفحه قبلصفحه اول
(کلمات داخل پرانتز توسط مترجم اضافه شده)


انتخاب ترجمهانتخاب سورهبرو به صفحه 

اندیشه پاک
اگر مرادِ تو، ای دوست، بی‌مرادیِ ماستمرادِ خویش دگرباره من نخواهم خواست
اگر قبول کنی، ور برانی از بر خویشخلاف رأی تو کردن خلاف مذهب ماست
میان عیب و هنر پیش دوستانِ کریمتفاوتی نکند، چون نظر به‌عینِ رضاست
عنایتی که تو را بود اگر مُبَدَّل شدخلل‌پذیر نباشد ارادتی که مراست
مرا به هرچه کنی، دل نخواهی آزردنکه هرچه دوست پسندد به‌جای دوست، رواست #
بلا و زحمتِ امروز بر دل درویشاز آن خوش است که امیدِ رحمتِ فرداست *
* عرفا از جمله سعدی همواره اشاره به عدم نومیدی از رحمت الهی دارند برای مثال
مپندار از آن در که هرگز نبست، که نومید گردد برآورده دست
ذات حضرت حق بخشنده است و طبق آیات قرآن او رحمت را بر خود واجب نموده
پروردگارتان رحمت را بر خود واجب کرده است (آیه 54 سوره انعام)
حافظ نیز بارها به این موضوع اشاره دارد از جمله
لطف خدا بیشتر از جرم ماست ، نکته سربسته چه دانی خموش
اشاره و تاکید این بزرگان به عنوان انسان شناس و حکیم بر عدم نومیدی از رحمت الهی برطبق آیات قرآن برای این است که اولین مرحله بسیاری از مشکلات فردی و اجتماعی همین یاس و نومیدی است
همگان باید مراقب حرف و عمل خود باشند تا مردم را در مسیر نومیدی که در خلاف جهت خداست قرار ندهند که این عمل گاه عواقب جبران ناپذیری برای فرد و جامعه دارد

# ابیات مرتبط با این شعر
672670مشاهده متن کاملسعدی شیرازی (2019/09/12-02:00)




زیبایی ، حقیقت ، خوبی
سازمان محک - موسسه خیریه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان زیبایی ، حقیقت ، خوبی